Przed lekturą koniecznie proszę się zapoznać z wcześniejszym postem, tutaj:
Żuława cz. 1 (Suwałki, Iława)Uwaga: treść wymaga drobnych poprawek i dopowiedzi, które z czasem uzupełnię
Ze względu na obszerność materiału, tekst podzielony jest na kilka części; prawdopodobnie, na skutek ogromu pracy - w podsumowaniu może brakować pojedyńczych źródeł informacji, z których korzystałem, ale wszystkie są ogólnie dostępne w internecie.
Zawartość tego posta powstała prawie w całości w 2025 roku, niektóre wątki - etruskie oraz min. Dąbrówno i Burstaborg uzupełniałem w ostatnim czasie tj. wiosną 2026 roku.
Mój komentarz jak zwykle kolorem.
Z poprzedniego posta wiemy, że słowo "zulaw" bywało pisane wspak i na sposób mieszany np. z cyrylicą:
- werder - redrew - rulaw - zulaw
- Еулава = Eylava lub Эулава
- ZULAVA - zapis znakami etruskimi: 𐌔𐌖𐌋𐌀𐌅𐌀 = SULAVA
- ZULAVA - 𐌆𐌖𐌋𐌀𐌅𐌀
- Trsovia - Zuavia
- Kłodzko = Żuławka- Lebno [i Żabno] Zebno -Zelno - Zulav
- inne do sprawdzenia
Od lewej: Iłowo, Mławka (nad rzeczką Mławka) i Mława
Nazwa niemiecka Mielau podobna do Eylau, ale może być zniekształconym Ylavia - Ylava
u = ie
v = u
Wspomniana jest jeszcze jedna rzeczka Mławka
Czerwone punkty wskazują lokalizację Mławki i centrum Mławy
wikipedia dla Polaków:
1426 – 2 lipca trzej książęta mazowieccy: Siemowit V, Trojden II i Władysław I odbywają w Mławie posiedzenie sądu książęcego
1429 – 13 lipca nadanie praw miejskich. Książęta mazowieccy, Siemowit, Kazimierz II, Władysław I, nadają Mławie przywilej lokacyjny na prawie chełmińskim, na tzw. surowym korzeniu
Dzisiejsza wieś Iłowo-Osada i bezpośrednie sąsiedztwo Iłowa-Wsi pierwotnie należały razem pod nazwą "Illowo". Wieś po raz pierwszy pojawiła się w XIV wieku pod nazwami Gilowo, Gyłowo i Jiłowo. Pochodzenie jego nazwy pochodzi od pruskich słów "ilas" (bardzo ciemny, ciemny jak smoła) i "gile" (żołądź).
Z = T
w tym wypadku zaszła taka sytuacja:
gil, nazwa ptaszka, czes. hýl (ruskie nazwy odnośne może tylko pożyczka z naszych); pierwotne; nazw ptactwa nie pożyczaliśmy od nikogo.
rz rz rz = m M lub zastosowano ruskie "ж":
Miejscowość ma metrykę średniowieczną i jest notowana od XIV wieku. Po raz pierwszy w 1449 Pila, 1451 Pylą, 1456 Snyde Mole und Pylą oraz Snyt Molen und Pila, 1522 Pyela, 1523 Piela.
niemiecka wiki
Mapa hipsometryczna Lidar: wieś Stare Miasto, Zamkowa Góra (pierwotne Stare Miasto) i Dąbrówno
Dąbrowa Mała - od strony Dąbrówna dno twarde, kamieniste, w południowej części dno muliste słabo zarośnięte roślinnością zanurzoną. Rynnowy zbiornik o rozwiniętej linii brzegowej, urozmaiconej konfiguracji dna. Brzegi na ogół wysokie i strome, tylko na krańcach płaskie.
wiki:
Hipotetyczny przebieg natarcia lodowca - tu wrysowane linie (4 kierunki) są wzajemnie równoległe na danym kierunku, oczywiście lodowiec nie trzymał się ekierki i liniałka...
zamieniam podobne znaki:
ie = a
n = v
Z alfabetu etruskiego (tekst o Dąbrównie pisałem w ostatnich dniach - zobacz dalej hasło "Elbląg" - tam poruszam wątek alfabetu etruskiego) wiemy, że Z można zapisać znakiem: 𐌆 , więc pasuje do Ilav, a brakuje tylko "u" w środku do "żuławy"...
Ilien - Zlien - Zliav - Zliav
i druga opcja - chodzi o zanikłe "ł" w wymowie i wtedy byłoby słowo: żuav
gilgen - гилген - гилген -> zuлген -> zulген =zulav = zulav
P.S. 7 kwietnia 2026
https://maciejsynak.blogspot.com/2026/04/zuawa-polacy.html
"góra nadwodna" - Oberdrum, czyli St. Gilgen nad Jeziorem Wolfgang
Kartoteka Guisego (1826–1828): zbiór ok. 500 szkiców i opisów topograficznych wykonanych przez porucznika Ferdynanda von Guise. Był on oficerem pruskim, który w latach 20. XIX wieku zinwentaryzował liczne obiekty obronne (grodziska) na terenie Prus Wschodnich.
θάλασσα - Żułavva = Żuława
W praktyce transkrypcja sprowadza się do odzwierciedlenia wymowy, charakterystycznej dla danego języka. Z tego względu jest ona znacznie przyjemniejsza w odbiorze, niż transliteracja, która jest metodą naukową. Zakłada ona, że każda litera, która występuje w obcym języku, ma swój odpowiednik również w każdym innym. Najprościej rzecz ujmując, transkrypcja stanowi zapisywanie głosek, zaś transliteracja jest zastępowaniem liter poprzez inne litery.
Zarówno zasady transkrypcji, jak i transliteracji zostały w naszym kraju dokładnie uporządkowane. Wytyczne funkcjonują tutaj już niemalże od połowy lat 50. ubiegłego wieku, przynajmniej w przypadku transkrypcji. Jak nietrudno się domyślić, zasady rządzące transliteracją są znacznie bardziej restrykcyjne.
Nazwa Szczecin jest pochodzenia słowiańskiego. Średniowieczne pisane źródła historyczne są stosunkowo nieliczne i trudno z nich wyciągnąć konkretne wnioski. Dawniej panowało przekonanie [chodzi o wiedzę "potoczną"? - MS], że nazwa miasta pochodzi od szczeciny. Inni wywodzili ją od słowa ściek (ponieważ wody odrzańskie w tym rejonie bardzo powoli „ściekają” ku Bałtykowi). Nowsze badania postawiły bardziej prawdopodobną tezę, że Szczecin wziął swą nazwę od słowa „szczyt”, które oznaczało tarczę, i przyrostka „-in” (Szczycin).
Stare kroniki wspominają, iż miasto znajdowało się na trzech wzgórzach. Od tych szczytów powstałaby pierwsza nazwa Szczytno. Marian Gumowski na podstawie badań przeprowadzonych na starych pieczęciach miejskich uważał, iż pierwotna nazwa miasta brzmiała Szczycin.
Wysuwano także inne hipotezy nt. pochodzenia nazwy: „osada nad odnogą rzeki, tamą lub brodem” (szczotka), od szczotki jako bagiennej trawy, od rodzaju ostu, od imienia/przezwiska, od plemienia Sidinów.
Dawniej stosowano także nazwę „Stary Szczecin” (Alten Stettin), dla odróżnienia od Nowego Szczecina, czyli Szczecinka.
Polskim przedwojennym egzonimem była nazwa Szczecin (1890, 1938). Nazwa Szczecin została urzędowo ustalona w 1946.
Bursta - Bursten - ale może Wursta - Wursten (B to cyrylica na W)? Ta nazwa prawie na pewno ma związek z: werder/ werth.
A nie mówiłem?? Zobacz!:
s = z
c = e (ë)
Z = l
ec = a
in = w
youtube.com/watch?v=DfxN8ikOWwg
Elbląg (łac. Elbinga, Elbingum, Elbingus, niem. Elbing)
Nazwa Elbląg pochodzi od rzeki Elbląg, zapisanej w 890 roku przez podróżnika Wulfstana jako Ilfing. Miasto przejęło nazwę (Elbing) od rzeki w 1237 roku.
Istnieje wersja (na przykład według Hofmanna) o połączeniu nazwy Elbing z plemieniem Helwekonów (należeli do związku Lugiów). Nazwa polska Elbląg jest możliwa w dwóch częściach:
powyżej widać, jak "f" odczytano "b"... ? Czy to było "a"?
łacinka została potraktowana jako cyrylica - tak odczytano i zapisano znaki:
z = e
a = na styku йн
elbing - gnible - gnible => zulaw
Helveconae, Helvaeonae, Helvecones, Aelvaeones lub Ailouaiones byli germańskim plemieniem wspomnianym przez autorów rzymskich. Być może są powiązane z Hilleviones z Naturalis Historia Pliniusza Starszego. Helveconae jako tacy (wariant rękopisu Helvaeonae) są jednym z plemiennych państw Lugiów wspomnianych przez Tacyta w Germanii.
ktoś pomylił (?) te znaki i zamiast 𐌔 zastosował 𐌢 co potem wtórnie przemianowano na H
ZULAVA - zapis etruski: 𐌔𐌖𐌋𐌀𐌅𐌀
W internecie jest wersja znaków etruskich odwróconych w lewo, AI podał mi wersje edytowalne w postaci - zwrócone w prawo, jak znaki łacinki.
Tym sposobem mam pierwszy człon słowa Helve-conae - helava - chodzi o lud, więc będzie "helawianie"(?) - mieszkańcy Helu?
czyli nazwy zaczynające się na R, E, S, I, T, K, L, Ł można podejrzewać o pochodzenie od Żuławy
Słowo żuława występuje także z zanikniętym "ł" w postaci - żuawa lub rzuawa
Część II
Mława
Najstarsze zapisy: Mlawa 1426 r. , Mlava 1578 r., niemiecka nazwa - Mielau
Stare Miasto posadowione na wzniesieniu nad rzeczką Seracz - ok. 6 km na płn-zachód od miasta płynie rzeczka Mławka i wieś Iłowo - o znajomym brzmieniu...
Maria Malec łączy nazwę Mlava z rzeczką Mława i z serbskochorwackim słowem mlava, które ma znaczyć "wolno płynąca rzeka". Opis ze Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego tereny wokół opisuje jako bagniste.
Opis powiatu mławskiego:
Szreńsk - Mława - Żuromin - "liczne bagniste obszary, będące dnami jezior, których wody spłynęły Mławką do Wkry"
Bagna zwane Niemyje - Grzybowo, Tańsk, Wola Dębska, Dębsk, Sławogóra - "jeziora dziś już tu znikły spłynąwszy wodami Orzyca, ale zostały po nich bagniste obszary"
Okolice Mławy - bagna obserwowane ok. 140 lat temu pozostałe po nieistniejących jeziorach:
- Szreńsk - Mława - Żuromin (jasna zieleń na południowy zachód od Mławy - Żuromin na zachodzie - poza mapą)
- Grzybowo, Tańsk, Wola Dębska, Dębsk, Sławogóra (odcienie żółtego na północny zachód od Mławy)
rzędne wysokościowe tam, gdzie czerwone kropki
Ze względu na brak danych i jakby niejednoznaczne umocowanie topograficzne - nie mam pewności, ale nazwa raczej pochodzi od słowa żuława.
Sprawdźmy:
Ylava - Mielau - Mlava - zulava - mlava
Ylava - Mielau - Mlava - zulava - mlava
wyraźnie widać, że "zu-" zostało źle odczytane i wtórnie zapisane jako "m-"
zu = m
odręczne ZU posiada 3 pionowe kreseczki, podobnie jak M
Warto jeszcze zauważyć, że etruski znak "M" - 𐌌 przypomina nasze Y, co by też dawało Ylava = Mlava
Z kolei dla etruskiego "Ś" czyli znaku 𐌑, pomylonego z "S" lub "Z":
zulav - sulav - mulav - mielav - Mielau
zulav - sulav - mulav - mielav = Mielau - Mielau
gdzie:
v = u
też pasuje
po etrusku:
𐌑𐌋𐌀𐌅𐌀 = ŚLAVA - wszystko się łączy... żadnych przypadków
lub: Uwaga!!
uzupełnić
tak więc to serbskochorwackie mlava jest też zapewne pochodną zniekształconego żuława
Kilka kilometrów od Mławy jest Iłowo, jeśli Mława pochodzi od żuławy, to Iłowo na pewno też.
Zastanawia mnie jeszcze wieś Mławka.
"początki wsi sięgają 1413 r. Od 1578 r. była to wieś królewska, należąca do starostwa Mława"
Czy to aby nie jest tak, że Mławka - leżąca nad rzeczką Mławka - jest to pierwotna lokacja Mławy? Bo obecna lokalizacja miasta właśnie nie bardzo mi pasuje... Wieś Iłowa leżąca bardziej na północ, mogłaby być powiązana z nią ("Osada"?) i z tego powodu posiadać podobną nazwę.
Po przeniesieniu miasta 6 km dalej na południowy wschód, nowe miasto zabrało ze sobą nazwę Mława, a Mława nad rzeką Mławką stała się wsią - Mławką. Nazwa jest zdrobniała, bo jest to osada znacznie mniejsza od miasta.
Wg ustaleń naukowych, przy lokacji krzyżackiego Wartenberg k. Olsztyna: po spaleniu pierwotnej lokacji miasto zostało przeniesione kilka kilometrów dalej i zabrało ze sobą nazwę - dziś to Barczewo, a wieś powstała na starym miejscu zyskała miano - Alt Wartenberg - dzisiaj to wieś Barczewko.
