Maciej Piotr Synak


Od mniej więcej dwóch lat zauważam, że ktoś bez mojej wiedzy usuwa z bloga zdjęcia, całe posty lub ingeruje w tekst, może to prowadzić do wypaczenia sensu tego co napisałem lub uniemożliwiać zrozumienie treści, uwagę zamieszczam w styczniu 2024 roku.

wtorek, 7 kwietnia 2026

Żuława - Polacy


Notatka z dnia 4, 5 i 6 kwietnia 2026 r.
Uwaga: treść wymaga drobnych poprawek i dopowiedzi, które z czasem uzupełnię

Przed lekturą koniecznie proszę się zapoznać z wcześniejszymi postami, tutaj:
Żuława cz. 2 (Mława, Dąbrówno, Szczecin, Elbląg, Sewilla, Hel)





Czy słowo Polacy lub Polska pochodzą od "żuława"?




Badanie za pomocą cyrylicy i wspak:

polski  Polska Polak - ikslop akslop kalop kalop 
Polak po rosyjsku to Poljus - Polus

полски полскa Полyс ---  икслоп aкслоп сyлоП (сyлоп)

zastosuję małe litery np. сyлоп



Omówię każde z osobna:

1. polski
ikslop -  икслоп - cyklop? rzeczownik, nie przymiotnik; po grecku:  Κύκλωπ-ες, Kýklōp-es, cyrylica: циклоп, przeszkadza to "C" w środku, ale jeśli zrobimy przestawkę jak to było np. w Suwałki...   сиклоп  wychodzi idealnie! I znowu - to może być słowotwórstwo. Język mieszany:
- polskie C, K, O
- ruskie I, L, P
ale CKLOP w wymowie też brzmi bardzo podobnie do CIKLOP, inna czcionka: икслоп 
сиклоп
Cyklon − rodzaj cyrkulacji atmosferycznej typowej dla niżów barycznych; wirowy układ wiatru w obrębie niżu (przemieszczają się po liniach spiralnych od zewnątrz do środka). Na półkuli północnej kierunek obrotu przeciwny do kierunku ruchu wskazówek zegara, zaś na południowej zgodny z kierunkiem wskazówek zegara (zob. efekt Coriolisa).
сиклоп

2. Polska
akslop -  aкслоп - akson? a może aksion? аксион = аксiон = акsiон - ale wtedy Poiska... ale to jest słowotwórstwo!

aкслоп aкслоп

perseus.tube/word/axion-1

Aksion - etymologia:
Αξιον  (przymiotnik)

Godny; odpowiedni lub zasługujący (często "godny" z genitywem). Używa się także osób lub rzeczy jako mających należną wartość lub zasługę, stąd "o równej wartości", "godnej", "właściwej".
Worthy; fit or deserving (often “worthy of” with a genitive). Also used of persons or things as having due value or merit, hence “of equal worth,” “deserving,” “proper.”


Akson (włókno nerwowe) - od starożytnego greckiego ἄξων (áxōn, "oś").

ἄξων

Starożytna greka
Etymologia 1

Z prahelleńskiego *aksōn, z praindoeuropejskiego *h₂eḱs-. Spokrewnione z greką mykeńską (a-ko-so-ne), sanskrytem अक्ष (akṣa, "oś, oś, równoważnia") oraz łacińskim axis.
alternatywnie: Αὔξων (aúxōn)

ἄξων • (áxōn) m (dopełniacz: ἄξονος); trzecia deklinacja

1. oś
2. (geometria) oś bryły
    - stożka
    - przekroju stożkowego
    - cylindra
3. oś sfery niebieskiej
4. (w przenośni) ścieżka działania
5. (anatomia) C2, oś (drugi kręg szyjny)

Terminy pochodne:  ἄξονες (áxones)


Etymologia 2

ἄξων • (áxōn) m (rod żeński: ᾰ̓́ξουσᾰ, newr. ᾰ̓́ξον); Pierwsza/trzecia deklinacja
przyszły imiesłow czynny ἄγω (ágō)

 ἄγω

Odziedziczone z protohelleńskiego *ágō, z praindoeuropejskiego *h₂éǵeti ("prowadzić"), od rdzenia *h₂eǵ- ("prowadzić"). Spokrewnione z łacińskim agō ("działać; do zrobienia; prowadzić"), sanskryt अजति (ájati, "on prowadzi").


