Maciej Piotr Synak


Od mniej więcej dwóch lat zauważam, że ktoś bez mojej wiedzy usuwa z bloga zdjęcia, całe posty lub ingeruje w tekst, może to prowadzić do wypaczenia sensu tego co napisałem lub uniemożliwiać zrozumienie treści, uwagę zamieszczam w styczniu 2024 roku.

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą manipulacja poprzez język. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą manipulacja poprzez język. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 13 kwietnia 2026

"Mała ojczyzna" cz.3


Hmmm.... trochę chyba zapomniany nieskończony tekst - ostatnia data zapisu:

13 stycznia 2023 r.
9 luty 2026 r.



Nie tylko na Pomorzu odtwarza się stare słupki graniczne, także na Mazurach.

"symboliczny" graniczny szlaban, budka strażnicza, no i przebieraniec w mundurze PRUSKIEGO żołnierza ma promować tzw. "małe ojczyzny".


Ale dlaczego akurat w mundurze pruskim ??
I dlaczego "teraz... należy promować" ??





Przypominam, za:

Encyklopedia PWN



Mazury, region geograficzno-historyczny, obejmujący głównie Pojezierze Mazurskie, obecnie częściowo tereny województwa warmińsko-mazurskiego.

We wczesnym średniowieczu zamieszkane przez Prusów, od XIII w. do 1525 należały do państwa krzyżackiego (od 1466 lenno Korony), 1525–1701 część Prus Książęcych (od 1657 niezależnych od Polski), następnie część Prus Wschodnich.
 
W XIV–XVII w. zasiedlane przez chłopów i drobną szlachtę mazowiecką — zwarte osadnictwo polskie sięgnęło na północ w pobliże Morąga, poza granicę Warmii, w okolice Kętrzyna, Węgorzewa i Gołdapi (kolonizacja mazurska); administracja pruska określała te tereny jako tzw. polskie starostwa (die polnischen Ämter); nazwa regionu Mazury pojawiła się w 1. połowie XIX w.

Mazurzy zachowali polski język i obyczaje, byli wyznania ewangelicko-augsburskiego; wobec rosnącego w XIX w. nacisku germanizacyjnego usiłowali bronić swej odrębności — na ogół jako wspólnoty regionalnej, z czasem także jako części narodu polskiego;

od 1842 zaczęły pojawiać się polskie czasopisma („Przyjaciel Ludu Łecki”, „Mazur”); u schyłku XIX w. działacze polscy na Mazurach skupili się wokół „Gazety Ludowej” i Mazurskiej Partii Ludowej; 1910 założyli Mazurski Bank Ludowy. Po I wojnie światowej Mazurski Komitet Plebiscytowy i Mazurski Związek Ludowy kierowały akcją przyłączenia Mazur do Polski

w wyniku plebiscytu z 11 VII 1920, odbytego w czasie ofensywy Armii Czerwonej na Polskę i w warunkach terroru ze strony władz niemieckich, Mazury znalazły się w granicach Niemiec (z wyjątkiem Działdowa i okolicznych wsi włączonych do Polski decyzją traktatu wersalskiego 1919). 

W okresie międzywojennym na Mazurach działało kilka organizacji polskich (m.in. 1923–28 Zjednoczenie Mazurskie z siedzibą w Szczytnie); działacze polscy na Mazurach należeli do Związku Polaków w Prusach Wschodnich i wraz z nim weszli 1922 do Związku Polaków w Niemczech.

Prześladowania działaczy i organizacji polskich wzmogły się 1928–32 oraz po dojściu A. Hitlera do władzy (1933); w latach II wojny światowej wielu działaczy mazurskich zamordowano lub osadzono w hitlerowskich obozach koncentracyjnych i więzieniach. 

Mazury zostały zdobyte przez wojska sowieckie I–II 1945, a następnie wcielone do Polski. Władze komunistyczne traktowały polską ludność Mazur prawie na równi z Niemcami, co powodowało odchodzenie od polskości i emigrację do Niemiec; Mazury zostały w dużej części zasiedlone przez tzw. repatriantów z przedwojennych ziem wschodnich Polski, głównie z Wileńszczyzny.



Warmia, terytorium historyczne w dorzeczu środkowej Łyny i Pasłęki;


pierwotnie terytorium pruskiego plemienia Warmów, rozciągnięte wzdłuż Zalewu Wiślanego. Około 1237–1242 Warmia podbita przez Krzyżaków, później do 1273 dwukrotnie objęta powstaniami pruskimi; 1243 z ziem Warmii utworzono dominium warmińskie i wkrótce nazwa Warmia zaczęła oznaczać to dominium. 

W XIII w. zaczęła się kolonizacja niemiecka, w XIV w. — osadnictwo mazowieckich chłopów i drobnej szlachty, które do XVI w. osiągnęło przewagę w południowej części Warmii; ludność pruska uległa germanizacji i polonizacji. W XIV i XV w. powtarzały się konflikty między biskupami a Krzyżakami na tle obsady biskupstwa.

Przystępując do Związku Pruskiego (założonego 1440), szlachta i miasta Warmii znalazły się w opozycji wobec zakonu krzyżackiego; w wyniku wojny trzynastoletniej i na mocy pokoju toruńskiego w 1466 roku Warmię przyłączono do Polski. 