Jeszcze raz rzucam okiem do wikipedii...
wikipedia dla Polaków:
1426 – 2 lipca trzej książęta mazowieccy: Siemowit V, Trojden II i Władysław I odbywają w Mławie posiedzenie sądu książęcego
1429 – 13 lipca nadanie praw miejskich. Książęta mazowieccy, Siemowit, Kazimierz II, Władysław I, nadają Mławie przywilej lokacyjny na prawie chełmińskim, na tzw. surowym korzeniu
czyli tak mogło być,
Mławka przy rzece Mławka datowana na 1413 rok w 1426 jeszcze nazywała się "Mława", a trzy lata później miasto zostało przeniesiono w nowe miejsce, dotychczas niezamieszkane - i zabrało ze sobą nazwę, na miejscu "Mławy" pozostała mała osada, którą nazwano Mławka - co by się zgadzało z moją tezą tłumaczącą nazwy tych trzech osad
Ewidentnie Mławka leży w korycie rzeczki - uwagę zwraca wzniesienie o rzędnej 164,4 tuż obok współczesnej lokalizacji domów w Mławce - ciekawe, czy było badane archeologicznie. A może Mławka pierwotnie leżała gdzieś w pobliżu, na którejś z pobliskich górek? Np. tam, gdzie obecnie jest wojenny cmentarz niemiecki - łukowata konstrukcja na zachód od Mławki.
Mławka i wzniesienie o długości ok. 200m
Iłowo-Osada (daw. Iłowo, niem. Illowo) – wieś w Polsce położona na Wzniesieniach Mławskich. W przekazach historycznych nazwa miejscowości występuje już w XIV w. z pisownią Ilowo, a także Gilowo, Gylowo, Jiłowo. Nazwa pochodzi od wyrazu ił lub od nazwy osobowej „Ił”. Nazwa niemiecka wsi – Illowo lub Illow jest jej fonetyczną adaptacją. Teren dzisiejszego Iłowa zamieszkany był pierwotnie przez pruskie plemię Sasinów. Od 1260 r. ziemia ta należała terytorialnie do zakonu krzyżackiego. Bezpośrednie sąsiedztwo granicy z Mazowszem powodowało jednak silny napływ ludności polskiej. W 1403 r. właścicielem Iłowa był polski rycerz Piotr Bażyński. Według legendy, główną drogą Iłowa (obecnie ul. Jagiellońska) mieli uciekać litewscy dezerterzy spod Grunwaldu.
niemiecka wiki:
Po bliższej analizie dochodzę do wniosku, że jak najbardziej tak mogło być tj. dzisiejsza Mławka była pierwotną lokalizacją Mławy.
Sprawdźmy jeszcze to:
niemiecka wiki:
Dzisiejsza wieś Iłowo-Osada i bezpośrednie sąsiedztwo Iłowa-Wsi pierwotnie należały razem pod nazwą "Illowo". Wieś po raz pierwszy pojawiła się w XIV wieku pod nazwami Gilowo, Gyłowo i Jiłowo. Pochodzenie jego nazwy pochodzi od pruskich słów "ilas" (bardzo ciemny, ciemny jak smoła) i "gile" (żołądź).
Jego pochodzenie związane jest z zasiedleniem przez Zakon Krzyżacki w pierwszej połowie XIV wieku niezamieszkałego wcześniej obszaru puszczy Sassenlandu. Po ujawnieniu się granicy z polskim Mazowszem w 1343 roku, Iłowo leżało bezpośrednio przy granicy ziem zakonnych. Wieś była początkowo administrowana przez komturstwo Christburg, a od 1341 roku przez komandorię Osterode. W 1403 roku przeszedł w posiadanie polskiego rycerza Piotra Bażyńskiego. Niedaleko wsi rozegrała się wielka bitwa pod Tannenbergiem w 1410 roku, a według legendy litewscy dezerterzy z wojsk polskich uciekli przez Illowoer Mühlensteig. Rodzina szlachecka, która panowała tu do XVII wieku, również nosiła imię Illowa. Dla roku 1602 zachowały się dowody na obecność Stanisława z Iłłowa. Później w szybkim tempie zmieniali się właściciele.
To sprawdzamy...
Illow - Ilowo - Gilowo - Gylowo - Jiłowo - zulawa
Illow - Ilovo - Gilowo - gylowo - Jilowo - jiłowo - zulawa
albo zapis cyrylicą - czcionka Great Vibes imitująca pismo odręczne:
Гілово - Żuława - Гйлово - Їлово - Mława
Гілово - Żuława - Гйлово - Їлово - Mława
widać podobieństwo znaków
Tй = M
Z = Г
Гй = M
Żuława została raz odczytana jako Mława - i ta nazwa została przy Mławie i Mławce, a drugi raz "Ż z kreską" w nazwie Żuława została odczytana jak ruskie "G" - czyli w postaci znaku "T", który można pomylić z "Z" - zresztą mała litera "g" ( г ) też przypomina "z"...
z = г
Polskie "u" zostało potraktowane - odczytane, jako ruskie "i"
u = йI tajemnica rozwiązana...
Nazwy: miasta Mławy oraz wsi Mławka i Iłowa pochodzą od słowa żuława.
Widzimy więc, że "gile" w niemieckiej wiki: "Pochodzenie jego nazwy pochodzi od pruskich słów "ilas" (bardzo ciemny, ciemny jak smoła) i "gile" (żołądź)"
nie ma nic wspólnego z prawdziwą etymologią tej nazwy, źródłem jest pomieszanie zapisów w cyrylicy i łacince, fałszywe odczytanie znaków. A "gile" to po prostu domysły - albo celowe zamazywanie prawdziwej etymologii...
gil, nazwa ptaszka, czes. hýl (ruskie nazwy odnośne może tylko pożyczka z naszych); pierwotne; nazw ptactwa nie pożyczaliśmy od nikogo.
Przy okazji Mławy takie skojarzenie: podobieństwo "rz" i w cyrylicy ж do "m"
zuł ---> rzuł ----> zamiana "rz" na "m" ==> muł
ж Ж = m M
rzuł ---> жuł ==> muł
A może właśnie stąd pochodzi ruskie "ж" ? Od "żuł" zapisanego przez "m" - ktoś się upierał, że to dźwięk "żż"...
albo po prostu, jak wyżej w przypadku Mławy: etruskie "Ś" czyli znak 𐌑, zamiast "Z":
zuł ---> muł
Byłaby więc to etymologia dla słowa "muł" - to zniekształcone słowo "żuł"
Tй = M ale przypomina również ruskie "pe" tj. П
Гі = Гй = П - to ważne na przyszłość, wynikałoby z tego np., że miasta zaczynające się na "P" mogą pochodzić od "żuława". Czy Piła to też Żuława:
Гілa - Żuława - Гйлa - Żula(wa) - nazwa niepewna, może od "żuł" ? Jeszcze to sprawdzę.
Maria Malec - Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, PWN, 2003
en.wikipedia.org/wiki/Mława
pl.wikipedia.org/wiki/Iłowo-Osada
pl.wikipedia.org/wiki/Mławka_(województwo_warmińsko-mazurskie)
de.wikipedia.org/wiki/Iłowo-Osada
pl.wikisource.org/wiki/Słownik_etymologiczny_języka_polskiego/gil
Skoro Mątawa to Mława - patrz wyżej tekst na skanie, to
- rzeka Mątawa (Montau) płynąca w dawnym korycie Wisły
- rzeka Motława płynąca przez Żuławy Gdańskie
- miejscowości - Mątawy, Mątowy Wlk., Mątowy Małe - leżące na namułach Wisły
- może Bałdowo k. Tczewa
też będą związane z nazwą żuława
Dąbrówno
Temat poruszałem w poście "Dąbrówno i zaginione średniowieczne miasto" - pominąłem tam jednak tłumaczenie dla nazwy Gilgenburg, by zrobić to najpierw tutaj.
Temat poruszałem w poście "Dąbrówno i zaginione średniowieczne miasto" - pominąłem tam jednak tłumaczenie dla nazwy Gilgenburg, by zrobić to najpierw tutaj.
niemiecka wiki
Dąbrówno (niem. Gilgenburg)wieś w gminie Dąbrówno, w województwie warmińsko-mazurskim.
Wieś położona jest w historycznym regionie Prus Wschodnich, na przesmyku pomiędzy Jeziorem Dąbrowa Wielka (Jezioro Dąbrowe Wielka, zwane także Jeziorem Porannym) na wschodzie a Dąbrową Małą (Jezioro Małe, zwane także Jeziorem Wieczornym) na zachodzie, ok 50 km od Olsztyna.
Na północy oba jeziora łączy mała rzeka Wel. Okolica należy do południowej części Krajobrazowego Obszaru Chronionego Krajobrazowego Wzgórz Dylewskich, którego najwyższym punktem jest 312-metrowa Góra Dylewska (Kernsdorfer Höhe), około 15 kilometrów na północny zachód od wsi.
Obszar dwóch bitew pod Tannenbergiem w latach 1410 i 1914 znajduje się osiem kilometrów na północ od wsi.
Na przesmyku, który otoczony jest wodą i dlatego strategicznie położony, Zakon Krzyżacki zbudował zamek na początku XIV wieku. W tym samym miejscu już wcześniej znajdowały się dwie reduty fortyfikacyjne Prusaków. W dokumencie komanderii Christburg z 1316 roku rycerz Beringer jest wymieniony w raportach jako strażnik zakonu "Domu Ilienburgów".
Wieś położona jest w historycznym regionie Prus Wschodnich, na przesmyku pomiędzy Jeziorem Dąbrowa Wielka (Jezioro Dąbrowe Wielka, zwane także Jeziorem Porannym) na wschodzie a Dąbrową Małą (Jezioro Małe, zwane także Jeziorem Wieczornym) na zachodzie, ok 50 km od Olsztyna.
Na północy oba jeziora łączy mała rzeka Wel. Okolica należy do południowej części Krajobrazowego Obszaru Chronionego Krajobrazowego Wzgórz Dylewskich, którego najwyższym punktem jest 312-metrowa Góra Dylewska (Kernsdorfer Höhe), około 15 kilometrów na północny zachód od wsi.
Obszar dwóch bitew pod Tannenbergiem w latach 1410 i 1914 znajduje się osiem kilometrów na północ od wsi.
Na przesmyku, który otoczony jest wodą i dlatego strategicznie położony, Zakon Krzyżacki zbudował zamek na początku XIV wieku. W tym samym miejscu już wcześniej znajdowały się dwie reduty fortyfikacyjne Prusaków. W dokumencie komanderii Christburg z 1316 roku rycerz Beringer jest wymieniony w raportach jako strażnik zakonu "Domu Ilienburgów".
Dąbrówno na mapie z 1933 roku - od północy osadę przecina rzeczka Wel
Na terenie zamku zakon osiedlał niemieckich imigrantów. Osada najwyraźniej rozwijała się korzystnie, ponieważ już w 1326 roku dowódca Christburga, Luter Brunszwik, według relacji kronikarza zakonu Petera von Dusburga, otrzymała prawa miejskie. Przez "Ilienburg", "Ilgenburg" nazwa Gilgenburg została utrwalona na początku XVI wieku. W 1440 roku Gilgenburg przystąpił do "Ligi Pruskiej", która zbuntowała się przeciwko zakonowi, lecz wkrótce ponownie podporządkowała się zakonowi podczas wojny miejskiej.
W 1475 roku Gilgenburg został również zastawiony na rzecz najemnego przywódcy Georga von Löbena. Był to jednak dopiero początek łańcucha zmian właścicieli; dopiero przejęcie miasta przez kapitana Felixa von Finckensteina 24 kwietnia 1572 roku przywrócono ciągłość. Rodzina Finck von Finckenstein posiadała tę posiadłość aż do XX wieku.
Nazwa zamku zakonowego, zbudowanego w 1316 roku, "Ilienburg", prawdopodobnie pochodzi od pruskiego słowa "ilga", które oznacza "długi". Prawdopodobnie odnosi się to do wydłużonego zbiornika wodnego, który reprezentuje Kleiner Damerausee, a który być może kiedyś nazywany był nawet "Ilgensee". Zamek na jego skraju był w związku z tym nazywany "Ilgenburg". W ciągu XVI wieku nazwa zmieniła się na "Gilgenburg", co odnosi się do lilii z herbu miasta, gdzie kwiat nazywany jest "Gilge" w staroniemieckim.
Inna interpretacja nazwy odnosi się do pruskiego słowa "gilus, gilin, gillis", które oznacza "głębokość" i może oznaczać, że Zamek Zakonu stał w głębokim miejscu.
Nazwa zamku zakonowego, zbudowanego w 1316 roku, "Ilienburg", prawdopodobnie pochodzi od pruskiego słowa "ilga", które oznacza "długi". Prawdopodobnie odnosi się to do wydłużonego zbiornika wodnego, który reprezentuje Kleiner Damerausee, a który być może kiedyś nazywany był nawet "Ilgensee". Zamek na jego skraju był w związku z tym nazywany "Ilgenburg". W ciągu XVI wieku nazwa zmieniła się na "Gilgenburg", co odnosi się do lilii z herbu miasta, gdzie kwiat nazywany jest "Gilge" w staroniemieckim.
Inna interpretacja nazwy odnosi się do pruskiego słowa "gilus, gilin, gillis", które oznacza "głębokość" i może oznaczać, że Zamek Zakonu stał w głębokim miejscu.
Można jeszcze raz dodać:
gil, nazwa ptaszka, czes. hýl (ruskie nazwy odnośne może tylko pożyczka z naszych); pierwotne; nazw ptactwa nie pożyczaliśmy od nikogo.
Poniżej na ilustracji Jezioro Dąbrowa Wielka i Dąbrowa Mała oraz Dąbrówno na przesmyku pomiędzy nimi.
Dąbrowa Wielka - zbiornik o rozwiniętej linii brzegowej, urozmaiconej rzeźbie dna z kilkoma głęboczkami i górkami podwodnymi, brzegach przeważnie wysokich i miejscami stromych, tylko u północnych krańców płaskich z podmokłymi torfowiskami. Główny odpływ znajduje się po zachodniej stronie i odprowadza wodę do Dąbrowy Małej.