"on prowadzi"



Labrys (grecki: λάβρυς, romanizowane: lábrys) jest, według Plutarcha (Quaestiones Graecae 2.302a), lidyjskim słowem oznaczającym topór z podwójnym żwiertkiem. Po grecku nazywano go πέλεκυς (pélekys). Liczba mnoga od labrys to labryes (λάβρυες).

Plutarch podaje, że słowo labrys było lidyjskim słowem oznaczającym "topór": Λυδοὶ γὰρ 'λάβρυν' τὸν πέλεκυν ὀνομάζουσι. ("Dla Lidijczyków nazywają siekierę obosieczną 'Labrys'"). Wielu badaczy, w tym Arthur Evans, twierdzi, że słowo labirynt pochodzi od labrys i oznacza "dom podwójnego topora".  Korporacja kapłańska w Delfach nosiła nazwę Labyades; pierwotna nazwa prawdopodobnie brzmiała Labryades, słudzy podwójnego topora. 



en.wiktionary.org/wiki/ἄξων#Ancient_Greek
en.wiktionary.org/wiki/ἄγω#Ancient_Greek
en.wiktionary.org/wiki/аксон
en.wikipedia.org/wiki/Labrys




3. Polak

i trzy cyryliczne wersje by oddać różne interpretacje dźwięku

Polus
sulop - сулоп - сyлоп - to wprost żułav zapisane cyrylicą 
сyлоп = syлavzyлav = zulav

c => s = z
y => u
п = v


syлav - syлav - syлav - syлav - synav - synaк
syлasyлav   syлav   syлav  synav  synaк

"synak" po kaszubsku to po prostu "syn", a Polak to syn Jana... ale się nie upieram... to pewnie słowotwórstwo...





---------
Polus -  Полyс -> Polyfem cyklop Πολύφημος - to są dwa wyrazy:

Πολύ - φημος

φημος:

 Od εὐ- (eu-, "studnia") + φήμη (phḗmē, "głos, proroczy głos, plotka, mów") + -ος (-os), od φημί (phēmí, "mówić, mówić").


Πολύ - bardzo



en.wiktionary.org/wiki/εὔφημος
el.wiktionary.org/wiki/πολύ


---------------------------------------------------------------------

Polyus 
suylop -  сuyлоп   Zion - Syjon - (hebr. ‏צִיּוֹן‎ „wysoki”, gr. Σιών --- (hebr. הַר צִיּוֹן, Har Ṣīyyōn; arabski: جبل صهيون, Jabal Ṣihyawn) – wzgórze w Jerozolimie, położone na południe od Starego Miasta, za Bramą Syjońską.


Ṣihyawn - сuyлоп - сuHyлоп - сuHyawп

Ṣīyyōn (czyt.: siijon - zapisać mówić by można: siiion - siyion - siyyon) - сuyлоп --> сuyiоп/сuyyоп ==> siyyоп - pasuje po hebrajsku == 

 сuyлоп=сuyiоп = siyiоп - siijon

Jest to na pewno słowotwórstwo od słowa Polyus czytanego wspak (i z błędem), tj. od prawej do lewej - tak właśnie czyta się język hebrajski.


Polyus = пoiyis ===> siyioп
w tym wypadku treść czytana jest po rusku, ale z błędami:
- dźwięk "pe" (п) jako dźwięk "en" - N
- dźwięk "el" (л) jako dźwięk"i" - I
wszystko od prawa do lewa


Etymologia słowa Syjon jest niepewna. Wspomniana w Biblii w Księdze Samuela (2 Samuela 5:7) jako nazwa twierdzy Jebuzyckiej zdobytej przez króla Dawida, jej pochodzenie prawdopodobnie sięga czasów przed czasami Izraelitów.
Jeśli jest semickie, może być powiązane z hebrajskim rdzeniem ṣiyyôn ("zamek"). Chociaż w Jerozolimie nie była używana aż do 1700 lat później, nazwa jest podobna w języku arabskim i może być powiązana z rdzeniem ṣiyya ("sucha ziemia") lub arabskim šanā ("chronić" lub "cytadela").
Może być również powiązane z arabskim rdzeniem ṣahî ("wspinać się na szczyt") lub ṣuhhay ("wieża" lub "szczyt góry"). 
Sugerowano również niesemickie powiązanie z hurriańskim słowem šeya ("rzeka" lub "strumień"). 