Królowie polscy starali się uzyskać wpływ na obsadę biskupstwa (1472–79 tzw. wojna popia), zapewniając sobie prawo do decydowania w sprawie nominacji biskupów 1512 na mocy ugody z kapitułą warmińską. Wraz z przyjęciem luteranizmu przez Krzyżaków i sekularyzacją ich państwa 1525, zasięg diecezji warmińskiej ograniczył się do Warmii. 
Wielu biskupów warmińskich zasłużyło się dla kultury polskiej, m.in.: J. Dantyszek, S. Hozjusz, M. Kromer, I. Krasicki; kanonikiem fromborskim był M. Kopernik. Od XVII w. biskupi używali tytułu książąt biskupów warmińskich.

Po I rozbiorze Polski 1772 Warmia znalazła się w granicach Prus (Prusy Wschodnie), wtedy zlikwidowano dominium biskupie. Odtąd losy katolickiej Warmii połączyły się z losami ewangelickich Mazur. Mimo nacisku germanizacyjnego Warmiacy zachowali poczucie więzi z Polską; od 1886 polskości broniła „Gazeta Olsztyńska”, popierająca tworzenie polskich stowarzyszeń. W wyniku przeprowadzonego po I wojnie światowej (11 VII 1920) plebiscytu na Warmii, Mazurach i Powiślu, Warmia pozostała w granicach Niemiec. Mimo wzrastającego, zwłaszcza w okresie hitleryzmu, prześladowania polskich Warmiaków, działał tu ZPwN, Polska Partia Ludowa, polskie organizacje szkolne, kulturalno-oświatowe i gospodarcze. Od 1 IX 1939 Niemcy zlikwidowali całkowicie polskie życie organizacyjne na Warmii, wybitnych działaczy osadzili w więzieniach i obozach koncentracyjnych, gdzie wielu z nich zginęło. W 1945 Warmia powróciła do Polski.




30-04-2004 11:40

Graniczny szlaban między Warmią i Mazurami


Ustawienie symbolicznego granicznego szlabanu, budki strażniczej oraz pobieranie myta na to wszystko napotkają 2 maja przekraczający historyczną granicę między Warmią i Mazurami w miejscowości Łajs koło Olsztyna.

Impreza ma służyć promowaniu "naszych małych ojczyzn w Unii Europejskiej".


Pomysłodawca przedsięwzięcia znany warmiński gawędziarz Edward Cyfus powiedział, że o symbolicznym wytyczeniu granicy między dwiema historycznymi krainami Warmią i Mazurami myślał od dawna.

"Na co dzień spotykam się z ludźmi, którzy nie wiedzą, gdzie jest Warmia a gdzie leżą Mazury. Często słyszę od turystów, którzy goszczą w Olsztynie, że przyjechali na Mazury, a Olsztyn jest przecież stolicą Warmii"- podkreślił Cyfus.

Zaznaczył, że Warmia i Mazury są to dwie historycznie różne krainy, zamieszkałe przez dwie etnicznie różne grupy ludnościowe. Mieszkańcy Warmii mówią inną gwarą niż Mazurzy. Cyfus podkreślił, że Warmia zawsze była katolicka, a Mazury protestanckie.

"Teraz, gdy wchodzimy do Unii Europejskiej należy promować nasze małe ojczyzny" - powiedział Cyfus.


2 maja o godz 14 w miejscowości Łajs stanie symboliczny graniczny szlaban między Warmią i Mazurami, granicy będzie strzegł strażnik ubrany w strój pruskiego żołnierza z epoki napoleońskiej. 

Na granicy pobierane będzie myto od podróżnych. Będzie to drobna opłata za pamiątkową pocztówkę z stemplem okolicznościowym





Dlaczego nie strażnik ubrany w strój żołnierza polskiego z okresu świetności Rzeczpospolitej?






Żołnierze polscy 1697-1795






wiadomosci.wp.pl/graniczny-szlaban-miedzy-warmia-i-mazurami-6032009486251137a

encyklopedia.pwn.pl/haslo/Mazury;3938977.html
encyklopedia.pwn.pl/haslo/Warmia;3994002.html
pl.wikipedia.org/wiki/Wojsko_polskie_w_latach_1700–1764

wbh.wp.mil.pl/c/pages/atts/2021/8/b2_Tomasz_Karpinski_Umundurowanie_Choragwi_PiechotyWegierskiej_Buawy_Polnej_Koronnejw_latach_17521768.pdf







wtorek, 7 kwietnia 2026

Żuława - Polacy


Notatka z dnia 4, 5 i 6 kwietnia 2026 r.
Uwaga: treść wymaga drobnych poprawek i dopowiedzi, które z czasem uzupełnię

Przed lekturą koniecznie proszę się zapoznać z wcześniejszymi postami, tutaj:
Żuława cz. 2 (Mława, Dąbrówno, Szczecin, Elbląg, Sewilla, Hel)





Czy słowo Polacy lub Polska pochodzą od "żuława"?