Dąbrowa Mała - od strony Dąbrówna dno twarde, kamieniste, w południowej części dno muliste słabo zarośnięte roślinnością zanurzoną. Rynnowy zbiornik o rozwiniętej linii brzegowej, urozmaiconej konfiguracji dna. Brzegi na ogół wysokie i strome, tylko na krańcach płaskie.
Do Jeziora Dąbrowa Wielka wpada rzeczka Wel - przepływa ona przez Jezioro Dąbrowa Wielka do jeziora Dąbrowa Mała i dalej jeszcze przez - jak naliczyłem - siedem jezior i wpada koło Bratiana do Drwęcy.
wiki:
Wel (niem. Welle) – rzeka, lewy dopływ Drwęcy o długości 107,45 km i średnim spadku 0,91‰.
Za odcinek źródłowy rzeki Wel uznawany jest niewielki ciek o nazwie Wkra Wielka, który wypływa z południowych stoków Wzgórz Dylewskich na wysokości 210 m n.p.m., w rejonie miejscowości Giętlewo, w okolicy Pałacu Klonowo, na płn-zach. Ciek ten wpływa do jeziora Dąbrowa Wielka i dopiero po wypłynięciu z niego nosi nazwę Wel.
We wczesnym średniowieczu Wel była niewielką rzeką, zaś Wkra nazywana w górnym biegu Wkrą Wielką dopływała do Ciborza, gdzie zmieniała bieg na południowy. Na przełomie XIV i XV w. Krzyżacy zlecili wykonanie przekopu kierując wody większej Wkry w koryto rzeki Wel, która stała się rzeką żeglowną.
Elektroniczny słownik hydronimów Polski przywołuje historyczne nazwy tej rzeki: Vela, Vel, Welle, ale też Wkra, Wicker etc.
Elektroniczny słownik hydronimów Polski przywołuje historyczne nazwy tej rzeki: Vela, Vel, Welle, ale też Wkra, Wicker etc.
Poniżej na ilustracji usytuowanie Dąbrówna na przesmyku.
Dąbrówno na mapie hipsometrycznej Lidar:
- czerwona linia wskazuje miejsce, gdzie w starożytności zapewne była cieśnina odcinająca żuławę od stałego lądu, żółte linie wrysowałem jako równoległe do siebie
Zwracam uwagę: na mapie Lidar wyraźnie widać, że brzegi przesmyku wokół Dąbrówna są położone niemal idealnie równolegle do siebie.
Równolegle położone brzegi przy przesmyku sugerują wyżłobienie polodowcowe - wygląda na to, że pierwotnie było to jedno jezioro, składające się z dwóch równoległych do siebie rynien o kierunku mw. północ-południe, połączonych ze sobą bruzdą lodowca na kierunku poprzecznym do rynien.
A więc przed wiekami była tu cieśnina, zapewne płytka, szeroka na ok. 670 metrów.
Na tej płyciźnie na skutek przepływu wody z jeziora Dąbrowa Wielka do jeziora Dąbrowa Mała osadzały się namuły, pnie drzew, gałęzie itd. - z czasem doprowadziło to do powstania wyspy.
Jest to ewidentne - wyspa powstała w wyniku gromadzenia się osadów na płyciźnie, jest to dosłownie: żuława.
Na tej wyspie - na żuławie - założono osadę, dzisiaj znaną jako Dąbrówno.
A więc już z geografii widać, że nazwa Ilien to będzie pochodna od Iława lub wprost od "żuława".
Z wikipedii mamy nazwy (pomijam określenie "burg"):
Ilien, Ilgen, Ilgen, Gilgen
Ilien - Ilgen - Ilgen - Gilgen
Ilien -> Ilan -> Ilav = ilav
n = v
Z alfabetu etruskiego (tekst o Dąbrównie pisałem w ostatnich dniach - zobacz dalej hasło "Elbląg" - tam poruszam wątek alfabetu etruskiego) wiemy, że Z można zapisać znakiem: 𐌆 , więc pasuje do Ilav, a brakuje tylko "u" w środku do "żuławy"...
Ale do Ilien będzie pasować, bo nie tyle brakuje jednej litery (u), co brakuje jednej pionowej kreseczki, która mogła się zlać z drugą - albo... wiecie... kleks!
Ilien - Zlien - Zliav - Zliav
Zliav = Zuav
podobieństwo znaków:
i podobnie jak w przykładach wyżej...
г ---- stąd: pl.wikipedia.org/wiki/Alfabet_rosyjski
Zliav = Zuav
Pasuje!
Czyli albo omyłka pisarska, albo zanikłe "ł" - co też może wynikać z omyłki pisarskiej!
zapis Gilgen w łacince i cyrylicy:
Gilgen - Гильген - Гилген
Г=Z
Gilgen - Гилген - Гилген -> Zuлген -> Zulген =Zulav = Zulav
widać, że ktoś nazwę "żułav" zapisaną w łacince, przeczytał i przepisał po cyrylicku:
- "z" odczytał jako "г" (tj. potraktował jako "g" - г pisane jako znak г),
- "u" odczytał jako "и" (potraktował jako "i" - znak "и")
- "l" znał i przełożył na "л" - albo to "l" było dość krótkie i z podobieństwa utrafił
- resztę pomieszał
przeczytał i przepisał po cyrylicku jako Гилген, a potem nazwę odczytano po cyrylicku i ze słuchu zapisano łacinką: Gilgen
inna czcionka, gdzie małe ruskie "г" bardziej przypomina "z"
gilgen---> zulavgilgen - гилген - гилген -> zuлген -> zulген =zulav = zulav
Dąbrówno (w czasach niemieckich Gilgenburg) - to ewidentnie, bez cienia wątpliwości - Żuława.
Dlatego hipoteza naukowa odnośnie Zamkowej Góry na północ od Dąbrówna - jest nietrafiona. Grodzisko opisane przez niemców jako Ilgenburg i skojarzona z pruskim słowem ilgis (długi), może i faktycznie ma przebieg liniowy i można by je nazwać "Długi Gród", ale etymologia Dąbrówna (Gilgenberga) jest jednoznaczna - ma umocowanie w topografii terenu, języku (transkrypcji fonetycznej/ transliteracji) oraz historii i tradycji - to nie pierwszy gród na wyspie nazywający się Żuława.
Hipoteza naukowców oparta jest o fałszywe tropy podsunięte przez niemieckich "badaczy".
"Ilienburg", prawdopodobnie pochodzi od pruskiego słowa "ilga", które oznacza "długi". Prawdopodobnie odnosi się to do wydłużonego zbiornika wodnego, który reprezentuje Kleiner Damerausee, a który być może kiedyś nazywany był nawet "Ilgensee". Zamek na jego skraju był w związku z tym nazywany "Ilgenburg".
Fałszerstwo to "poświadczył" tajemniczy pruski oficer Johann Guise (chyba jako pierwszy inwentaryzował pruskie grodziska), który na szkicu sytuacyjnym oba miejsca Zamkową Górę i Gilgenburg - opatrzył podobną nazwą: "Yellenburg" i "Lilienburg - Ylienburg" - jeśli dobrze odczytałem....
Jest to fałsz mający na celu zamaskować fakt, że osada była założona na wyspie (żuławie) i zwana była Żuławą... uzupełnię opis z tamtego posta:
Dąbrówno to na pewno Ylienburg, a Stare Miasto (Altstadt) to - mówiąc po pomorsku - Stary Gard, a więc - Stary Gród - i taka będzie prawdziwa etymologia tej nazwy (czyli pierwotna to Gard).
Na Pomorzu nazwa dość powszechna - za Odrą jest Stargard, jest Stargard (Szczeciński), Starogard (Łobeski), Starogard Gdański, Gardziec, ale także Garczyn, Godziszewo (Gardczan), Garc, na wschód od Wisły - Gardzień, Gardeja, Gardyny, być może Dobre Miasto i wiele innych w całej Polsce. Pomorskie "gard" to polskie "gród", a przymiotnik "stary" oznacza Gard (gród), który już w czasach średniowiecza był znany jako stary, stąd nazwa - i nie ma to związku z przenosinami na nowe miejsce.
Nazwę należy czytać tak, jak nazwę Starogardu Gdańskiego, albo Szczecińskiego - nie w opozycji do nowego miejsca, nowej lokacji, tylko jako: "miejsce bardzo stare, znane od dawna". Nazwa Stare Miasto nie jest - jak w przypadku Barczewka - oznaczeniem, że "tu najpierw było miasto, a teraz jest tam, nad jeziorem". Po spaleniu Altstadt osadę przeniesiono na nowe miejsce 600 metrów dalej, może bliżej pól, zachowując nazwę - jest to obecna lokalizacja wsi Stare Miasto.
Zamkowa Góra to pierwotna lokacja grodu Stare Miasto, Dąbrówno zawsze było tam, gdzie jest obecnie.
...czyli na wyspie (żuławie) pośrodku dwóch jezior - o czym mówi nam stara nazwa...
P.S. 7 kwietnia 2026
https://maciejsynak.blogspot.com/2026/04/zuawa-polacy.html
Podczas pracy nad postem "Żuława - Polacy" wyniknął taki wątek:
Źródłem nazwy Damerau będzie słowo: żuławy z pomieszanymi znakami łacińskimi i cyrylickimi
żuławy - zulawu - зuлаwи - гuлаwи - гaлаwи - gamerau - damerau
przemiana "гaлаwи" w "гamerau" - zielony kolor to zanikające "e", czerwony to "a", pomiędzy nimi "r"
Gameren nad rzeką Waal
lew - wel - zul = żuł
lew - wel - zul = żuł
Za odcinek źródłowy rzeki Wel uznawany jest niewielki ciek o nazwie Wkra Wielka, który wypływa z południowych stoków Wzgórz Dylewskich na wysokości 210 m n.p.m., w rejonie miejscowości Giętlewo, w okolicy Pałacu Klonowo, na płn-zach. Ciek ten wpływa do jeziora Dąbrowa Wielka i dopiero po wypłynięciu z niego nosi nazwę Wel.
Fascynujące!
Łaciński znak "d" zapisany w cyrylicy wygląd jak małe łacińskie "g".
A małe ruskie "g" wygląda tak: "г", czyli jak "z".
a więc dokładnie pasuje! I jeszcze "wyszła" rzeka Wel!! Ta co płynie przez Dąbrówno - to już kolejny argument co do Gilgenburga!
---
Jeszcze raz wiki:
Jest to bardzo charakterystyczne - dopiero po wypłynięciu z niego nosi nazwę Wel, czyli to miejsce determinuje powstanie nazwy!
Jak wyżej ustaliłem, nazwa rzeki Wel pochodzi od słowa "żuł", co ma zapewne związek z tym, że przepływając z jednego jeziora do drugiego, tworzy, a potem mija wyspę - żuławę.
Nazwa może znaczyć: "rzeka płynąca od żuławy", ale pamiętamy, że rzeczki Mławka i np. Mątawa nazwą nawiązują do Mławy, czyli "żuławy".
Raczej będzie tak, że nazwa ma związek z rozlewiskiem.
Najpierw było rozlewisko - na płyciźnie między jeziorami powstało miejsce o charakterze aluwium, podtopione łąki, łachy piasków, namuły, nagromadzone pnie, trzcinowiska, grzęzawiska, grądy - wszystko to mocno podmoknięte, ale płytka woda nie jest stojąca, tylko posiada nieznaczny przepływ.
I to jest żuł (?).
Woda przepływa przez to miejsce szeroko, gromadząc coraz bardziej namuły, żuława stopniowo "rośnie" - prąd coraz bardziej oddala się na północ. Żuława rośnie, powodując że przepływ z jeziora zaczyna koncentrować się styku z "twardym" lądem na północy i w końcu powstaje w tym miejscu strumień szeroki na 1,5 metra - i to jest rzeczka Wel.
Podobnie musiało być z Mątawką - najpierw było szerokie rozlewisko zwane "żuł", a dopiero potem powstała skoncentrowana struga i wyspy.
Sądzę, że ludzie przechodzili przez płyciznę, którą nazywali "żuł" i mówiąc "żuł" mieli na myśli także płynącą płytką wodę. Potem powstawała "żuława", rozlewisko stawało się coraz węższe, aż zamieniło się w strumień i nazwa przylgnęła do strumienia. Dopiero potem zaszła zmiana językowa - to znaczy "żuł" przeszło w "wel".
Na poniższym rysunku (klik) symulacja jak powstała "żuława" w cieśninie - pomysł własny i ja się nie znam!
Powstawanie "żuławy" pomiędzy jeziorami - symulacja własna: od mielizny do żuławy i ostatecznie przesmyku
Oprócz rzeki Wel k. Dąbrówna jest jeszcze potok Wel pod Opolem na Śląsku.
Fascynujące!
Skoro tak, to sprawdźmy jeszcze niemiecką nazwę jeziora - Damerau
Łaciński znak "d" zapisany w cyrylicy wygląd jak małe łacińskie "g".
A małe ruskie "g" wygląda tak: "г", czyli jak "z".
Źródłem nazwy Damerau będzie słowo: żuławy z pomieszanymi znakami łacińskimi i cyrylickimi
żuławy - zulawu - зuлаwи - гuлаwи - гaлаwи - gamerau - damerau
żuławy - zulawu - zuлаwи - гuлаwи - гaлаwи - gamerau - damerau
gdzie największy błąd w odczycie odbył się w przestrzeni pomiędzy znakami dla "i" - "u" oraz "u".
лаw - uległo przemianie w mera
ла = m
аw = era
Tłumaczenie jest na pewno poprawne - w Holandii jest miasto o podobnej nazwie: Gameren - i leży nad rzeką Waal. Skojarzenie z Damerau i rzeczką Wel na pewno nieprzypadkowe.