Sahyun (arab. صهيون, Ṣahyūn lub Ṣihyūn) to słowo oznaczające Syjon w języku arabskim i syryjskim. Dolina zwana Wâdi Sahyûn (wadi to arabskie słowo oznaczające "dolinę") najwyraźniej zachowała tę nazwę i znajduje się około 1,3 mili (2,8 km) od bramy Jaffa w Starym Mieście Jerozolimy. 
Wyrażenie Har Tzion, dosł. "Góra Syjon", pojawia się dziewięć razy w Tanachu.


Σιών (Sion):
εβραϊκά: הַר צִיּוֹן, Har Tsiyyon, 
αραβικά: جبل صهيون, Τζαμπέλ Σαχιούν tłumaczenie:  arabski: جبل صهيون, Jabel Shahyun

Arabskie Shahyun po grecku:
Σαχιούν - Σαχιούν - sahioun cахиoун  = сayiоuп -> сuyлоп 
χ = y ? - sądzę, że w tym wypadku "y" zostało przeczytane jako "x" czyli dźwięk "H" po grecku, plus drobne zmiany wokalne w drugiej połowie wyrazu - oun zamiast -on, 
лpodobne do  u  (ruskie "i")


wówczas:
сuyлоп - сuxлоп - сaxiоп => Σαχιούν





--
suylop -  сuyлоп  - pasuje też Ceylon

co ciekawe - nie ma angielskiej wersji wikipedii tego hasła


Cejlon
(syng. Śrī Laṁkā, tamil. İlankai, ang. Ceylon) – jedna z największych wysp Oceanu Indyjskiego, leżąca na południowy wschód od wybrzeży Indii,
Od czasu inwazji Portugalczyków aż do 1972 roku wyspa była nazywana Cejlonem w językach europejskich (od sanskrytu). सिंहल द्वीप Syngaleskie dvipa, "wyspa Syngalezów"). Nazwa Sri Lanka (श्री लङ्का) została przetłumaczona z sanskrytu.— "Chwalebna, błogosławiona ziemia".

Syngalezowie (syngaleski: සිංහල ජනතාව, romanizowane: Sinhala Janathāva), znani również jako Syngalezi lub Syngalezi, to indoaryjska grupa etnolingwistyczna, pochodząca z wyspy Sri Lanka.
Istnieje kilka wyjaśnień dla słowa Sinhala. Syngaleski można uznać za połączenie sinha (සිංහ), dosłownie "lew", oraz la (ල), oznaczającego "pogromcę" lub "porywacza", stąd syngaleski może oznaczać "pogromca lwów". 
Historia pochodzenia języka syngaleskiego jest opowiedziana w Mahāvaṃsa i uważa się, że jest odniesieniem do legendy założycielskiej Sri Lanki; wyspa została podbita przez potomka Sinhabahu, który podobno zabił swojego ojca, lwa. Według legendy księżniczka Suppadevi z Vanga została porwana przez lwa, z którym urodziła córkę o imieniu Sinhasivali oraz syna Sinhabahu. O pochodzeniu języka syngaleskiego Mahāvaṃsa mówi: "Za wszelką cenę; monarcha Síha Báhu zabił 'Síha' (lwa), z którego powodu jego synowie i potomkowie nazywani są 'Síhala' (pogromcy lwów)." Według tego przekazu Sri Lanka podbita i skolonizowana przez jego potomków zaczęła być również kojarzona z "Syngaleami". 

To też na pewno rebus na zabójstwo Jana. Zbieżność z pierwszymi ludźmi Adamem i Ewą.

Sinhala - zinhala - zuhava

SinhalaZinhala - ZuhaVa - pasuje? jak na prawie 8 tysięcy kilometrów w linii prostej i z kilkaset lat, to pasuje...


Inna sugestia dotycząca pochodzenia języka syngaleskiego zakłada, że potomkowie Sinhabahu mogli być nazywani "Sinha" lub lwami, albo dlatego, że pochodzili od lwa, albo dlatego, że byli odważni jak lew, ale ci, którzy podbili i osiedlili się na Sri Lance, nazywani byli Syngaleami po prostu jako pochodne od "Sinha" od ludzi lwa. Podobnie podbite ziemie mogą nazywać się 'Sinhalaya' lub 'Sinhalé' (północna Sri Lanka), albo 'Sinhala dvipa', a ich językiem 'Sinhala' lub Sinhala-Bhasha'

Jeśli pierwotna nazwa to Sinha: 
Sinha - Zinha - Zuha = zula(v) = "żuława", a nawet "żuława" z przestawką - przy tej czcionce - zulva

Sinha to "lew":

lew - wel - zul = żuł
lew - wel - zul = żuł

a więc dokładnie pasuje! I jeszcze "wyszła" rzeka Wel!! Ta co płynie przez Dąbrówno - to już kolejny argument co do Gilgenburga!