Badanie za pomocą cyrylicy i wspak:

polski  Polska Polak - ikslop akslop kalop kalop 
Polak po rosyjsku to Poljus - Polus

полски полскa Полyс ---  икслоп aкслоп сyлоП (сyлоп)

zastosuję małe litery np. сyлоп



Omówię każde z osobna:

1. polski
ikslop -  икслоп - cyklop? rzeczownik, nie przymiotnik; po grecku:  Κύκλωπ-ες, Kýklōp-es, cyrylica: циклоп, przeszkadza to "C" w środku, ale jeśli zrobimy przestawkę jak to było np. w Suwałki...   сиклоп  wychodzi idealnie! I znowu - to może być słowotwórstwo. Język mieszany:
- polskie C, K, O
- ruskie I, L, P
ale CKLOP w wymowie też brzmi bardzo podobnie do CIKLOP, inna czcionka: икслоп 
сиклоп
Cyklon − rodzaj cyrkulacji atmosferycznej typowej dla niżów barycznych; wirowy układ wiatru w obrębie niżu (przemieszczają się po liniach spiralnych od zewnątrz do środka). Na półkuli północnej kierunek obrotu przeciwny do kierunku ruchu wskazówek zegara, zaś na południowej zgodny z kierunkiem wskazówek zegara (zob. efekt Coriolisa).
сиклоп

2. Polska
akslop -  aкслоп - akson? a może aksion? аксион = аксiон = акsiон - ale wtedy Poiska... ale to jest słowotwórstwo!

aкслоп aкслоп

perseus.tube/word/axion-1

Aksion - etymologia:
Αξιον  (przymiotnik)

Godny; odpowiedni lub zasługujący (często "godny" z genitywem). Używa się także osób lub rzeczy jako mających należną wartość lub zasługę, stąd "o równej wartości", "godnej", "właściwej".
Worthy; fit or deserving (often “worthy of” with a genitive). Also used of persons or things as having due value or merit, hence “of equal worth,” “deserving,” “proper.”


Akson (włókno nerwowe) - od starożytnego greckiego ἄξων (áxōn, "oś").

ἄξων

Starożytna greka
Etymologia 1

Z prahelleńskiego *aksōn, z praindoeuropejskiego *h₂eḱs-. Spokrewnione z greką mykeńską (a-ko-so-ne), sanskrytem अक्ष (akṣa, "oś, oś, równoważnia") oraz łacińskim axis.
alternatywnie: Αὔξων (aúxōn)

ἄξων • (áxōn) m (dopełniacz: ἄξονος); trzecia deklinacja

1. oś
2. (geometria) oś bryły
    - stożka
    - przekroju stożkowego
    - cylindra
3. oś sfery niebieskiej
4. (w przenośni) ścieżka działania
5. (anatomia) C2, oś (drugi kręg szyjny)

Terminy pochodne:  ἄξονες (áxones)


Etymologia 2

ἄξων • (áxōn) m (rod żeński: ᾰ̓́ξουσᾰ, newr. ᾰ̓́ξον); Pierwsza/trzecia deklinacja
przyszły imiesłow czynny ἄγω (ágō)

 ἄγω

Odziedziczone z protohelleńskiego *ágō, z praindoeuropejskiego *h₂éǵeti ("prowadzić"), od rdzenia *h₂eǵ- ("prowadzić"). Spokrewnione z łacińskim agō ("działać; do zrobienia; prowadzić"), sanskryt अजति (ájati, "on prowadzi").


"on prowadzi"



Labrys (grecki: λάβρυς, romanizowane: lábrys) jest, według Plutarcha (Quaestiones Graecae 2.302a), lidyjskim słowem oznaczającym topór z podwójnym żwiertkiem. Po grecku nazywano go πέλεκυς (pélekys). Liczba mnoga od labrys to labryes (λάβρυες).

Plutarch podaje, że słowo labrys było lidyjskim słowem oznaczającym "topór": Λυδοὶ γὰρ 'λάβρυν' τὸν πέλεκυν ὀνομάζουσι. ("Dla Lidijczyków nazywają siekierę obosieczną 'Labrys'"). Wielu badaczy, w tym Arthur Evans, twierdzi, że słowo labirynt pochodzi od labrys i oznacza "dom podwójnego topora".  Korporacja kapłańska w Delfach nosiła nazwę Labyades; pierwotna nazwa prawdopodobnie brzmiała Labryades, słudzy podwójnego topora. 



en.wiktionary.org/wiki/ἄξων#Ancient_Greek
en.wiktionary.org/wiki/ἄγω#Ancient_Greek
en.wiktionary.org/wiki/аксон
en.wikipedia.org/wiki/Labrys




3. Polak

i trzy cyryliczne wersje by oddać różne interpretacje dźwięku

Polus
sulop - сулоп - сyлоп - to wprost żułav zapisane cyrylicą 
сyлоп = syлavzyлav = zulav

c => s = z
y => u
п = v


syлav - syлav - syлav - syлav - synav - synaк
syлasyлav   syлav   syлav  synav  synaк

"synak" po kaszubsku to po prostu "syn", a Polak to syn Jana... ale się nie upieram... to pewnie słowotwórstwo...