Z nazwą tego miasta związany jest przydomek architekta Tylmana z Gameren - syna Jakuba Janszoona van Gameren, utrechckiego krawca. Tylman Gamerski od 1664 roku pracował w Polsce dla Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, po uzyskaniu serwitoriatu został architektem królewskim Michała Korybuta Wiśniowieckiego.
Skoro Damerau to Żuławy, to znaczy, że wszystkie (?) miasteczka i wsie o nazwie typu Dąbrówka, Dąbrowa, Dąbrówno itd. będą pochodzić nie - jak się dotychczas przyjmuje - od dębów tam rosnących, tylko od "żuławy". Widać, że nazwa naszej tu rozpatrywanej wsi Dąbrówno zapewne pochodzi od jeziora Damerau przetłumaczonego jako Dąbrowa, ciekawe, czy były jakieś źródła sugerujące powiązanie nazwy wsi z nazwą jeziora...
Hasło Damerau w niemieckiej wikipedii ma ponad 12 odnośników, już widzę np. Talheim i Thalheim - patrz niżej uwagi odnośnie "morza"... i tak na przykład:
Dąbrówka Polska ( niem. Talheim , do 1904 r . pol. Dombrowken ) wraz ze wsią Dąbrówka Polska (osada) – wieś w województwie warmińsko -mazurskimlub niemiecka wieś/ gmina Talheim u zbiegu rzek Krähenbach i Röhrenbrunnenbach
ok. 20 km od granicy ze Szwajcarią:
"Talheim został po raz pierwszy udokumentowany w 973 roku jako Talhan" - od razu widać:Talhan = Zalhan = Zulhav - Zulav
tutaj znowu "Z" zapisano pod postacią znaku Z=S=G tj. " г - Г " , później zamieniono z cyrylicy na łacińskie T.
I tak mogę uzupełniać tekst w nieskończoność...
de.wikipedia.org/wiki/Damerau
de.wikipedia.org/wiki/D%C4%85br%C3%B3wka_Polska
de.wikipedia.org/wiki/Talheim
de.wikipedia.org/wiki/Talheim_(Landkreis_Heilbronn)
de.wikipedia.org/wiki/Talheim_(Landkreis_Tuttlingen)
de.wikipedia.org/wiki/Talheim_(Landkreis_Heilbronn)
de.wikipedia.org/wiki/Talheim_(Landkreis_Tuttlingen)
de.wikipedia.org/wiki/R%C3%B6hrenbach
de.wikipedia.org/wiki/Kr%C3%A4henbach_(Donau)
Tak więc prawie na pewno nazwa jeziora pochodzi od nazwy Żuławy tj. wyspy na której dzisiaj leży Dąbrówno, w którego przypadku mamy w takim razie osiem ale i więcej językowych argumentów za nazwą "Żuaw/ Żuław/ Żuławy":
- Ilien => Zuav
- Gilgen => Żuław
- rzeczka Wel => Żuł
- jezioro Damearu => Żuławy
- podobne w nazwie i topografii Gameren nad rzeką Waal
- inne Dąbrowy i Dąbrówna/ Dąbrówki na całym świecie...
no i umocowanie topograficzne - ewidentnie jest to Żuława powstała w procesach aluwialnych na styku jezior..
Jest to kolejny dowód na to, że objęta przeze mnie metoda dochodzenia etymologii jest właściwa. Także teza, że większość nazw miejscowości pochodzi od słowa "żuława" - jest prawdziwa, kwestią czasu jest tylko ujawnienie tego w analizie i na piśmie.
- St. Gilgen w Austrii - omawiam poniżej
Szukając etymologii można posiłkować się nazwami podobnymi, identycznymi innych miejscowości, np. nazwa Gilgenburg podobna do nazwy wsi St. Gilgen w Austrii, które leży nad brzegiem jeziora Wolfgang (Abersee; lacus Abriani) i nad rzeką Kohlbach oraz Mühlbach:
de.wiki
Św. Gilgen zostało nazwane na cześć św. Egidiusza, który w świecie niemieckojęzycznym nazywany jest także Gilg lub Gilgian. Początkowo miejsce to nazywało się Oberdrum. Nazwa ta wskazywała na położenie geograficzne, a mianowicie w górnej części (Drum, Trum) jeziora, aż do XIX wieku Sankt Ägidi również nazywano tym miejscem.
Obszar ten był zasiedlony już w czasach prehistorycznych. Domy palowe w Scharfling są już udokumentowane z V tysiąclecia p.n.e., a palowe domy w See am Mondsee, patronze kultury Mondsee, należą do najważniejszych osad w regionie alpejskim w późnym neolicie (3800–3300 p.n.e.).
Nazwa Gilgen taka sama, no i wydaje się, że wieś położona jest na aluwiach rzek wpadających do jeziora, dlatego etymologię wywodzę od "żuławy". Nazwa Oberdrum wydaje się to akcentować - nawiązuje do wyniesienia ponad wodą, porównaj na końcu posta hasło HEL: hel, hyl, stanowiącym dawną pożyczkę germańską o dialektalnych znaczeniach m.in. ‘miejsce wzniesione, odkryte dla wiatrów’ bądź ‘góra nadmorska’.
Nazwa rzeczki Kohlbach wg niemieckiej wikipedii (wiki o dopływie rzeki Helmbach) odnosi się do węglarzy (Köhler) wypalających węgiel drzewny w okolicach strumienia (Köhler-bach) - ale może to fałszywa etymologia; węgiel drzewny oznacza coś czarnego, może woda jest "czarna" tj. niesie czarne namuły - co by pasowało do czarnych osadów żuławy - jest trop, ale pozostawiam to nierozstrzygnięte.
Szkic sytuacyjny Dąbrówna i Altstadt wykonany przez prusaka Johanna Guise można zobaczyć np. na stronie fb - Barczewko/Alt Wartenburg - historia ogniem pisana, w poście z 29 marca 2026
Kto opanował Sztukę Widzenia, ten na pewno zauważy tajemną wiadomość na tej ilustracji.
Na temat Guisego nic nie znalazłem w internecie, a ponoć "wszyscy" go cytują... powinno coś być, nie? Chociażby w wikipedii.
Zwracam uwagę:
лаw - uległo przemianie w mera
To może być etymologia dla słowa "morze": np. po łacinie "mare", niemiecku "meer". Temat ten - *leue- i "lava" już zacząłem w zeszłym roku w innych notatkach nt. Żuławy. I tak mogę uzupełniać tekst w nieskończoność...
A po grecku morze to "thalassa", co się pisze: θάλασσα - ewidentnie żuława!
bez wątpienia to jest to samo słowo!
Czyli znak theta "θ"to jest "Z", znak "es" "σ" to jest "v" - ale to nie zasada...
Stawiam tezę, że język grecki jest to pochodna języka polskiego lub jakiegoś prasłowiańskiego.
de.wikipedia.org/wiki/St._Gilgen#Hauptort_der_Gemeinde
de.wikipedia.org/wiki/Wolfgangsee
de.wikipedia.org/wiki/Kohlbach_(Helmbach)
de.wikipedia.org/wiki/Kohlbach
de.wikipedia.org/wiki/Köhler
pl.wikipedia.org/wiki/Wel_(dopływ_Drwęcy)
fishster.pl/lowiska/jezioro-dabrowa-wielka-483
mojemazury.pl/jezioro/140/Dabrowa-Wielka
radiogdansk.pl/wiadomosci/region/trojmiasto/2026/03/23/archeolodzy-z-gdanska-odkryli-relikty-zaginionego-sredniowiecznego-miasta/
maciejsynak.blogspot.com/2026/03/dabrowno-i-zaginione-sredniowieczne.html
heritage.torun.umk.pl/storage/fm/shares/Inwentaryzacja%20zabytków%20w%20Polsce%202021/Inwentaryzacja_KSIAZKA_-_5-03-2024.pdf
archiv.ub.uni-heidelberg.de/propylaeumdok/922/1/malliaris_03_11.pdf
de.wikipedia.org/wiki/Burgstall_Sonnenberg_(Warmia)
grodziska.eu/books/poczatki_olsztyna.pdf
pl.wikipedia.org/wiki/Transkrypcja_fonetyczna
pl.wikipedia.org/wiki/Transliteracja
spiszeto.pl/blog/transkrypcja-a-transliteracja-czym-to-sie-rozni
Zarówno zasady transkrypcji, jak i transliteracji zostały w naszym kraju dokładnie uporządkowane. Wytyczne funkcjonują tutaj już niemalże od połowy lat 50. ubiegłego wieku, przynajmniej w przypadku transkrypcji. Jak nietrudno się domyślić, zasady rządzące transliteracją są znacznie bardziej restrykcyjne.
Prasłowian i krzyżaków zasady te nie dotyczą...
Szczecin
Przeglądając fb zauważyłem starą niemiecką mapę fizyczną Szczecina - ewidentnie miasto leży w obniżeniu terenu rzeki Odry.
wikipedia dla Polaków:
Przez miasto przepływają: rzeka Odra, jej ramię boczne Regalica wpadająca do jeziora Dąbie leżącego w całości w granicach miasta, łącząca obie rzeki Parnica oraz wiele mniejszych kanałów, które są częścią Międzyodrza. Na terenie Międzyodrza znajdują się wyspy (Żurawi Ostrów, Mewia Wyspa, Dębina, Czarnołęka, Radolin, Gryfia, Ostrów Grabowski, Wielka Kępa, Ostrów Mieleński, W. Milenia, W. Robienia, Czapli Ostrów, Wyspa Grodzka, Łasztownia, Mieleńska Łąka, Zaleskie Łęgi, Siedlińska Kępa, Klucki Ostrów, Sadlińskie Łąki, Czapli Ostrów, Wyspa Jaskółcza, Kępa Parnicka, Wyspa Zielona, Wyspa Pucka, W. Krainka, Ustowskie Mokradła).
Szczecin ok. 1580 r.
Stare kroniki wspominają, iż miasto znajdowało się na trzech wzgórzach. Od tych szczytów powstałaby pierwsza nazwa Szczytno. Marian Gumowski na podstawie badań przeprowadzonych na starych pieczęciach miejskich uważał, iż pierwotna nazwa miasta brzmiała Szczycin.
Wysuwano także inne hipotezy nt. pochodzenia nazwy: „osada nad odnogą rzeki, tamą lub brodem” (szczotka), od szczotki jako bagiennej trawy, od rodzaju ostu, od imienia/przezwiska, od plemienia Sidinów.
Dawniej stosowano także nazwę „Stary Szczecin” (Alten Stettin), dla odróżnienia od Nowego Szczecina, czyli Szczecinka.
Polskim przedwojennym egzonimem była nazwa Szczecin (1890, 1938). Nazwa Szczecin została urzędowo ustalona w 1946.
Przez wieki Szczecin wielokrotnie zmieniał nazwy. Najstarsza wzmianka wymieniająca nazwę Stetin pochodzi z 1133, w 1188 Stetyn, w 1251 Stitin, a także Stitinum, Stitin, Stetina i Stittin.
Inne średniowieczne nazwy miasta to Burstaborg (w sadze Knytlinga) i Burstenburgh (w Rocznikach Waldemara). Nazwy te, oznaczające dosłownie 'zarośla', wywodzą się prawdopodobnie od tłumaczenia słowiańskiej nazwy miasta (zakładając drugie pochodzenie, o którym była mowa powyżej).
Łacińska nazwa miasta to Sedinum lub Stetinum.
Nazwa miejscowości wywodzi się od słowiańskiej nazwy miejscowości, która związana jest z polskimi słowami szczyt (wzgórze) lub szczeć (rodzaj trawy). Może też odnosić się do imienia i nazwiska Ščeta, np. byłego właściciela lub mieszkańca. Dyskutowane jest również pochodzenie słowa szczecina (niem. Borsten), które pasowałoby do staronordyckiej nazwy Burstaburg. Polska nazwa po raz pierwszy pojawia się w 1273 roku w łacińskim dokumencie jako Sczecin. Kaszubska forma nazwy to Szczecëno. Niemiecka forma nazwy wywodzi się z nazw słowiańskich.
Niemiecka nazwa miejscowości Stetin pojawia się po raz pierwszy w dokumentach z lat 1140 i 1223. Źródła staronordyckie przetłumaczyły ją pod koniec XII wieku jako "Burstaborg" (a Kamień/Cammin jako "Steinsborg"). Począwszy od XV wieku drugie "t" podwoiło się, co wkrótce stało się powszechną praktyką i doprowadziło do Stettin. Mniej więcej w tym samym czasie miasto zaczęto nazywać Alten-Stettin, aby odróżnić je od Neustettin, które zostało założone w 1310 roku. Do początku XIX wieku pisownia Alt-Stettin, Altstettin i Stettin były używane obok siebie, aż w końcu ponownie przeważyła prostsza Szczecin, która od tamtej pory jest nazwą miejscowości w języku niemieckim. Szczecin to oficjalna nazwa miasta od 19 maja 1946 roku.
wikipedia angielska:
Szczecin położony jest nad Odrą, na południe od Zalewu Szczecińskiego i Zatoki Pomorskiej. Miasto położone jest wzdłuż południowo-zachodniego brzegu jeziora Dąbie, po obu stronach Odry oraz na kilku dużych wyspach pomiędzy zachodnią i wschodnią odnogą rzeki.Inne średniowieczne nazwy miasta to Burstaborg (w sadze Knytlinga) i Burstenburgh (w Rocznikach Waldemara). Nazwy te, oznaczające dosłownie 'zarośla', wywodzą się prawdopodobnie od tłumaczenia słowiańskiej nazwy miasta (zakładając drugie pochodzenie, o którym była mowa powyżej).