Ewidentnie nazwa Ceylon to "Żuława" - abstrahując, że Ceylon to wyspa (ostrów - żuława)- nazwa pochodzi od ludu - Żuławian - przybyłego na wyspę po "zabójstwie ojca", czyli wędrowcy z terenów dzisiejszej Polski zaludnili także wyspę Ceylon - no na pewno, bo nie było na świecie innych ludzi, wszyscy pochodzą z Polski...

Zapamiętali, że ich nazwa pochodzi od słowa... ej, zaraz... 


Alfabet syngalski



Lud Sinhala Janathāva pochodzi od lwa.

Lew = Jan

Lew = Lev = Jan    Lew = Jan    
Lew Jan - pierwsza litera obrócona do góry nogami
Lew = Jan


jak to się wszystko składa...

jan - łuż

jan - łuz - łaz

tuz


Sinhala Janathāva = Lud Żuławian ?  (Janathāva = ludzie)

 Jana-thāva:

thāva wg google tłumacza:

- tāva = stary - język łotewski
- thava - schronienie - język cziczewa


- thāva - miejsce - łacina - wg deepl.com



Żuława - Janowe miejsce, schronienie?







en.wikipedia.org/wiki/Mount_Zion
pl.wikipedia.org/wiki/Syjon
el.wikipedia.org/wiki/Όρος_Σιών
pl.wikipedia.org/wiki/Alfabet_hebrajski
pl.wikipedia.org/wiki/Cejlon
en.wikipedia.org/wiki/Sinhalese_people
en.wikipedia.org/wiki/Sinhala_language


---------------------------------------------------------------------

Poljus 

sujlop -  сuюлоП - сuюлоп - Cejlon? Cypr?

ю - ju, u, iu =>  cuiulon / cujulon/ cuulon

сuюлоп  сuюлоп  сuiuлоп  сuiuлоп 




4. Polak

полaк -> кaлоп - кaлон

kalon - калоп - kalon

en.wiktionary.org/wiki/kalon
en.wiktionary.org/wiki/κάλλος#Ancient_Greek


Angielski

Etymologia

Zapożyczone ze starożytnej greki καλόν (kalón); Powiązane z κάλλος (kállos, "piękno").

Rzeczownik
Kalon (niepoliczalny)Idealne piękno doskonałe w sensie fizycznym i moralnym, zwłaszcza postrzegane przez greckich filozofów.


Bretoński
Etymologia

Z proto-brytońskiego *kalwon, z proto-celtyckiego *kalwond- ("serce"). Odpowiedniki to walijski calon i kornwalijski kolon.

Rzeczownik
Kalon f (liczba mnoga Kalonoù lub Kaloneu)
Serce
Odwaga
apetyt


Karao (taki język)

Rzeczownik
kalon - Bawół wodny zabity, by uczcić ślub - zapewne aluzja do Jana i rebus na wołu...


κάλλος

Starożytna greka
Etymologia

Od κᾰλός (kălós, "dobry, piękny, szlachetny").

Rzeczownik
κᾰ́λλος • (kắllos) n (dopełniacz κᾰ́λλεος lub κάλλους); trzecia deklinacja

piękno
Szlachta
Piękna osoba lub rzecz

beauty
nobility
a beautiful person or thing



To już wiesz, skąd się wzięła starożytna greka...




Ze słowem kalon wiążę również nazwę ludu: Kalasz, o którym już było na blogu... Myślę, że było to tak:

kalon - kaloni - Kalani - Калаш - Kalasz

калоп - калопi - Калani - Калаш - Kalasz

Źródłem jest słowo POLAK pisane wspak, więc zniekształcone cyrylicą kalon powinno odnosić się do ludu także: "ten Polak" wspak to będzie "ten Kalan", więc liczba mnoga to by było - "ci Kalani", co znowu na skutek perturbacji łacińsko - cyrylickich przyjęło formę Kalasz...

ni = ш

I znowu odkrycie!


Gdzie takie coś się zgłasza?
Do PAN?