---------
Polus -  Полyс -> Polyfem cyklop Πολύφημος - to są dwa wyrazy:

Πολύ - φημος

φημος:

 Od εὐ- (eu-, "studnia") + φήμη (phḗmē, "głos, proroczy głos, plotka, mów") + -ος (-os), od φημί (phēmí, "mówić, mówić").


Πολύ - bardzo



en.wiktionary.org/wiki/εὔφημος
el.wiktionary.org/wiki/πολύ


---------------------------------------------------------------------

Polyus 
suylop -  сuyлоп   Zion - Syjon - (hebr. ‏צִיּוֹן‎ „wysoki”, gr. Σιών --- (hebr. הַר צִיּוֹן, Har Ṣīyyōn; arabski: جبل صهيون, Jabal Ṣihyawn) – wzgórze w Jerozolimie, położone na południe od Starego Miasta, za Bramą Syjońską.


Ṣihyawn - сuyлоп - сuHyлоп - сuHyawп

Ṣīyyōn (czyt.: siijon - zapisać mówić by można: siiion - siyion - siyyon) - сuyлоп --> сuyiоп/сuyyоп ==> siyyоп - pasuje po hebrajsku == 

 сuyлоп=сuyiоп = siyiоп - siijon

Jest to na pewno słowotwórstwo od słowa Polyus czytanego wspak (i z błędem), tj. od prawej do lewej - tak właśnie czyta się język hebrajski.


Polyus = пoiyis ===> siyioп
w tym wypadku treść czytana jest po rusku, ale z błędami:
- dźwięk "pe" (п) jako dźwięk "en" - N
- dźwięk "el" (л) jako dźwięk"i" - I
wszystko od prawa do lewa


Etymologia słowa Syjon jest niepewna. Wspomniana w Biblii w Księdze Samuela (2 Samuela 5:7) jako nazwa twierdzy Jebuzyckiej zdobytej przez króla Dawida, jej pochodzenie prawdopodobnie sięga czasów przed czasami Izraelitów.
Jeśli jest semickie, może być powiązane z hebrajskim rdzeniem ṣiyyôn ("zamek"). Chociaż w Jerozolimie nie była używana aż do 1700 lat później, nazwa jest podobna w języku arabskim i może być powiązana z rdzeniem ṣiyya ("sucha ziemia") lub arabskim šanā ("chronić" lub "cytadela").
Może być również powiązane z arabskim rdzeniem ṣahî ("wspinać się na szczyt") lub ṣuhhay ("wieża" lub "szczyt góry"). 
Sugerowano również niesemickie powiązanie z hurriańskim słowem šeya ("rzeka" lub "strumień"). 

Sahyun (arab. صهيون, Ṣahyūn lub Ṣihyūn) to słowo oznaczające Syjon w języku arabskim i syryjskim. Dolina zwana Wâdi Sahyûn (wadi to arabskie słowo oznaczające "dolinę") najwyraźniej zachowała tę nazwę i znajduje się około 1,3 mili (2,8 km) od bramy Jaffa w Starym Mieście Jerozolimy. 
Wyrażenie Har Tzion, dosł. "Góra Syjon", pojawia się dziewięć razy w Tanachu.


Σιών (Sion):
εβραϊκά: הַר צִיּוֹן, Har Tsiyyon, 
αραβικά: جبل صهيون, Τζαμπέλ Σαχιούν tłumaczenie:  arabski: جبل صهيون, Jabel Shahyun

Arabskie Shahyun po grecku:
Σαχιούν - Σαχιούν - sahioun cахиoун  = сayiоuп -> сuyлоп 
χ = y ? - sądzę, że w tym wypadku "y" zostało przeczytane jako "x" czyli dźwięk "H" po grecku, plus drobne zmiany wokalne w drugiej połowie wyrazu - oun zamiast -on, 
лpodobne do  u  (ruskie "i")


wówczas:
сuyлоп - сuxлоп - сaxiоп => Σαχιούν





--
suylop -  сuyлоп  - pasuje też Ceylon

co ciekawe - nie ma angielskiej wersji wikipedii tego hasła


Cejlon
(syng. Śrī Laṁkā, tamil. İlankai, ang. Ceylon) – jedna z największych wysp Oceanu Indyjskiego, leżąca na południowy wschód od wybrzeży Indii,
Od czasu inwazji Portugalczyków aż do 1972 roku wyspa była nazywana Cejlonem w językach europejskich (od sanskrytu). सिंहल द्वीप Syngaleskie dvipa, "wyspa Syngalezów"). Nazwa Sri Lanka (श्री लङ्का) została przetłumaczona z sanskrytu.— "Chwalebna, błogosławiona ziemia".