Łacińska nazwa miasta to Sedinum lub Stetinum.
niemiecka wiki:
Niemiecka nazwa miejscowości Stetin pojawia się po raz pierwszy w dokumentach z lat 1140 i 1223. Źródła staronordyckie przetłumaczyły ją pod koniec XII wieku jako "Burstaborg" (a Kamień/Cammin jako "Steinsborg"). Począwszy od XV wieku drugie "t" podwoiło się, co wkrótce stało się powszechną praktyką i doprowadziło do Stettin. Mniej więcej w tym samym czasie miasto zaczęto nazywać Alten-Stettin, aby odróżnić je od Neustettin, które zostało założone w 1310 roku. Do początku XIX wieku pisownia Alt-Stettin, Altstettin i Stettin były używane obok siebie, aż w końcu ponownie przeważyła prostsza Szczecin, która od tamtej pory jest nazwą miejscowości w języku niemieckim. Szczecin to oficjalna nazwa miasta od 19 maja 1946 roku.
Jak widać polska wiki kopiuje z niemieckiej min. o (Alten Stettin), i pomija zapisy o Burstaburg, czy nazwę łacińską. Łotewska wiki w pierwszym zdaniu podaje nazwę łacińską (podobnie litewska):
Ščecina (pol. Szczecin), historycznie także Szczecin lub Stettine (niem. Stettin, łac. Stetinum, Sedinum)lit. Ščècinas
szczecina po litewsku: Šeriai
rosyjska wiki: "W drugiej połowie X wieku, w wyniku wojny z Luticami o Pomorze, polski książę Mieszko I zajął ziemie, na których znajduje się dzisiejszy Szczecin, ale nie zostały one włączone do państwa polskiego."
Więc co tu mamy:
Stetin, Stetyn, Stitin, Stitinum, Stitin, Stetina, Stittin
Burstaborg - Burstenburgh
Sedinum lub Stetinum
Sczecin
Najpierw sprawdzę to, co się tak odznacza (bez burg): Bursta - Bursten
(wątek o Burstaborg dopisałem 5 kwietnia 2026)
sprawdzenie
wursta - werder - werclerwursta - werder - wercler
wercler w ordręcznym zapisie wygląda jak werder, ale i jak wursta:
ten zapis: cl - wygląda jak rozciągnięta litera "d", ale zostało odczytane jako "ct" - ct
z tym, że znak "c" został potraktowany jak ruskie "s" tj. znak "C"! i dalej prosto (wercler udaje mi tu werder):
"werder" - wurcta - wursta
wercler - wurcta - wursta
zamiana znaków:
e = u
d = ct, gdzie "c" odczytano jako dźwięk "s"
er = aCzyli, jak wiemy z poprzedniego posta, "żuława" pisana wspak przeszła w "werder", a potem
- "werder" przekształcono w "wursta", a końcu zaś
- "w" zamieniono na "w" ruskie tj. znak "b" i:
- odczytano jak B....
Widzimy już więc, że nazwa Szczecina ewidentnie będzie pochodzić od żuławy!
To sprawdźmy "szczeciny"... badamy...
rozpatruję nazwę: Sczecin
literę Z w środku tej nazwy napiszę z wielkiej litery, żeby podkreślić podobieństwo do "l"
zuława - s tetin - zelavie - scZecin
scZecin = se__Z__ec__in = zë_l_a_w --- zëlaw = żuław-a
gdzie:s = z
c = e (ë)
Z = l
ec = a
in = w
druga próba: gdzie drugie C = l
Sczecin = Sczelin
sc__zeC__i__n = sc__zel__i__n == ze Zel i v? ze Zuiv - z Żuław?
Trochę słabe, pierwsza próba lepsza.
A może "e" powinno być wydłużone - jak "l"?
Trzecia próba, sprawdzamy dalej Sczecin... zamiast "e" wstawię "l", które ma pokazać podobieństwo l-e,
tym razem jednak w kolejności: zulaw zamieniam na sczecin
żuława (zulav) - sulava - sczecin = sulaiv
zulav- sulava- sulaiv = sczecin
zulav- sczlcin => sczecin
zamieniam podobne znaki:
z=s
u=cz
l=e
a=ci
v=n
bardzo ładnie pasuje i wychodzi zulav
Zwracam uwagę na "rozrzut" w literach, sylabach tj. kombinacja jak różnych znaków ma nam dać jedną nazwę...
sczecin stetyn stitin stetina sedinum
litera T ewidentnie wymieniła literę C lub Z (cz) - a więc jest to potwierdzenie mojego spostrzeżenia, że "z" z kreską jest podobne do "t" (patrz dalej Ełk)Ten przykład - Szczecina - potwierdza, że moja metoda porównawcza (porównywanie znaków) jest to dobra metoda poszukiwania etymologii nazw.
Ta sama nazwa zapisana na 6 różnych sposobów:
w poniższych przykładach (porównuję wyrazy w kolumnach):
1. "Z" zostało zamienione na "T", i "C" na "T"... zaś "i" jest wymienne z "y",
2. "E" zamieniono na "I" , a w trzecim
3. "T" przeszło w "E"(?), "ET" połączono ze sobą tworząc "D" lub zamianie uległa sama litera "T", końcówka "um" to będzie latynizacja
sczecin stetyn stetina
stetyn stitin sedinu-m
Zwracam uwagę: zmiany w zapisie nakładają się na siebie, nowe błędy nakładają się na stare błędy prowadząc do całkowitego zamazania pierwotnej nazwy.
Nazwa Szczecin pochodzi od słowa "żuława" poprzez zniekształcenie do słowa Sczecin, a potem kolejnych. Współczesna nazwa dość wiernie odtwarza pierwotne (pierwsze?) zniekształcenie.
Pochodzenie od "żuławy" potwierdza też druga odmienna nazwa: Burstaborg.
Bez żadnych wątpliwości - nazwa Szczecin pochodzi od słowa "żuława"
Ten przykład potwierdza słuszność obranej przeze mnie metody, która wiernie odtwarza etymologię nazwy z dwóch różnych nazw!
ste - sed - scze
Zwracam jeszcze uwagę:
scZecin - można też przekształcić w Zabł(o)cin, albo Zabcin - Zabno = Żabno, gdzie jest to bardzo popularna w Polsce nazwa wsi - i zapewne też pochodzi od "żuława"
en.wikipedia.org/wiki/Szczecin
en.wiktionary.org/wiki/bursta
en.wiktionary.org/wiki/burst#Old_Norse
en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Germanic/burstiz
Warto zapoznać się z tym filmem: metamorfoza języka osmańsko-tureckiego
Elbląg
Nazwa Elbląg pochodzi od rzeki Elbląg, zapisanej w 890 roku przez podróżnika Wulfstana jako Ilfing. Miasto przejęło nazwę (Elbing) od rzeki w 1237 roku.
Istnieje wersja (na przykład według Hofmanna) o połączeniu nazwy Elbing z plemieniem Helwekonów (należeli do związku Lugiów). Nazwa polska Elbląg jest możliwa w dwóch częściach:
Elb od Helwekonów i ląg od Lugiów[potrzebny przypis].
Spis geograficzno-topograficzny miejscowości leżących w Prusach z 1835 roku, którego autorem jest J.E. Muller notuje nazwy miejscowości we fragmencie:
Spis geograficzno-topograficzny miejscowości leżących w Prusach z 1835 roku, którego autorem jest J.E. Muller notuje nazwy miejscowości we fragmencie:
„Elbing (Elbinga, poln. Elbiag, auch Elblag)”
Elbląg wywodzi się od wcześniejszego niemieckojęzycznego Elbing, czyli nazwy, pod którą krzyżacy znali zarówno tutejszą rzekę, jak i twierdzę, którą założyli na jej brzegach w 1237 roku.
Celem cytadeli było zapobieżenie ponownemu zajęciu staropruskiej osady Truso, ponieważ niemieccy krzyżowcy toczyli wojnę z pogańskimi Prusami. Nazwa cytadeli pochodzi od rzeki, której etymologia sama w sobie jest niepewna.
Jedna z tradycyjnych etymologii łączy je z nazwą Helveconae, germańskiego plemienia wspomnianego w starożytnych źródłach greckich i łacińskich, ale etymologia lub język nazwy plemiennej pozostaje nieznany. Najstarsza znana wzmianka o rzece lub mieście Elblągu występuje w formie Ylfing w relacji żeglarza Wulfstana z końca IX wieku, w Podróżach Ohthere'a i Wulfstana, która została napisana w języku anglosaskim za panowania króla Alfreda.
Etymologia - nazwa rzeki Elbląg
Najnowsze badania sugerują skandynawskie pochodzenie nazwy. Jak podaje elbląskie muzeum, nieuchwytna osada Truso została założona i zamieszkiwana w większości przez Skandynawów.
Etymologia - nazwa rzeki Elbląg
Najnowsze badania sugerują skandynawskie pochodzenie nazwy. Jak podaje elbląskie muzeum, nieuchwytna osada Truso została założona i zamieszkiwana w większości przez Skandynawów.
Z najnowszych badań wynika, że nazwa Ilfing była anglosaską formą skandynawskiej nazwy, którą można zrekonstruować jako staronordyckie Elfeng, Elfangr lub Elfing od staronordyckiego elf-r - oznaczającego "rzekę" i staronordyckiego eng, enge, engi oznaczającego "łąkę".
XVI-wieczny niemiecki pastor, historyk i kartograf Caspar Henneberger napisał w swojej książce Erklärung der preußischen größeren Landtafeln oder Mappen ("wyjaśnienie większych map pruskich"):
"Anno 1237. Zog. Herman Balck Landmeister/mit den zwey Schiffen/so ihm der Marggraff Heinrich aus Meissen/hat machen lassen/auf ein Werder in Pogezanien/bey dem Haff gelegen/mit dem Fluss Elbing beflossen/darauff bawet er eine Burg/und hies sie nach dem Fluss Elbing/oder von Oelfang/Eelfang".
automatyczne tłumaczenie:
„W roku 1237 Herman Balck, Landmeister, na dwóch statkach, które zbudował dla niego margrabia Henryk z Miśni, udał się na wyspę w Pogezanii, położoną w pobliżu laguny, po której przepływa rzeka Elbing. Zbudował tam zamek i nazwał go na cześć rzeki Elbing lub Oelfang/Eelfang”.
ein Werder - znamy to pojęcie...
Teorię o starogermańskim pochodzeniu nazwy Elbląg mocno popiera także wybitny polski językoznawca Jan Michał Rozwadowski. Stąd znaczenie nazwy rzeki brzmiałoby "Rzeka płynąca przez podmokłe łąki".
Miasto położone jest na południowo-zachodnim skraju Wzgórz Elbląskich na Nizinie Elbląskiej w pobliżu ujścia rzek Elbląg i Nogatu do Zalewu Wiślanego.
Miasto położone jest na południowo-zachodnim skraju Wzgórz Elbląskich na Nizinie Elbląskiej w pobliżu ujścia rzek Elbląg i Nogatu do Zalewu Wiślanego.
Tak naprawdę Stare Miasto w Elblągu leży ok. 2 km obok Wzgórz Elbląskich, wprost na terenie Żuław. Ok. 4 km od jego centrum leży najniższy punkt w Polsce - w Raczkach Elbląskich.
rzędna rzeki Elbląg pokazuje: 0,3 m
rzędna przed kościołem na Starym Mieście w Elblągu: 4,3 m
Wydaje mi się, że etymologia jest wyjątkowo czytelna:
- Ylfing
- Ilfing była anglosaską formą skandynawskiej nazwy:
- Elfeng, Elfangr lub Elfing od staronordyckiego elf-r - oznaczającego "rzekę" i staronordyckiego eng, enge, engi oznaczającego "łąkę"
- "Rzeka płynąca przez podmokłe łąki"
- eng, enge, engi oznaczającego "łąkę" - a zapewne chodzi o: (ł)engi ==>> łęgi - łąki podmokłe
- wg Caspara Hennebergera Elbląg powstał na wyspie - możemy dopowiedzieć: otoczonej podmokłymi łąkami, czyli też na żuławie
Wszystko co otacza Elbląg to po prostu - Żuławy Wiślane (pod Elblągiem także nazywane: Elbląskie)
Ilfing ewidentnie kojarzy się z "Ilava" i "Ilau"
jak wyżej u Niemców Iława to Eylau - pierwsza litera to "e" - patrz:
Elfangr (Elfing) - Ylfing, czyli autentycznie mamy tu do czynienia z dźwiękiem >> é << (dźwięk pomiędzy e oraz y), który raz jest zapisany przez "e", a raz przez "y" !?
a---lluvi-um
zu-lluvi (żuławy)
zu-lluvi (żuławy)
Y---lavi-a (Iława)
Elbiag, Elblag
czcionka Zeyada, imitująca pismo odręczne:
elfing --- elbing --- iława
elfing - elbing - iława
skupię się na "f"
elfing - iława
zamienię podobne znaki:
e = i
l = l
fi = a
n = v
g = a
elfing = ilava
elfing ------ ilavg = ilava
Pasuje.
Elfing od Iława, gdzie jak wiemy, Iława pochodzi od żuława.
Sprawdzenie dla żuławy:
Z poprzednich punktów wiemy, że E to może być zniekształcone Z:
Z = E lub Z = Э lub З = Е
stosuję cyrylicę Елбйnг i różne czcionki, szukam źródła:
elbing - elbing - eubing - eubinv - eubaw - zubaw => zuław
Елбunг = EЛ бuнг = Euбuнг =Euбunv = Euбuw = Zuбaw => Zuław
u = л (ł)
ł = б (b)a = na styku йн
w = na styku нv lub нг
A potem zapis z cyrylicy przepisano ze słuchu na Elbing.