Porównaj Światowida ze Zbrucza i Wojownika z Capestrano


Filar rodzinny - podobna tradycja u Łużyczan, albo Połabian 


jasne oczy i europejski wygląd










Czyli tak, pojęcia "Polak - Polska - polski" mamy powiązanie z:

- cyklop, cyklon
- akson, czyli godny; odpowiedni lub zasługujący, włókno nerwowe... a także  - wiedziałem, że Axis Mundi to tu.... jeszcze oś sfery niebieskiej, ścieżka działania i - "on prowadzi"
- kalos, czyli: dobry, piękny, szlachetny, piękno, serce, odwaga, Szlachta.... taki właśnie jesteś...
- żuław, no i oczywiście...
- SYJON



Wcześniej wywiodłem etymologię nazwy "Polacy" od wyrażenia "Polachy" tj. "ci, co nastali po-Lachach", a żuława wcale tego nie psuje, to na pewno się wszystko zgadza, a zbieżności jakie tu obserwujemy, sądzę wynikają ze słowotwórstwa, tzn. wiele pojęć pochodzi od słowa "żuł" lub "żuława"! Obserwujemy tu zapewne początki ludzkiej (ale raczej Janowej...) komunikacji.

Źródłem dla POLACY jest słowo LAH, a słowo to zapisane wspak, to HAL - z powyższych rozważań - w ramach artykułu o żuławie - wiemy, że "Z" mogło zamienić się w "H", więc mamy, podobnie jak przy HEL:

hal = zal = zul = żuł (żuława)

zal = zul



Nikt mi nie powie, że to jest przypadek.

To nie jest przypadek, tylko przeinaczenia i słowotwórstwo.

Teraz już wiesz, dlaczego ludzie zachodu udawali chrześcijan - bo to jest ta sama historia, tylko osadzona w innych realiach - na bliskim wschodzie.
Po co?
Żeby nikt tu nie wiedział, że Raj był u niego i żeby zamazać pamięć o Janie.

Wystarczyło Jana "wysłać" na Bliski Wschód, odpowiednio poprowadzić sytuacje wokół niego, kopiując wcześniejsze wydarzenia - starsze przecież tysiące lat od Biblii (a i "przewidzieć" Namaszczonego w Biblii...), a potem gotową historię rozpowszechniać i mieczem oraz metodą małych kroków podmieniać zamiast tej, którą od wieków powszechnie znali Europejczycy, szczególnie Słowianie (oczywiście podział na Słowian, Germanów, czy Prusów jest fałszywy). No i dlatego w chrześcijaństwie wątki "pogańskie" jak Turoń, ścinanie kani, która woła "pić", różne obchody/ obrzędy związane z konkretnymi określonymi datami... Do tego dochodzi podmienianie języka, systemów zapisu języka, nazw itd. itp.

Co więcej - ta historia mogła być już wcześniej "przećwiczona", bo przecież te same rzeczy powtarzają się w starożytnych kulturach (Ozyrys zmartwychwstały, Zeus itd.).

Jestem przekonany, że historia Jezusa jest prawdziwa i że to faktycznie było wcielenie Jana na Ziemi. To nie jest wymyślona historia, bo oni starannie unikają kłamstwa, to jest prawdziwa historia, tylko, że wydarzenia nie działy się spontanicznie... ta historia posiadała jakiś scenariusz, że diabeł w to ingerował, to widzimy chociażby w Spotkaniu na szczycie, jak to się dzisiaj mówi w polityce, a wtedy to było... spotkanie na górze....

Dlatego trzeba bardzo uważać, żeby nasza historia nie potoczyła się zgodnie z jakimś scenariuszem... nie zważać na "przepowiednie" tylko samemu kreować naszą rzeczywistość.


Szanujcie więc swój język, dbajcie o jego czystość, dbajcie o siebie nawzajem, szanujcie, respektujcie...





Syjon (hebr. ‏צִיּוֹן‎ „wysoki”, gr. Σιών) – wzgórze w Jerozolimie, położone na południe od Starego Miasta, za Bramą Syjońską.

Greckie Syjon:

Σιών - Σιών - Zuav - wprost żuav - czyli "żuława" z zanikniętym "ł" - mimo, że to góra, ale przecież "wyspa" to też góra, tylko wystająca z wody...  Iław też pasuje....


tak, że wiesz... 



Jan był wszędzie i wszędzie zakładał osiedla, które potem zasiedlali ludzie, a jedno z tych miejsc wcale nie jest bardziej ważne od innych. Cała Europa - ba, cały świat pochodzi z Polski.









W tekście wyraźnie wskazałem, które tezy, idee i informacje pochodzą od innych autorów, a które ode mnie.

Teksty mojego autorstwa z reguły podkreślam - wyszczególniam kolorem.