Syngalezowie (syngaleski: සිංහල ජනතාව, romanizowane: Sinhala Janathāva), znani również jako Syngalezi lub Syngalezi, to indoaryjska grupa etnolingwistyczna, pochodząca z wyspy Sri Lanka.
Istnieje kilka wyjaśnień dla słowa Sinhala. Syngaleski można uznać za połączenie sinha (සිංහ), dosłownie "lew", oraz la (ල), oznaczającego "pogromcę" lub "porywacza", stąd syngaleski może oznaczać "pogromca lwów". 
Historia pochodzenia języka syngaleskiego jest opowiedziana w Mahāvaṃsa i uważa się, że jest odniesieniem do legendy założycielskiej Sri Lanki; wyspa została podbita przez potomka Sinhabahu, który podobno zabił swojego ojca, lwa. Według legendy księżniczka Suppadevi z Vanga została porwana przez lwa, z którym urodziła córkę o imieniu Sinhasivali oraz syna Sinhabahu. O pochodzeniu języka syngaleskiego Mahāvaṃsa mówi: "Za wszelką cenę; monarcha Síha Báhu zabił 'Síha' (lwa), z którego powodu jego synowie i potomkowie nazywani są 'Síhala' (pogromcy lwów)." Według tego przekazu Sri Lanka podbita i skolonizowana przez jego potomków zaczęła być również kojarzona z "Syngaleami". 

To też na pewno rebus na zabójstwo Jana. Zbieżność z pierwszymi ludźmi Adamem i Ewą.

Sinhala - zinhala - zuhava

SinhalaZinhala - ZuhaVa - pasuje? jak na prawie 8 tysięcy kilometrów w linii prostej i z kilkaset lat, to pasuje...


Inna sugestia dotycząca pochodzenia języka syngaleskiego zakłada, że potomkowie Sinhabahu mogli być nazywani "Sinha" lub lwami, albo dlatego, że pochodzili od lwa, albo dlatego, że byli odważni jak lew, ale ci, którzy podbili i osiedlili się na Sri Lance, nazywani byli Syngaleami po prostu jako pochodne od "Sinha" od ludzi lwa. Podobnie podbite ziemie mogą nazywać się 'Sinhalaya' lub 'Sinhalé' (północna Sri Lanka), albo 'Sinhala dvipa', a ich językiem 'Sinhala' lub Sinhala-Bhasha'

Jeśli pierwotna nazwa to Sinha: 
Sinha - Zinha - Zuha = zula(v) = "żuława", a nawet "żuława" z przestawką - przy tej czcionce - zulva

Sinha to "lew":

lew - wel - zul = żuł
lew - wel - zul = żuł

a więc dokładnie pasuje! I jeszcze "wyszła" rzeka Wel!! Ta co płynie przez Dąbrówno - to już kolejny argument co do Gilgenburga!

Ewidentnie nazwa Ceylon to "Żuława" - abstrahując, że Ceylon to wyspa (ostrów - żuława)- nazwa pochodzi od ludu - Żuławian - przybyłego na wyspę po "zabójstwie ojca", czyli wędrowcy z terenów dzisiejszej Polski zaludnili także wyspę Ceylon - no na pewno, bo nie było na świecie innych ludzi, wszyscy pochodzą z Polski...

Zapamiętali, że ich nazwa pochodzi od słowa... ej, zaraz... 


Alfabet syngalski



Lud Sinhala Janathāva pochodzi od lwa.

Lew = Jan

Lew = Lev = Jan    Lew = Jan    
Lew Jan - pierwsza litera obrócona do góry nogami
Lew = Jan


jak to się wszystko składa...

jan - łuż

jan - łuz - łaz

tuz


Sinhala Janathāva = Lud Żuławian ?  (Janathāva = ludzie)

 Jana-thāva:

thāva wg google tłumacza:

- tāva = stary - język łotewski
- thava - schronienie - język cziczewa


- thāva - miejsce - łacina - wg deepl.com



Żuława - Janowe miejsce, schronienie?







en.wikipedia.org/wiki/Mount_Zion
pl.wikipedia.org/wiki/Syjon
el.wikipedia.org/wiki/Όρος_Σιών
pl.wikipedia.org/wiki/Alfabet_hebrajski
pl.wikipedia.org/wiki/Cejlon
en.wikipedia.org/wiki/Sinhalese_people
en.wikipedia.org/wiki/Sinhala_language


---------------------------------------------------------------------

Poljus 

sujlop -  сuюлоП - сuюлоп - Cejlon? Cypr?

ю - ju, u, iu =>  cuiulon / cujulon/ cuulon

сuюлоп  сuюлоп  сuiuлоп  сuiuлоп 




4. Polak

полaк -> кaлоп - кaлон

kalon - калоп - kalon

en.wiktionary.org/wiki/kalon
en.wiktionary.org/wiki/κάλλος#Ancient_Greek


Angielski

Etymologia

Zapożyczone ze starożytnej greki καλόν (kalón); Powiązane z κάλλος (kállos, "piękno").

Rzeczownik
Kalon (niepoliczalny)Idealne piękno doskonałe w sensie fizycznym i moralnym, zwłaszcza postrzegane przez greckich filozofów.


Bretoński
Etymologia

Z proto-brytońskiego *kalwon, z proto-celtyckiego *kalwond- ("serce"). Odpowiedniki to walijski calon i kornwalijski kolon.

Rzeczownik
Kalon f (liczba mnoga Kalonoù lub Kaloneu)
Serce
Odwaga
apetyt


Karao (taki język)

Rzeczownik
kalon - Bawół wodny zabity, by uczcić ślub - zapewne aluzja do Jana i rebus na wołu...


κάλλος

Starożytna greka
Etymologia

Od κᾰλός (kălós, "dobry, piękny, szlachetny").