Jeszcze raz:
- pierwotna nazwa to Żuława
- nazwa ta została odczytana przez kogoś na sposób cyrylicki, tj. litery łacińskie (etruskie?) potraktowano jak cyrylicę: źle odczytano znaki (na sposób cyrylicki) i tak źle odczytaną nazwę zapisano cyrylicą w postaci: Эльбинг
- zafałszowany zapis cyrylicą ktoś odczytał wg alfabetu cyrylickiego i dźwięki zapisał w łacince do postaci: Elbing
Nie da się ze słuchu przekręcić słowa ZULAW na ELBING - można to zrobić tylko poprzez zmieniony zapis z użyciem cyrylicy i łacinki (lub alfabetu etruskiego?).
To kolejny dowód, że przyjęta przeze mnie metoda poszukiwania etymologii jest właściwa.
Teraz nazwa Elbing brzmi w moich uszach nie jak po niemiecku, ale jak po prusku - wnioskuję, że język pruski to zniekształcony język etruski (polski? słowiański?) potraktowany jako cyrylica jak w przykładzie powyżej.
Stawiam ostrożną HIPOTEZĘ, że język pruski nigdy nie istniał. To albo "przypadkowo" zniekształcony etruski, albo celowo wymyślone fałszerstwo, by zamaskować prawdę - ale ja nie jestem historykiem, ani filologiem - nie posiadam wiedzy w tym zakresie, ja się nie znam.
Ale wiem, że niektóre
Język pruski to język łaciński lub etruski lub polski odczytany na sposób cyrylicki.
etruski - pruski - ruski - podobieństwo nazwy na pewno nieprzypadkowe...
Mogę to jeszcze raz przepisać - w drugą stronę, żeby zaobserwować proces - od zuław do Елбінг....
Zuław => Zuбaw = Euбuw = Euбunv = Euбunг = EЛ бuнг = Елбunг
Ciekawe, da się to też zrobić czytając wspak, jeśli g=z : co prawda efekt jest trochę słaby... może to akurat przypadkowa zbieżność.
elbing -> gnible = gnIble => zulav
A więc jeśli zamiana była celowa, a w nowej nazwie został ślad po nazwie oryginalnej, to może komuś zależało, by ją zachować w takiej ukrytej zaszyfrowanej formie. Krzyżacy stosowali tajemne pismo, szyfry, zakamuflowane komunikaty - zresztą, nie tylko oni i nie tylko templariusze... a swoją tezę uzasadnię w przyszłych wpisach.
W każdym razie nie wątpię, że nazwa Elbląg pochodzi od słowa: żuław
to teraz:
lud Helveconae
Zauważ, że wikipedysta używa trudniejszej do rozszyfrowania nazwy Helveconae zamiast Helvaeonae.
Helve-conae - pierszy człon, to zapewne żuława, a drugi - sufiks -anie jak na przykład... Mazowszanie, Małopolanie, gdańszczanie, szczecinianie, krakowianie...
h -elveco-nae --- ilawa --- zulawa
h -elveconae ---- ilawa ---- zulawaSzukam rozwiązania dla słowa helve, które prawdopodobnie znaczy żuława
badam różne opcje:
być może "he" jest zniekształconym dźwiękiem >> é << czyli "ey" jak przy niemieckiej nazwie Iławy, gdzie znak "y" został zniekształcony w "h" i zapisany jako pierwszy ==> "h" (h) wygląda jak "y".
Sprawdzam podobieństwo dla różnych czcionek min. Mynerve:
(po lewej Y === po prawej H)
y-y === h - odwrócone do góry nogami "y"
Y y y Y y === h h h H H H
en.wikipedia.org/wiki/Greek_alphabet
po namyśle dochodzę do wniosku, że "h" to zniekształcone "z"
np. greckie "zeta" - ζ albo "h" w greckiej postaci: eta = η - H lub chi = x i tak samo:
greckie i ruskie "H" = 𐌢
etruskie "S" = 𐌔
etruskie "Ś" = 𐌢
ktoś pomylił (?) te znaki i zamiast 𐌔 zastosował 𐌢 co potem wtórnie przemianowano na H
helve
porównanie znaków - różne czcionki:
zeta -- h -- x -- Z -- X -- H
ζ ---- h h h h h ---- x x x x ---- Z Z z Z ---- X X X X ---- H H H H
uważam, że H to zniekształcone Z
poszukiwanie dla u = e :
e e e e e e e e e e = u u u u u u u u u u
U U U U U U U U U U U U U U U
jest pewne podobieństwo, można założyć, że nastąpił tu błąd pisarski - nie można jednak wykluczyć, że zaszła tutaj taka pomyłka:
ZULAVA - zapis etruski: 𐌔𐌖𐌋𐌀𐌅𐌀
Alfabet etruski
| znaki |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| transkrypcja | A | C | E | V | Z | H | TH | I | K | L | M | N | P | Ś | Q | R | S | T | U | Ś | PH | CH | F |
| A | C | E | V | Z | H | TH | I | K | L | M | N | P | Ś(sz) | Q | R | S | T | U | Ś | PH | CH | F |
| 𐌀 | 𐌂 | 𐌄 | 𐌅 | 𐌆 | 𐌇 | 𐌈 | 𐌉 | 𐌊 | 𐌋 | 𐌌 | 𐌍 | 𐌐 | 𐌑 | 𐌒 | 𐌓 | 𐌔 | 𐌕 | 𐌖 | 𐌢 | 𐌘 | 𐌙 | 𐌚 |
Na dźwięk "S" jest kilka znaków: en.wikipedia.org/wiki/Etruscan_alphabet
Napis ZVLAVA w łacince lub języku mieszanym, ktoś zapisał z błędami po etrusku, a potem jeszcze raz łacinką - jako Helava.
ZVLAVA = ZULAVA
Zamiast "Z" = znak 𐌔
Błędy:
1- literę U pomylił z V - wtedy powinien wstawić 𐌅 (jako V tj. byłoby= 𐌔𐌅𐌋𐌀V𐌀), a wstawił omyłkowo (lub celowo...) podobny znak:
2 - 𐌄 (czyli E) = 𐌔𐌄𐌋𐌀V𐌀
3 - zamiast 𐌔 wstawił znak 𐌢 = 𐌢𐌄𐌋𐌀V𐌀, co potem zostało odczytane po cyrylicku i
4 - przepisane z powrotem (?) do łacinki jako H
5 - a reszta słowa po łacińsku
ZVLAVA = ZULAVA
ZULAVA = 𐌔U𐌋𐌀V𐌀 = 𐌔𐌄𐌋𐌀V𐌀 = 𐌢𐌄𐌋𐌀V𐌀 = H𐌄𐌋𐌀V𐌀 = HELAVA
A w istocie: Żuławianie/ Żuławi... a po przestawce "żuł- łuż": Łużyczanie - im dalej od Pomorza i Polski - tym większe zniekształcenia
Zapisy Hel: Hela, Helio, Heliow (nazwę Helu wyjaśniam w kolejnym punkcie)
Helve-conae i Helva-eonae - widać, że to "c" to jest zniekształcone "e"
Helva-eonae = występuje przestawka "v" i "a" =>
Helav-eonae a drugi człon to zniekształcone zmiękczenie i określenie stosowane do ludów: -ianie,
fachowo nazywane sufiksem.
Helav-eonae: zamiana na Helav-ianie
"e" = "i"
"o" = "a"
i końcówka -nae to będzie na pewno -nie
Helav-eonae => Helav-ianie
ostatecznie rekonstruuję jako: Helawianie
W tych wersjach nazwy końcówki dobrze pasują:
Ailouaiones: - uaiones = -wianie
Sewilla w Hiszpanii:
en.wikipedia.org/wiki/Seville#Name
Według Manuela Pellicera Catalána, nazwa "Sevilla" pochodzi od starożytnej nazwy Spal, oznaczającej "nizinę" w języku fenickim (spokrewnione z hebrajskim Shfela שְּׁפֵלָה oraz arabskim Asfal أسفل). Pochodzi ostatecznie od fenickiego sefela, oznaczającego "równinę, dolinę". Hisbaal to kolejna stara nazwa Sewilli. Wydaje się, że powstał podczas fenickiej kolonizacji kultury tartesów na południowo-zachodnim Półwyspie Iberyjskim, a według nowej propozycji odnosi się do boga Baala.
W czasach panowania rzymskiego nazwa została łacinizowana jako Hispal, a później jako Hispalis.
No, nizina, równina - pasuje pod żuławę, tym bardziej, że miasto leży nad rzeką.
Miasto położone jest w żyznej dolinie rzeki Guadalquivir. Średnia wysokość nad poziomem morza wynosi 7 metrów.
Tyle legenda, natomiast przekazy historyczne wywodzą nazwę tej miejscowości od nazwiska właścicieli istniejącego w niej młyna nad strumieniem Gać. Jego istnienie odnotowano już około 1511 roku, zaś ów młyn był w posiadaniu rodziny Spałów przez prawie cztery wieki. W końcu XVIII i na początku XIX wieku odnotowano w dokumentach młynarzy: Bartłomieja i Marcina Spałów.
naszinowlodz.pl/historia-spaly/
Istnienie owych Spałów potwierdzają księgi metrykalne parafii inowłodzkiej, w których zapisach na 1796 rok czytamy, iż w kościele inowłodzkim ochrzczono dziecko, którego ojcem jest Marcin Spała, z dopiskiem, że miejscem urodzenia dziecka jest „Młyn-Spała”.
O istnieniu Spałów świadczą również akta procesów w królewskim Sądzie Referendarskim; proces ten wiódł Marcin Spała ze starostą inowłodzkim Moszyńskim o przywileje i nadania. Pewną wątpliwość budzi miejsce, w którym znajdować się miał młyn Spałów. Niektóre źródła podają, iż położony on był nad rzeką Gacią przy ujściu jej do Pilicy.
Spała k. Pilicy na mapie hipsometrycznej Lidar
pl.wikipedia.org/wiki/Hel_(miasto)
Przypuszcza się, że nazwa osady jest wzmiankowana po raz pierwszy w 1198 roku jako Gellen. Z pewnością do miasta odnoszą się poświadczenia nazwy z XIV wieku, czyli Hela (1378), oraz późniejsze: m.in. Hell (przed 1464), do Helu (1490), Hele (1491), Hela (1506), Hel (1511), do Helia, ku Heliowi (1565), Hoel (1568-73), Chel (1582), Hyl (1583), Hill (1596), do Helia, ku Heliowi (1627), Heyla (1749), z Heli (1858), Hel albo Hela (1882), Hel (Hela) (1925).
Hel został po raz pierwszy wzmiankowany w 1198 roku jako kaszubska wieś o nazwie Gellen i ośrodek handlu śledziami. W jednej z duńskich kronik wspomniano, że uszkodzony statek króla Waldemara II Zwycięskiego osiadł na „Wyspie Hel”.
pl.wikipedia.org/wiki/Mierzeja_Helska
Mierzeja jest zbudowana głównie z osadów holoceńskich, których miąższość wynosi do 100 metrów. Osady holoceńskie związane są z akumulacją morską. Są to głównie piaski i mułowce, rzadziej żwiry. W okolicach Juraty zostały znalezione namuły rzeczne, deponowane na pograniczu okresów borealnego i atlantyckiego. Lokalnie występują soczewki torfu lub marglu.
Można się spotkać z tezą, jakoby półwysep powstał w XVII wieku, gdy połączone zostały ostatecznie znajdujące się w tym miejscu wysepki. Jest ona najprawdopodobniej fałszywa; błąd może wynikać z faktu, że na jednej z XVII-wiecznych map – często kopiowanej – oznaczono będące dziełem człowieka fosy.
Гellen - Żuław - Hela - Hyl - Xyл
Germanoí - gr. Γερμανοί, łac. Germani,
Zeriuani – nazwa plemienia wymieniona przez Geografa Bawarskiego w połowie IX w. Według niego, od tego ludu miały wywodzić swój rodowód wszystkie inne plemiona słowiańskie. Lokalizacja plemienia niejasna.
i nic więcej...
Trzeba pamiętać, że w wyrażeniu "гepuvа " - "v" mogło być potraktowane jako drugie "i" (tj. znak u )! To tłumaczy, skąd podwójne znaczenie nazwy ludu Zeriuanie !!!
Bravo Ja!
To też pokazuje, że przedstawiony w tym artykule mój tok myślenia i moja metoda znajdywania etymologii nazw miejscowości jest właściwa, poprawna i że efekty jakie uzyskuję - odzwierciedlają prawdę, pokazują rzeczywistą nazwę. W tym poście mamy na to trzy mocne przykłady: etymologie Szczecina, Elbląga i Zeriuani.
Hilleviones: - viones = wianie
Zauważam:
jest to nazwa ludu, a nie miejsca - osady i ma w końcówce -nae, co odpowiada naszemu -anie w nazewnictwie dla plemion, narodów itd.
Czyli Helveci.... to też "nasi" - trzeba będzie sprawdzić...
Bez wątpienia Elbląg założono na wyspie (żuławie) i nazwa miasta pochodzi od zniekształconego - "żuława".
Ten język mieszany, o którym tu wspominam, czyli mieszanina cyrylicy, łacinki, etruskiego, greckiego - mogą to być składowe języka Pierwszego oryginalnego, od którego pochodzą wszystkie języki. Ale to wstępna hipoteza.
𐌔𐌄𐌋𐌀V𐌀 - czyżby ryba SIELAWA? Słowotwórstwo...
3 kwietnia 2026
A z przestawką - Sewilla?
Sewilla w Hiszpanii:
en.wikipedia.org/wiki/Seville#Name
Według Manuela Pellicera Catalána, nazwa "Sevilla" pochodzi od starożytnej nazwy Spal, oznaczającej "nizinę" w języku fenickim (spokrewnione z hebrajskim Shfela שְּׁפֵלָה oraz arabskim Asfal أسفل). Pochodzi ostatecznie od fenickiego sefela, oznaczającego "równinę, dolinę". Hisbaal to kolejna stara nazwa Sewilli. Wydaje się, że powstał podczas fenickiej kolonizacji kultury tartesów na południowo-zachodnim Półwyspie Iberyjskim, a według nowej propozycji odnosi się do boga Baala.