Potwierdzam, że:
- treści podane w tekście - tezy, idee, pomysły, metody, etymologie, informacje - nieujęte w literaturze przedmiotu, a dotyczące pochodzenia danych słów/ wyrazów, są mojego autorstwa
- idea, że bardzo wiele nazw miejscowości powstało na skutek omyłkowego odczytania/ zapisu oryginalnej nazwy lub/ i celowego zniekształcenia, zafałszowania - jest moim autorskim pomysłem
- odkrycie, że bardzo wiele nazw miejscowości, regionów, ludów pochodzi od słowa "żuława" lub jego pochodnych - jest moim autorskim odkryciem

Potwierdzam, że metoda dochodzenia do etymologii nazw, którą tu nazywam: Metoda optycznego porównywania znaków graficznych (Metoda porównawcza) jest moim własnym autorskim pomysłem.

Autorskie informacje, które podałem w tym artykule są moją prywatną własnością.
Wszystkie prawa zastrzeżone.

Rozpowszechnianie powyższego tekstu dozwolone pod warunkiem każdorazowego wyraźnego wskazania, że autorem jest Maciej Piotr Synak wraz z podaniem czynnego złącza do powyższego artykułu oraz nie czerpania z tego tytułu korzyści materialnych.






Powiązane notki:

Prawym Okiem: Żuława cz. 1 (Suwałki, Iława)
Prawym Okiem: Żuława cz. 2 (Mława, Dąbrówno, Szczecin, Elbląg, Sewilla, Hel)
Prawym Okiem: Germanie to Słowianie - A nie mówiłem? (39)



maciejsynak.blogspot.com/2021/04/kalasz-polska-grecja.html
maciejsynak.blogspot.com/2021/04/kalasz-lud-z-pakistanu-cz1.html
maciejsynak.blogspot.com/2021/09/od-zbrucza-do-sardynii.html
zielona.interia.pl/wiadomosci/swiat/news-lwy-zyly-w-europie-i-atakowaly-ludzi-sa-na-to-nowe-dowody,nId,22466382
pl.wikipedia.org/wiki/Cyklon

poniedziałek, 6 kwietnia 2026

Germanie to Słowianie - A nie mówiłem? (39)

 





Fragment artykułu mojego autorstwa pt.:
Żuława cz. 2 (Mława, Dąbrówno, Szczecin, Elbląg, Sewilla, Hel)

Polecam zapoznać się z całym cyklem moich postów traktujących o "żuławie".






Poniższy wątek zapisałem dnia 3 kwietnia 2026:




Skoro "widocznie Germanie to Słowianie..." - no to od razu sprawdźmy to.


Germanoí -  gr. Γερμανοί, łac. Germani,

de.wiki
Pochodzenie terminu Germanoí ( gr. Γερμανοί), łac. Germani, pozostaje niezadowalająco wyjaśnione. Jego językowe i etymologiczne pochodzenie, a także dokładny wiek, również pozostają niejasne. Badania historyczne omawiały korzenie językowe w językach łacińskich, celtyckich i germańskich . Czasami sugerowane powiązanie z germańskim *gaizaz , oznaczającym „ ger” , oszczep, jest obecnie uważane za obalone. Pochodzenie od łacińskiego germānus , oznaczającego „cielesny, prawdziwy, prawdziwy”, które zaproponował Strabon, jest również uważane za mało prawdopodobne ze względów fonetycznych.  Etymologia celtycka jest zatem najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem. Rozważane są również rdzenie ze staroirlandzkiego gair , oznaczającego „sąsiad” lub gairm , oznaczającego „krzyk”, z których wynikają motywy nazewnicze „sąsiedzi” i „płaczący”. 

Klasyczne niemieckie kłamstwa...

германи

w łacince i cyrylicy:
germani = zерuuани = zеriuаni

германи = zерuuани = zеriuаni = zeriuani = rzuani (bo rzuawa - z zanikłym "ł") = żułani tj. żuławianie lub zułavi


Ha! A nie mówiłem!!?

Germanie to Słowianie, bo Zeriuani to Słowianie!
Jakie to proste!!



wikipedia dla Polaków

Zeriuani  nazwa plemienia wymieniona przez Geografa Bawarskiego w połowie IX w. Według niego, od tego ludu miały wywodzić swój rodowód wszystkie inne plemiona słowiańskie. Lokalizacja plemienia niejasna.

i nic więcej... 
Nie, że plemię słowiańskie, tylko że od nich wywodziły się plemiona słowiańskie... rozumiesz?


engl.wiki
Zeriuani lub Zeruiani byli nieznanym słowiańskim plemieniem wspomnianym przez bawarskiego geografa (BG) z IX wieku. Stwierdza on, że Zeruiani "jest tak wielkim królestwem, że z niego, jak głosi ich tradycja, wywodzią się wszystkie plemiona Słowian i wywodzą się z nich". Było to pierwsze łacińskie źródło, które twierdziło, że wszyscy Słowianie pochodzą z tej samej ojczyzny.