Rzeczownik
κᾰ́λλος • (kắllos) n (dopełniacz κᾰ́λλεος lub κάλλους); trzecia deklinacja

piękno
Szlachta
Piękna osoba lub rzecz

beauty
nobility
a beautiful person or thing



To już wiesz, skąd się wzięła starożytna greka...




Ze słowem kalon wiążę również nazwę ludu żyjącego w Pakistanie: Kalasz, o którym już było na blogu... Myślę, że było to tak:

kalon - kaloni - Kalani - Калаш - Kalasz

калоп - калопi - Калani - Калаш - Kalasz

Źródłem jest słowo POLAK pisane wspak, więc zniekształcone cyrylicą kalon powinno odnosić się do ludu także: "ten Polak" wspak to będzie "ten Kalan", więc liczba mnoga to by było - "ci Kalani", co znowu na skutek perturbacji łacińsko - cyrylickich przyjęło formę Kalasz...

ni = ш

I znowu odkrycie!


Gdzie takie coś się zgłasza?
Do PAN?



Porównaj Światowida ze Zbrucza i Wojownika z Capestrano


Filar rodzinny - podobna tradycja u Łużyczan, albo Połabian 


jasne oczy i europejski wygląd










Czyli tak, pojęcia "Polak - Polska - polski" mamy powiązanie z:

- cyklop, cyklon
- akson, czyli godny; odpowiedni lub zasługujący, włókno nerwowe... a także  - wiedziałem, że Axis Mundi to tu.... jeszcze oś sfery niebieskiej, ścieżka działania i - "on prowadzi"
- kalos, czyli: dobry, piękny, szlachetny, piękno, serce, odwaga, Szlachta.... taki właśnie jesteś...
- żuław, no i oczywiście...
- SYJON



Wcześniej wywiodłem etymologię nazwy "Polacy" od wyrażenia "Polachy" tj. "ci, co nastali po-Lachach", a żuława wcale tego nie psuje, to na pewno się wszystko zgadza, a zbieżności jakie tu obserwujemy, sądzę wynikają ze słowotwórstwa, tzn. wiele pojęć pochodzi od słowa "żuł" lub "żuława"! Obserwujemy tu zapewne początki ludzkiej (ale raczej Janowej...) komunikacji.

Źródłem dla POLACY jest słowo LAH, a słowo to zapisane wspak, to HAL - z powyższych rozważań - w ramach artykułu o żuławie - wiemy, że "Z" mogło zamienić się w "H", więc mamy, podobnie jak przy HEL:

hal = zal = zul = żuł (żuława)

zal = zul



Nikt mi nie powie, że to jest przypadek.

To nie jest przypadek, tylko przeinaczenia i słowotwórstwo.



Szanujcie więc język, dbajcie o jego czystość, dbajcie o siebie nawzajem, szanujcie, respektujcie...





Syjon (hebr. ‏צִיּוֹן‎ „wysoki”, gr. Σιών) – wzgórze w Jerozolimie, położone na południe od Starego Miasta, za Bramą Syjońską.

Greckie Syjon:

Σιών - Σιών - Zuav - wprost żuav - czyli "żuława" z zanikniętym "ł" - mimo, że to góra, ale przecież "wyspa" to też góra, tylko wystająca z wody...  Iław też pasuje....


tak, że wiesz... 



Jan był wszędzie i wszędzie zakładał osiedla, które potem zasiedlali ludzie, a jedno z tych miejsc wcale nie jest bardziej ważne od innych. Cała Europa - ba, cały świat pochodzi z Polski.









W tekście wyraźnie wskazałem, które tezy, idee i informacje pochodzą od innych autorów, a które ode mnie.

Teksty mojego autorstwa z reguły podkreślam - wyszczególniam kolorem.

Potwierdzam, że:
- treści podane w tekście - tezy, idee, pomysły, metody, etymologie, informacje - nieujęte w literaturze przedmiotu, a dotyczące pochodzenia danych słów/ wyrazów, są mojego autorstwa
- idea, że bardzo wiele nazw miejscowości powstało na skutek omyłkowego odczytania/ zapisu oryginalnej nazwy lub/ i celowego zniekształcenia, zafałszowania - jest moim autorskim pomysłem
- odkrycie, że bardzo wiele nazw miejscowości, regionów, ludów pochodzi od słowa "żuława" lub jego pochodnych - jest moim autorskim odkryciem

Potwierdzam, że metoda dochodzenia do etymologii nazw, którą tu nazywam: Metoda optycznego porównywania znaków graficznych (Metoda porównawcza) jest moim własnym autorskim pomysłem.

Autorskie informacje, które podałem w tym artykule są moją prywatną własnością.
Wszystkie prawa zastrzeżone.

Rozpowszechnianie powyższego tekstu dozwolone pod warunkiem każdorazowego wyraźnego wskazania, że autorem jest Maciej Piotr Synak wraz z podaniem czynnego złącza do powyższego artykułu oraz nie czerpania z tego tytułu korzyści materialnych.