W czasach panowania rzymskiego nazwa została łacinizowana jako Hispal, a później jako Hispalis.
No, nizina, równina - pasuje pod żuławę, tym bardziej, że miasto leży nad rzeką.
Miasto położone jest w żyznej dolinie rzeki Guadalquivir. Średnia wysokość nad poziomem morza wynosi 7 metrów.
cyrylica:
spal - zpal - zual - zuav
spal -> сп а л - zп а л - zu а л - zu а v - żuaw - "żuław" z zanikniętym "ł"
A nie mówiłem??!!
Pasuje!
en.wikipedia.org/wiki/Guadalquivir#Name
Czyli miasteczko Spała w łódzkiem...?
Współczesna nazwa Guadalquivir pochodzi od arabskiego al-wādī l-kabīr (اَلْوَادِي الْكَبِيرْ), co oznacza "wielka rzeka".
wādī - woda!?
Czyli Guadalquivir to Wielka Woda?
W czasach klasycznych i przedklasycznych istniały różne nazwy dla Guadalquivir. Według Tytusa Liwiusza (Liwiusza), Historia Rzymu, księga 28, rdzenni mieszkańcy Tartesów lub Turdetan nazywali rzekę dwoma nazwami: Certis (Kertis) i Rherkēs (Ῥέρκης).
Greccy geografowie czasem nazywali je "rzeką Tartessos", od miasta o tej nazwie. Rzymianie nazywali ją nazwą Baetis (co było podstawą nazwy prowincji Hispania Baetica).
Rherkēs (Ῥέρκης).- a tu "Rzeka" 😊
en.wikipedia.org/wiki/Wadi
później to sprawdzę szczegółowo, w każdym razie jak na 8 minut klikania mogę uznać, że nazwa hiszpańskiego miasta Sewilla pochodzi od "żuława"
spala.pl/historia/historia2/
A oto, co o pochodzeniu nazwy Spały mówi legenda opublikowana w 1935 roku przez znanego badacza historii i kultury ludowej okolic Tomaszowa Mazowieckiego i Opoczna Jana Piotra Dekowskiego: Było to w dzień świętego Huberta. Do malowniczej osady Czekaju, leżącej w nad pilicznych borach w sąsiedztwie dzisiejszej Spały, przybyła grupka myśliwych w towarzystwie księżnej, przybranej w myśliwską odzież (...) Pogoda była wymarzona. Księżna pilnie zaczęła obserwować dębinę sterczącą nad strumykiem Gacią. Przestała zwracać uwagę na swoich towarzyszy (...).
Pod wieczór zaczęto ściągać do Czekaju. Nie przybyła tylko na odgłos myśliwskiego rogu sama księżna. Zaniepokoiło to ogromnie ojca. Rozesłał więc po borze szereg gońców. Chwile wlokły się w niepokoju. Książę sam dosiadł swego konia i robił poszukiwania. Już zeszła noc. A księżnej, jak nie było, tak nie było (....) Nagle rozległo się po borze nawoływanie: hop! hop!... Nie upłynęły dwa pacierze, a na Czekaju strwożonemu ojcu meldował goniec: Księżna spała. To znaczyło, że odnaleziono księżnę, gdy pogrążona była we śnie. Wkrótce nadeszła ona sama. Radości nie było końca. Odtąd miejsce to, gdzie znaleziono księżnę, nazywano Spałą.
A oto, co o pochodzeniu nazwy Spały mówi legenda opublikowana w 1935 roku przez znanego badacza historii i kultury ludowej okolic Tomaszowa Mazowieckiego i Opoczna Jana Piotra Dekowskiego: Było to w dzień świętego Huberta. Do malowniczej osady Czekaju, leżącej w nad pilicznych borach w sąsiedztwie dzisiejszej Spały, przybyła grupka myśliwych w towarzystwie księżnej, przybranej w myśliwską odzież (...) Pogoda była wymarzona. Księżna pilnie zaczęła obserwować dębinę sterczącą nad strumykiem Gacią. Przestała zwracać uwagę na swoich towarzyszy (...).
Pod wieczór zaczęto ściągać do Czekaju. Nie przybyła tylko na odgłos myśliwskiego rogu sama księżna. Zaniepokoiło to ogromnie ojca. Rozesłał więc po borze szereg gońców. Chwile wlokły się w niepokoju. Książę sam dosiadł swego konia i robił poszukiwania. Już zeszła noc. A księżnej, jak nie było, tak nie było (....) Nagle rozległo się po borze nawoływanie: hop! hop!... Nie upłynęły dwa pacierze, a na Czekaju strwożonemu ojcu meldował goniec: Księżna spała. To znaczyło, że odnaleziono księżnę, gdy pogrążona była we śnie. Wkrótce nadeszła ona sama. Radości nie było końca. Odtąd miejsce to, gdzie znaleziono księżnę, nazywano Spałą.
Tyle legenda, natomiast przekazy historyczne wywodzą nazwę tej miejscowości od nazwiska właścicieli istniejącego w niej młyna nad strumieniem Gać. Jego istnienie odnotowano już około 1511 roku, zaś ów młyn był w posiadaniu rodziny Spałów przez prawie cztery wieki. W końcu XVIII i na początku XIX wieku odnotowano w dokumentach młynarzy: Bartłomieja i Marcina Spałów.
To zdanie należy czytać dosłownie:
"miejsce to, gdzie znaleziono księżnę, nazywano Spałą"
Czyli ruczaj z dębiną to "spała" (żuawa) ! A dokładnie: "żuława"!
Co do nazwiska Spała - na pewno nazwisko pochodzi od miejsca zamieszkania, a nie odwrotnie.
Istnienie owych Spałów potwierdzają księgi metrykalne parafii inowłodzkiej, w których zapisach na 1796 rok czytamy, iż w kościele inowłodzkim ochrzczono dziecko, którego ojcem jest Marcin Spała, z dopiskiem, że miejscem urodzenia dziecka jest „Młyn-Spała”.
O istnieniu Spałów świadczą również akta procesów w królewskim Sądzie Referendarskim; proces ten wiódł Marcin Spała ze starostą inowłodzkim Moszyńskim o przywileje i nadania. Pewną wątpliwość budzi miejsce, w którym znajdować się miał młyn Spałów. Niektóre źródła podają, iż położony on był nad rzeką Gacią przy ujściu jej do Pilicy.
Spała położona jest nad równiną aluwialną Pilicy przy spiętrzeniu rzeczki Gać. Ok. 20 km na wschód jest druga Spała, koło Brudzewidz, w mniej jednoznacznym otoczeniu, ale w zagłębieniu terenu.
Bez wątpienia nazwy Spała i Sewilla pochodzą od żuławy.
en.wikipedia.org/wiki/Elbląg_(river)
en.wikipedia.org/wiki/Elbląg
atlasmiast.umk.pl/atlasy/elblag/
en.wikipedia.org/wiki/Aleph
en.wikipedia.org/wiki/Mountains_of_Ararat
pl.wikipedia.org/wiki/Szwa
maciejsynak.blogspot.com/2024/12/skad-sie-wziea-nazwa-elblag.html
https://pl.wikipedia.org/wiki/Spa%C5%82a
Sewillę i Spałę dopisałem 3 kwietnia 2026
Na stronie floodmap.net można sprawdzić jak będzie wyglądać okolica Elbląga, gdy podniesiemy poziom morza o 4 metry
Stare Miasto w Elblągu
Hel
Przypuszcza się, że nazwa osady jest wzmiankowana po raz pierwszy w 1198 roku jako Gellen. Z pewnością do miasta odnoszą się poświadczenia nazwy z XIV wieku, czyli Hela (1378), oraz późniejsze: m.in. Hell (przed 1464), do Helu (1490), Hele (1491), Hela (1506), Hel (1511), do Helia, ku Heliowi (1565), Hoel (1568-73), Chel (1582), Hyl (1583), Hill (1596), do Helia, ku Heliowi (1627), Heyla (1749), z Heli (1858), Hel albo Hela (1882), Hel (Hela) (1925).
W XV wieku pojawiło się rozróżnienie na Stary Hel (1413) i Nowy Hel (1417), dokumentując proces przenoszenia starego miasta na nowe miejsce.
Zapisy historyczne wskazują, że mianownik występował w wielu wariantach: Hyla, Hyl, Hela, Hel. Nazwa miejscowości została ponowiona z nazwy półwyspu Hel, która zaś związana jest z wyrazem hel, hyl, stanowiącym dawną pożyczkę germańską o dialektalnych znaczeniach m.in. ‘miejsce wzniesione, odkryte dla wiatrów’ bądź ‘góra nadmorska’.
Zapisy historyczne wskazują, że mianownik występował w wielu wariantach: Hyla, Hyl, Hela, Hel. Nazwa miejscowości została ponowiona z nazwy półwyspu Hel, która zaś związana jest z wyrazem hel, hyl, stanowiącym dawną pożyczkę germańską o dialektalnych znaczeniach m.in. ‘miejsce wzniesione, odkryte dla wiatrów’ bądź ‘góra nadmorska’.
Tak?
A "gil" to też jest "pożyczka" od Niemców, hę??
gil, nazwa ptaszka, czes. hýl (ruskie nazwy odnośne może tylko pożyczka z naszych); pierwotne; nazw ptactwa nie pożyczaliśmy od nikogo.
Hel został po raz pierwszy wzmiankowany w 1198 roku jako kaszubska wieś o nazwie Gellen i ośrodek handlu śledziami. W jednej z duńskich kronik wspomniano, że uszkodzony statek króla Waldemara II Zwycięskiego osiadł na „Wyspie Hel”.
Mierzeja jest zbudowana głównie z osadów holoceńskich, których miąższość wynosi do 100 metrów. Osady holoceńskie związane są z akumulacją morską. Są to głównie piaski i mułowce, rzadziej żwiry. W okolicach Juraty zostały znalezione namuły rzeczne, deponowane na pograniczu okresów borealnego i atlantyckiego. Lokalnie występują soczewki torfu lub marglu.
Można się spotkać z tezą, jakoby półwysep powstał w XVII wieku, gdy połączone zostały ostatecznie znajdujące się w tym miejscu wysepki. Jest ona najprawdopodobniej fałszywa; błąd może wynikać z faktu, że na jednej z XVII-wiecznych map – często kopiowanej – oznaczono będące dziełem człowieka fosy.
Aha.
Czyli, wg kronik "statek króla Waldemara II Zwycięskiego osiadł na „Wyspie Hel”", ale to nie są wyspy?
Mamy więc "wyspę", czyli żuławę, tudzież: ‘miejsce wzniesione, odkryte dla wiatrów’ albo ‘górę nadmorską’ - to po prostu inne określenia na wyspę morską... i min. nazwy:
Gellen
Hela
Hyl
Sięgamy do Mławy i Elbląga i mamy takie podobieństwa: Z=T (ruskie G) oraz Z=X (ruskie H)
Z = Г
z = г - ten znak na Ukrainie czytany jest jako H, a małe "g" to jest znak: "г"
Z Z z Z ==== X X X X
czcionka imitująca pismo odręczne, gdzie Xyл cyrylo-łacińsko:
Gellen -- Żuław -- Hela -- Hyl -- XyлГellen - Żuław - Hela - Hyl - Xyл
гellen - zulav - hela - hyl - xyл
czyli żuław zapisano z błędem:
gellen - zellen - zelen - zulen - zulav
gellen - гellen - гelen - гulen - zulav
el = u ---- lub samo "e", ponieważ podwójne "l" mogło pojawić się w późniejszych czasach
en = avI wersja moich poszukiwań:
Xyl - tu mamy "żuł" w postaci "xyl", gdzie polskie "z" zniekształcono do "x", zaś "u" zapisano ruskim znakiem "y", a potem odczytano po polsku tj. jako "y".Ale z moich rozważań nt. ludu Helvecoane wiemy, że H = Z
ZULAVA = 𐌔U𐌋𐌀V𐌀 = 𐌔𐌄𐌋𐌀V𐌀 = 𐌢𐌄𐌋𐌀V𐌀 = H𐌄𐌋𐌀V𐌀 = HELAVA
więc analogicznie Hyl to będzie Zyl, gdzie:
- Z zostało odczytane jako "г" (s lub g), potem jako "x" (h) i ostatecznie przyjęto H - być może stąd bierze się różnica "г"- "г" ! -------------- [["г" raz czytane jako "g", a raz jako "h"]]
- y - to cyrylickie U
i co ostatecznie daje nam: Hyl = Zyl = > Żuł
Jeżeli naniesione namuły utworzą wyspę, można ją określić słowami jak w wikipedii: ‘miejsce wzniesione, odkryte dla wiatrów’ bądź ‘góra nadmorska’ - jak najbardziej... z tym, że hyl, ta jakoby "pożyczka germańska" pochodzi od naszego żuł.... no cóż, widocznie Germanie to Słowianie...
Ewidentnie nazwa Hel pochodzi od zniekształconego "żuł/ zulav"
Alfabet gocki - niemal identyczny z łacinką
Cyrylica
Alfabet etruski
Furthark - raczej nie pasuje
Poniższy wątek zapisałem dnia 3 kwietnia 2026:
Skoro "widocznie Germanie to Słowianie..." - no to od razu sprawdźmy to.
de.wiki
Pochodzenie terminu Germanoí ( gr. Γερμανοί), łac. Germani, pozostaje niezadowalająco wyjaśnione. Jego językowe i etymologiczne pochodzenie, a także dokładny wiek, również pozostają niejasne. Badania historyczne omawiały korzenie językowe w językach łacińskich, celtyckich i germańskich . Czasami sugerowane powiązanie z germańskim *gaizaz , oznaczającym „ ger” , oszczep, jest obecnie uważane za obalone. Pochodzenie od łacińskiego germānus , oznaczającego „cielesny, prawdziwy, prawdziwy”, które zaproponował Strabon, jest również uważane za mało prawdopodobne ze względów fonetycznych. Etymologia celtycka jest zatem najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem. Rozważane są również rdzenie ze staroirlandzkiego gair , oznaczającego „sąsiad” lub gairm , oznaczającego „krzyk”, z których wynikają motywy nazewnicze „sąsiedzi” i „płaczący”.