"Zeruiani, które jest tak wielką krainą, że zgodnie z ich tradycją wywodzą się z niej wszystkie plemiona Słowian i wywodzą swoje pochodzenie"

U Anglików jednoznacznie i jeszcze poniżej podane możliwe etymologie.




germani - zeriuani - zeruiani
германи - герiuани - герuiани
iu = ui = м  (m)

Na pewno Germanie to Zeriuanie, gdzie niepewne w odczycie "iu" przeczytano jako "m".



Upewnijmy się tylko, jak do tego doszło i poszukajmy genezy dla "żuławy".

Dla cyrylicy stosuję czcionkę Great Vibes, Marck Script i Comforter
П = П = П=П

dźwięk

znak cyrylicki

znak łaciński

pe”

П

P

er”

P

R


germani - zeriuani - zeruiani

pomyłka pisarska? albo fałszerstwo... гuП
zupa żur = гup(a) po cyrylicku = zupa? soup po angielsku
p - r - znaki "p" i "r" - czcionka Meddon - przykład, że można "r" przeczytać jak "p" 



szukamy Zeriuani:

W tym przykładzie zmianę pokażę po jednej literze, ale to oczywiście nie znaczy, że było to dokładnie tak, mogły się zmieniać np. dwie litery, albo w innej kolejności, chodzi o pokazanie krok po kroku, jak to mogło wyglądać.

żuława zapisano: гułа
(a może po kaszubsku: гełаvа ? mam to w pamięci)
a potem zapisano przez cyrylickie "L": гuЛа
a potem odczytano "żupava" гuПavа  = гuПаvа - jest taka wieś w Polsce: Żupawa, miasto w Niemczech Żytawa
L Л (Л )=П   (П )
a potem "zupava" odczytano "zepava" гeПavа = гeПavа  "zuпawa" odczytano "zeпava" (Opawa, Sprewa, Syców, )

гuПavа = гeПavа
u = e
гuПavа = гeПavа 
a potem "zeпava" odczytano po cyrylicku "zeпиva" (zepiva) гeПuvа = гeПuvа   a=u
a potem "zeпиva" odczytano po cyrylicku "zeпиva" i zapisano po łacińsku "zepiva" гepivа 
a potem "zepiva" odczytano po cyrylicku "zepиva" (zeriva) i zapisano po cyrylicku гepuvа 
a potem "zepиva" odczytano po cyrylicku i zapisano po łacińsku "zeriua" гeriuа 

i tak dostaliśmy: ZERIUA   (zерuuа = zеriuа )

i dalej już jest prosto: lud od "zeriua" to będzie Zeriuani, sądzę jednak, że ze względu na końcówkę "-iani", druga nazwa - Zeruiani - będzie poprawniejsza.



Poszukam jeszcze łacińskiego terminu Germani:

"zeriua" odczytano jako "germa"

 гeriuа = гeri => гerма =гermа


г = г (g)
iu = м  (m)
od "germa" poszła nazwa ludu Germanie -  гerма => геrмани 
co potem zapisano w łacinie Germani




Trzeba pamiętać, że w wyrażeniu "гepuvа " - "v" mogło być potraktowane jako drugie "i" (tj. znak u )! To tłumaczy, skąd podwójne znaczenie nazwy ludu Zeriuanie !!!

- raz pierwszy znak  u  znaczy "i", a drugi znak  u  znaczy "u" - Zeriuani
- a raz pierwszy znak  u  znaczy "u", a drugi znak  u  znaczy "i" - Zeruiani 




Dlatego bez wątpienia podana tu przeze mnie etymologia nazwy Zeriuani, Zeruiani jest absolutnie prawdziwa i poprawna, bo tłumaczy skąd dwie wersje nazwy! Trochę jak przy Szczecinie!

Bravo Jan!
Bravo Ja!

To też pokazuje, że przedstawiony w tym artykule mój tok myślenia i moja metoda znajdywania etymologii nazw miejscowości jest właściwa, poprawna i że efekty jakie uzyskuję - odzwierciedlają prawdę, pokazują rzeczywistą nazwę. W tym poście mamy na to trzy mocne przykłady: etymologie Szczecina, Elbląga i Zeriuani.