Powiązane notki:

Prawym Okiem: Żuława cz. 1 (Suwałki, Iława)
Prawym Okiem: Żuława cz. 2 (Mława, Dąbrówno, Szczecin, Elbląg, Sewilla, Hel)
Prawym Okiem: Germanie to Słowianie - A nie mówiłem? (39)



maciejsynak.blogspot.com/2021/04/kalasz-polska-grecja.html
maciejsynak.blogspot.com/2021/04/kalasz-lud-z-pakistanu-cz1.html
maciejsynak.blogspot.com/2021/09/od-zbrucza-do-sardynii.html
zielona.interia.pl/wiadomosci/swiat/news-lwy-zyly-w-europie-i-atakowaly-ludzi-sa-na-to-nowe-dowody,nId,22466382
pl.wikipedia.org/wiki/Cyklon

poniedziałek, 6 kwietnia 2026

Germanie to Słowianie - A nie mówiłem? (39)

 





Fragment artykułu mojego autorstwa pt.:
Żuława cz. 2 (Mława, Dąbrówno, Szczecin, Elbląg, Sewilla, Hel)

Polecam zapoznać się z całym cyklem moich postów traktujących o "żuławie".






Poniższy wątek zapisałem dnia 3 kwietnia 2026:




Skoro "widocznie Germanie to Słowianie..." - no to od razu sprawdźmy to.


Germanoí -  gr. Γερμανοί, łac. Germani,

de.wiki
Pochodzenie terminu Germanoí ( gr. Γερμανοί), łac. Germani, pozostaje niezadowalająco wyjaśnione. Jego językowe i etymologiczne pochodzenie, a także dokładny wiek, również pozostają niejasne. Badania historyczne omawiały korzenie językowe w językach łacińskich, celtyckich i germańskich . Czasami sugerowane powiązanie z germańskim *gaizaz , oznaczającym „ ger” , oszczep, jest obecnie uważane za obalone. Pochodzenie od łacińskiego germānus , oznaczającego „cielesny, prawdziwy, prawdziwy”, które zaproponował Strabon, jest również uważane za mało prawdopodobne ze względów fonetycznych.  Etymologia celtycka jest zatem najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem. Rozważane są również rdzenie ze staroirlandzkiego gair , oznaczającego „sąsiad” lub gairm , oznaczającego „krzyk”, z których wynikają motywy nazewnicze „sąsiedzi” i „płaczący”. 

Klasyczne niemieckie kłamstwa...

германи

w łacince i cyrylicy:
germani = zерuuани = zеriuаni

германи = zерuuани = zеriuаni = zeriuani = rzuani (bo rzuawa - z zanikłym "ł") = żułani tj. żuławianie lub zułavi


Ha! A nie mówiłem!!?

Germanie to Słowianie, bo Zeriuani to Słowianie!
Jakie to proste!!



wikipedia dla Polaków

Zeriuani  nazwa plemienia wymieniona przez Geografa Bawarskiego w połowie IX w. Według niego, od tego ludu miały wywodzić swój rodowód wszystkie inne plemiona słowiańskie. Lokalizacja plemienia niejasna.

i nic więcej... 
Nie, że plemię słowiańskie, tylko że od nich wywodziły się plemiona słowiańskie... rozumiesz?


engl.wiki
Zeriuani lub Zeruiani byli nieznanym słowiańskim plemieniem wspomnianym przez bawarskiego geografa (BG) z IX wieku. Stwierdza on, że Zeruiani "jest tak wielkim królestwem, że z niego, jak głosi ich tradycja, wywodzią się wszystkie plemiona Słowian i wywodzą się z nich". Było to pierwsze łacińskie źródło, które twierdziło, że wszyscy Słowianie pochodzą z tej samej ojczyzny.

"Zeruiani, które jest tak wielką krainą, że zgodnie z ich tradycją wywodzą się z niej wszystkie plemiona Słowian i wywodzą swoje pochodzenie"

U Anglików jednoznacznie i jeszcze poniżej podane możliwe etymologie.




germani - zeriuani - zeruiani
германи - герiuани - герuiани
iu = ui = м  (m)

Na pewno Germanie to Zeriuanie, gdzie niepewne w odczycie "iu" przeczytano jako "m".



Upewnijmy się tylko, jak do tego doszło i poszukajmy genezy dla "żuławy".

Dla cyrylicy stosuję czcionkę Great Vibes, Marck Script i Comforter
П = П = П=П

dźwięk

znak cyrylicki

znak łaciński

pe”

П

P

er”

P

R


germani - zeriuani - zeruiani

pomyłka pisarska? albo fałszerstwo... гuП
zupa żur = гup(a) po cyrylicku = zupa? soup po angielsku
p - r - znaki "p" i "r" - czcionka Meddon - przykład, że można "r" przeczytać jak "p" 



szukamy Zeriuani:

W tym przykładzie zmianę pokażę po jednej literze, ale to oczywiście nie znaczy, że było to dokładnie tak, mogły się zmieniać np. dwie litery, albo w innej kolejności, chodzi o pokazanie krok po kroku, jak to mogło wyglądać.