Klasyczne niemieckie kłamstwa...
германи
w łacince i cyrylicy:
germani = zерuuани = zеriuаniгермани = zерuuани = zеriuаni = zeriuani = rzuani (bo rzuawa - z zanikłym "ł") = żułani tj. żuławianie lub zułavi
Ha! A nie mówiłem!!?
Germanie to Słowianie, bo Zeriuani to Słowianie!
Jakie to proste!!
wikipedia dla Polaków
Nie, że plemię słowiańskie, tylko że od nich wywodziły się plemiona słowiańskie... rozumiesz?
engl.wiki
Zeriuani lub Zeruiani byli nieznanym słowiańskim plemieniem wspomnianym przez bawarskiego geografa (BG) z IX wieku. Stwierdza on, że Zeruiani "jest tak wielkim królestwem, że z niego, jak głosi ich tradycja, wywodzią się wszystkie plemiona Słowian i wywodzą się z nich". Było to pierwsze łacińskie źródło, które twierdziło, że wszyscy Słowianie pochodzą z tej samej ojczyzny."Zeruiani, które jest tak wielką krainą, że zgodnie z ich tradycją wywodzą się z niej wszystkie plemiona Słowian i wywodzą swoje pochodzenie"
U Anglików jednoznacznie i jeszcze poniżej podane możliwe etymologie.
germani - zeriuani - zeruiani
germani - zeriuani - zeruiani
германи - герiuани - герuiани
iu = ui = м (m)
Na pewno Germanie to Zeriuanie, gdzie niepewne w odczycie "iu" przeczytano jako "m".
Upewnijmy się tylko, jak do tego doszło i poszukajmy genezy dla "żuławy".
Dla cyrylicy stosuję czcionkę Great Vibes, Marck Script i Comforter
П = П = П=П
dźwięk | znak cyrylicki | znak łaciński |
„pe” | П | P |
„er” | P | R |
germani - zeriuani - zeruiani
pomyłka pisarska? albo fałszerstwo... гuПwа
zupa żur = гup(a) po cyrylicku = zupa? soup po angielsku
p - r - znaki "p" i "r" - czcionka Meddon - przykład, że można "r" przeczytać jak "p"
szukamy Zeriuani:
W tym przykładzie zmianę pokażę po jednej literze, ale to oczywiście nie znaczy, że było to dokładnie tak, mogły się zmieniać np. dwie litery, albo w innej kolejności, chodzi o pokazanie krok po kroku, jak to mogło wyglądać.
żuława zapisano: гułаvа
(a może po kaszubsku: гełаvа ? mam to w pamięci)
a potem zapisano przez cyrylickie "L": гuЛаvа
a potem odczytano "żupava" = гuПavа = гuПаvа - jest taka wieś w Polsce: Żupawa, miasto w Niemczech ŻytawaL = Л (Л )=П (П )
a potem "zupava" odczytano "zepava" = гeПavа = гeПavа "zuпawa" odczytano "zeпava" (Opawa, Sprewa, Syców, )
гuПavа = гeПavа
u = e
гuПavа = гeПavа
a potem "zeпava" odczytano po cyrylicku "zeпиva" (zepiva) = гeПuvа = гeПuvа a=u
a potem "zeпиva" odczytano po cyrylicku "zeпиva" i zapisano po łacińsku "zepiva" = гepivа
a potem "zepiva" odczytano po cyrylicku "zepиva" (zeriva) i zapisano po cyrylicku = гepuvа
a potem "zepиva" odczytano po cyrylicku i zapisano po łacińsku "zeriua" = гeriuа
i tak dostaliśmy: ZERIUA (zерuuа = zеriuа )
i dalej już jest prosto: lud od "zeriua" to będzie Zeriuani, sądzę jednak, że ze względu na końcówkę "-iani", druga nazwa - Zeruiani - będzie poprawniejsza.
Poszukam jeszcze łacińskiego terminu Germani:
"zeriua" odczytano jako "germa"
гeriuа = гeriuа => гerма =гermа
г = г (g)
iu = м (m)
od "germa" poszła nazwa ludu Germanie - гerма => геrмани
co potem zapisano w łacinie Germani
- raz pierwszy znak u znaczy "i", a drugi znak u znaczy "u" - Zeriuani
- a raz pierwszy znak u znaczy "u", a drugi znak u znaczy "i" - Zeruiani
Dlatego bez wątpienia podana tu przeze mnie etymologia nazwy Zeriuani, Zeruiani jest absolutnie prawdziwa i poprawna, bo tłumaczy skąd dwie wersje nazwy! Trochę jak przy Szczecinie!
To też pokazuje, że przedstawiony w tym artykule mój tok myślenia i moja metoda znajdywania etymologii nazw miejscowości jest właściwa, poprawna i że efekty jakie uzyskuję - odzwierciedlają prawdę, pokazują rzeczywistą nazwę. W tym poście mamy na to trzy mocne przykłady: etymologie Szczecina, Elbląga i Zeriuani.
Etymologia pokazuje, że ludzkość na określenie swoich osad bezpośrednio używała słowa ŻUŁAWA lub pochodnego od tego słowa! I to w całej Europie!
To zaś oznacza, że miałem rację w swoich kalkulacjach - przed tysiącami lat istniał na świecie tylko jeden język i jedna ludzka rodzina, która nie znała wojen i która wywodziła się terenów dzisiejszej Polski.
Język polski jest prawdopodobnie najstarszym językiem świata, Germanie - to Słowianie,
To zaś oznacza, że miałem rację w swoich kalkulacjach - przed tysiącami lat istniał na świecie tylko jeden język i jedna ludzka rodzina, która nie znała wojen i która wywodziła się terenów dzisiejszej Polski.
Język polski jest prawdopodobnie najstarszym językiem świata, Germanie - to Słowianie,
a moje nazwisko należy złotymi zgłoskami zapisać w annałach światowej nauki - nad Champollionem, Ventrisem, Chadwickiem i wieloma innymi...
A nie mówiłem?!
Koniec części drugiej
powiązane notki:
kopia wątku "Germanie to Słowianie" w dedykowanym poście:
W tekście wyraźnie wskazałem, które tezy, idee i informacje pochodzą od innych autorów, a które ode mnie.
Teksty mojego autorstwa z reguły podkreślam - wyszczególniam kolorem.
Potwierdzam, że:
- treści podane w tekście - tezy, idee, pomysły, metody, etymologie, informacje - nieujęte w literaturze przedmiotu, a dotyczące pochodzenia danych słów/ wyrazów, są mojego autorstwa
- idea, że bardzo wiele nazw miejscowości powstało na skutek omyłkowego odczytania/ zapisu oryginalnej nazwy lub/ i celowego zniekształcenia, zafałszowania - jest moim autorskim pomysłem
- odkrycie, że bardzo wiele nazw miejscowości, regionów, ludów pochodzi od słowa "żuława" lub jego pochodnych - jest moim autorskim odkryciem
Wszystkie prawa zastrzeżone.
- treści podane w tekście - tezy, idee, pomysły, metody, etymologie, informacje - nieujęte w literaturze przedmiotu, a dotyczące pochodzenia danych słów/ wyrazów, są mojego autorstwa
- idea, że bardzo wiele nazw miejscowości powstało na skutek omyłkowego odczytania/ zapisu oryginalnej nazwy lub/ i celowego zniekształcenia, zafałszowania - jest moim autorskim pomysłem
- odkrycie, że bardzo wiele nazw miejscowości, regionów, ludów pochodzi od słowa "żuława" lub jego pochodnych - jest moim autorskim odkryciem
Potwierdzam, że metoda dochodzenia do etymologii nazw, którą tu nazywam: Metoda optycznego porównywania znaków graficznych (Metoda porównawcza) jest moim własnym autorskim pomysłem.
Autorskie informacje, które podałem w tym artykule są moją prywatną własnością.Wszystkie prawa zastrzeżone.
Rozpowszechnianie powyższego tekstu dozwolone pod warunkiem każdorazowego wyraźnego wskazania, że autorem jest Maciej Piotr Synak wraz z podaniem czynnego złącza do powyższego artykułu oraz nie czerpania z tego tytułu korzyści materialnych.
Wątek o etymologii słowa Germanie przekopiuję do osobnego dedykowanego posta, w przygotowaniu hasło - Polska - Polacy, może będzie jutro.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
en.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
https://en.wikipedia.org/wiki/Gepids#Name
de.wikipedia.org/wiki/Germanen#Begriff
https://en.wikipedia.org/wiki/Gepids#Name
de.wikipedia.org/wiki/Germanen#Begriff
https://de.wikipedia.org/wiki/Bisagno
https://it.wikipedia.org/wiki/Staglieno
money.pl/archiwum/wiadomosci_agencyjne/iar/artykul/szprotawa;wzgorze;milosci;to;sredniowieczny;grod;ilavia,46,0,430126.html
pl.wikisource.org/wiki/Słownik_etymologiczny_języka_polskiego/żuł
pl.wikipedia.org/wiki/Równina_aluwialna
pl.wikipedia.org/wiki/Terasa_zalewowa
pl.wikipedia.org/wiki/Iława_(Szprotawa)
/pl.wikipedia.org/wiki/Bagrationowsk
de.wikipedia.org/wiki/Schwarze_Elster
de.wikipedia.org/wiki/Condottiere
pl.wiktionary.org/wiki/prawosławie
pl.wikipedia.org/wiki/Licikaviki
pl.wikipedia.org/wiki/Luckau
pl.wikipedia.org/wiki/Łużyce
etymonline.com/word/leuko-
Prawym Okiem: Metoda niemiecka w Polsce
Prawym Okiem: Suwałki - i Iława
etymonline.com/word/alluvium
el.wikipedia.org/wiki/Αλλούβιες_αποθέσεις
pl.wikipedia.org/wiki/Luty
/upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/a0/Slavs_west_territory_Limes_Sorabicus.jpg
Zjazd w Kwedlinburgu. Skąd Mieszko I wziął wielbłąda?
Prawym Okiem: Kraków trzecim Rzymem
geoportal.pgi.gov.pl/zrozumiec_ziemie/wycieczki/wigierski_1/dzien_I/punkt_1_5
Prawym Okiem: Dąbrówno i zaginione średniowieczne miasto
lesmirabelle.blogspot.com/2014/11/uzyce-na-weekend.html
lausitzerseenland.de/en/gaestebefragung-polnischer-markt.html
chojna.pl/strona/opis-historyczny
99notes.in/upsc-notes/general-studies-1/history/ancient-india/the-deccan-states-of-ancient-india-300-750-ad/
l.wikisource.org/wiki/Słownik_etymologiczny_języka_polskiego/ług
etymonline.com/word/lava
pl.wikipedia.org/wiki/Iława
en.wikipedia.org/wiki/Parisii_(Gaul)
infoilawa.pl/aktualnosci/item/71574-pomysl-na-wakacje-zostan-odkrywca-17-wysp-jezioraka-zobacz-zdjecia-i-wideo
oberlandkanal.info.pl/ilawska-wielka-zulawa---najwieksza-wyspa-na-polskim-srodladziu
Prawym Okiem: Polska pod lodem 3
infoilawa.pl/aktualnosci/item/71574-pomysl-na-wakacje-zostan-odkrywca-17-wysp-jezioraka-zobacz-zdjecia-i-wideo
rcin.org.pl/Content/125082/WA51_157124_r2020-t92-nr1_Przeg-Geogr-Choinski.pdf
Jez. Jeziorak. Mała amplituda średnich rocznych poziomów wahań wód, tj. 42 cm. Do 1976 r. obserwowane było obniżania poziomu wody przy jednoczesnym długim wy stępowaniu średnich stanów rocznych poniżej średniego z wielolecia (901 cm). Od 1976 do 2015 r. notowana jest przewaga stanów powyżej średniej z badanego okresu.
verben.de/substantive/Umwallung.htm
sjp.pwn.pl/doroszewski/zul;5533080.html
/pl.wikisource.org/wiki/Słownik_etymologiczny_języka_polskiego/łęg
/slowianowierstwo.wordpress.com/2016/10/08/luzyce-starozytne-krolestwo-krola-miliducha/
pl.wikipedia.org/wiki/Lębork
en.wiktionary.org/wiki/lēba
uk.wikipedia.org/wiki/Лужанка_(пункт_контролю)
punkt kontrolny na granicy z Węgrami
u.wikipedia.org/wiki/Лужок_(Дергачёвский_район)
ru.wikipedia.org/wiki/Лопань
en.wiktionary.org/wiki/Elster
en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-West_Germanic/agastrijā
en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-West_Germanic/agu
polona.pl/item-view/ae71ddf6-0914-48c2-b295-400fd1a1c5c0?page=32
pl.freepik.com/darmowe-wektory/czcionka-odreczna-czcionka-brush-wielkie-numery-interpunkcja_1292931.htm#fromView=keyword&page=1&position=5&uuid=2908633a-ac0f-4bb6-9b0e-f13472859a1d&query=Recznie+pisane+czcionki
en.wikipedia.org/wiki/Helveconae
de.wikipedia.org/wiki/Etruskische_Schrift
en.wikipedia.org/wiki/Gothic_alphabet
en.wikipedia.org/wiki/Anglo-Saxon_runes
en.wikipedia.org/wiki/Younger_Futhark
en.wikipedia.org/wiki/Thurisaz
maciejsynak.blogspot.com/2021/08/radogoszcz-odnaleziona.html
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Komentarze przed publikacją są moderowane.