żuława zapisano: гułа
(a może po kaszubsku: гełаvа ? mam to w pamięci)
a potem zapisano przez cyrylickie "L": гuЛа
a potem odczytano "żupava" гuПavа  = гuПаvа - jest taka wieś w Polsce: Żupawa (гuПаvа), miasto w Niemczech Żytawa (гuTаvа)
L Л (Л )=П   (П )     ~ T (T)   i     (Z)
a potem "zupava" odczytano "zepava" гeПavа = гeПavа  "zuпawa" odczytano "zeпava" (Opawa, Sprewa, Syców, )

гuПavа = гeПavа
u = e
гuПavа = гeПavа 
a potem "zeпava" odczytano po cyrylicku "zeпиva" (zepiva) гeПuvа = гeПuvа   a=u
a potem "zeпиva" odczytano po cyrylicku "zeпиva" i zapisano po łacińsku "zepiva" гepivа 
a potem "zepiva" odczytano po cyrylicku "zepиva" (zeriva) i zapisano po cyrylicku гepuvа 
a potem "zepиva" odczytano po cyrylicku i zapisano po łacińsku "zeriua" гeriuа 

i tak dostaliśmy: ZERIUA   (zерuuа = zеriuа )

i dalej już jest prosto: lud od "zeriua" to będzie Zeriuani, sądzę jednak, że ze względu na końcówkę "-iani", druga nazwa - Zeruiani - będzie poprawniejsza.

Słowo "żuława" przeszło takie przekształcenia, że trudno wyprowadzić z tego "Żułani" - trzeba ten temat postudiować.



Poszukam jeszcze łacińskiego terminu Germani:

"zeriua" odczytano jako "germa"

 гeriuа = гeri => гerма =гermа


г = г (g)
iu = м  (m)
od "germa" poszła nazwa ludu Germanie -  гerма => геrмани 
co potem zapisano w łacinie Germani




Trzeba pamiętać, że w wyrażeniu "гepuvа " - "v" mogło być potraktowane jako drugie "i" (tj. znak u )! To tłumaczy, skąd podwójne znaczenie nazwy ludu Zeriuanie !!!

- raz pierwszy znak  u  znaczy "i", a drugi znak  u  znaczy "u" - Zeriuani
- a raz pierwszy znak  u  znaczy "u", a drugi znak  u  znaczy "i" - Zeruiani 




Dlatego bez wątpienia podana tu przeze mnie etymologia nazwy Zeriuani, Zeruiani jest absolutnie prawdziwa i poprawna, bo tłumaczy skąd dwie wersje nazwy! Trochę jak przy Szczecinie!

Bravo Jan!
Bravo Ja!

To też pokazuje, że przedstawiony w tym artykule mój tok myślenia i moja metoda znajdywania etymologii nazw miejscowości jest właściwa, poprawna i że efekty jakie uzyskuję - odzwierciedlają prawdę, pokazują rzeczywistą nazwę. W tym poście mamy na to trzy mocne przykłady: etymologie Szczecina, Elbląga i Zeriuani.

Etymologia pokazuje, że ludzkość na określenie swoich osad bezpośrednio używała słowa ŻUŁAWA lub pochodnego od tego słowa! I to w całej Europie!

To zaś oznacza, że miałem rację w swoich kalkulacjach - przed tysiącami lat istniał na świecie tylko jeden język i jedna ludzka rodzina, która nie znała wojen i która wywodziła się terenów dzisiejszej Polski.

Język polski jest prawdopodobnie najstarszym językiem świata, a


Germanie - to Słowianie.










A nie mówiłem?!





Wątek o etymologii słowa Germanie przekopiuję do osobnego dedykowanego posta, w przygotowaniu hasło - Polska - Polacy, może będzie jutro.




W tekście wyraźnie wskazałem, które tezy, idee i informacje pochodzą od innych autorów, a które ode mnie.
Teksty mojego autorstwa z reguły podkreślam - wyszczególniam kolorem.

Potwierdzam, że:
- treści podane w tekście - tezy, idee, pomysły, metody, etymologie, informacje - nieujęte w literaturze przedmiotu, a dotyczące pochodzenia danych słów/ wyrazów, są mojego autorstwa
- idea, że bardzo wiele nazw miejscowości powstało na skutek omyłkowego odczytania/ zapisu oryginalnej nazwy lub/ i celowego zniekształcenia, zafałszowania - jest moim autorskim pomysłem
- odkrycie, że bardzo wiele nazw miejscowości, regionów, ludów pochodzi od słowa "żuława" lub jego pochodnych - jest moim autorskim odkryciem

Potwierdzam, że metoda dochodzenia do etymologii nazw, którą tu nazywam: Metoda optycznego porównywania znaków graficznych (Metoda porównawcza) jest moim własnym autorskim pomysłem.

Autorskie informacje, które podałem w tym artykule są moją prywatną własnością.
Wszystkie prawa zastrzeżone.

Rozpowszechnianie powyższego tekstu dozwolone pod warunkiem każdorazowego wyraźnego wskazania, że autorem jest Maciej Piotr Synak wraz z podaniem czynnego złącza do powyższego artykułu oraz nie czerpania z tego tytułu korzyści materialnych.





https://pl.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
en.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
https://en.wikipedia.org/wiki/Gepids#Name
de.wikipedia.org/wiki/Germanen#Begriff
https://de.wikipedia.org/wiki/Bisagno
https://it.wikipedia.org/wiki/Staglieno