Etymologia pokazuje, że ludzkość na określenie swoich osad bezpośrednio używała słowa ŻUŁAWA lub pochodnego od tego słowa! I to w całej Europie!

To zaś oznacza, że miałem rację w swoich kalkulacjach - przed tysiącami lat istniał na świecie tylko jeden język i jedna ludzka rodzina, która nie znała wojen i która wywodziła się terenów dzisiejszej Polski.

Język polski jest prawdopodobnie najstarszym językiem świata, a


Germanie - to Słowianie.










A nie mówiłem?!





Wątek o etymologii słowa Germanie przekopiuję do osobnego dedykowanego posta, w przygotowaniu hasło - Polska - Polacy, może będzie jutro.




W tekście wyraźnie wskazałem, które tezy, idee i informacje pochodzą od innych autorów, a które ode mnie.
Teksty mojego autorstwa z reguły podkreślam - wyszczególniam kolorem.

Potwierdzam, że:
- treści podane w tekście - tezy, idee, pomysły, metody, etymologie, informacje - nieujęte w literaturze przedmiotu, a dotyczące pochodzenia danych słów/ wyrazów, są mojego autorstwa
- idea, że bardzo wiele nazw miejscowości powstało na skutek omyłkowego odczytania/ zapisu oryginalnej nazwy lub/ i celowego zniekształcenia, zafałszowania - jest moim autorskim pomysłem
- odkrycie, że bardzo wiele nazw miejscowości, regionów, ludów pochodzi od słowa "żuława" lub jego pochodnych - jest moim autorskim odkryciem

Potwierdzam, że metoda dochodzenia do etymologii nazw, którą tu nazywam: Metoda optycznego porównywania znaków graficznych (Metoda porównawcza) jest moim własnym autorskim pomysłem.

Autorskie informacje, które podałem w tym artykule są moją prywatną własnością.
Wszystkie prawa zastrzeżone.

Rozpowszechnianie powyższego tekstu dozwolone pod warunkiem każdorazowego wyraźnego wskazania, że autorem jest Maciej Piotr Synak wraz z podaniem czynnego złącza do powyższego artykułu oraz nie czerpania z tego tytułu korzyści materialnych.





https://pl.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
en.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
https://en.wikipedia.org/wiki/Gepids#Name
de.wikipedia.org/wiki/Germanen#Begriff
https://de.wikipedia.org/wiki/Bisagno
https://it.wikipedia.org/wiki/Staglieno




niedziela, 5 kwietnia 2026

Żuława cz. 2 (Mława, Dąbrówno, Szczecin, Elbląg, Sewilla, Hel)

 

Przed lekturą koniecznie proszę się zapoznać z wcześniejszym postem, tutaj:

Żuława cz. 1 (Suwałki, Iława)


Uwaga: treść wymaga drobnych poprawek i dopowiedzi, które z czasem uzupełnię

Ze względu na obszerność materiału, tekst podzielony jest na kilka części; prawdopodobnie, na skutek ogromu pracy - w podsumowaniu może brakować pojedyńczych źródeł informacji, z których korzystałem, ale wszystkie są ogólnie dostępne w internecie.

Zawartość tego posta powstała prawie w całości w 2025 roku, niektóre wątki - etruskie oraz min. Dąbrówno i Burstaborg uzupełniałem w ostatnim czasie tj. wiosną 2026 roku.

Mój komentarz jak zwykle kolorem.



Z poprzedniego posta wiemy, że słowo "zulaw" bywało pisane wspak i na sposób mieszany np. z cyrylicą:

- werder - redrew - rulaw - zulaw
- Еулава = Eylava lub Эулава
ZULAVA - zapis znakami etruskimi:  𐌔𐌖𐌋𐌀𐌅𐌀 = SULAVA
ZULAVA - 𐌆𐌖𐌋𐌀𐌅𐌀
Trsovia - Zuavia
- Kłodzko = Żuławka
- Lebno [i ŻabnoZebno -Zelno - Zulav 
- inne do sprawdzenia

czyli nazwy zaczynające się na R, E, S, I, T, K, L, Ł można podejrzewać o pochodzenie od Żuławy

Słowo żuława występuje także z zanikniętym "ł" w postaci - żuawa lub rzuawa




Część II



Mława

Najstarsze zapisy: Mlawa 1426 r. , Mlava 1578 r., niemiecka nazwa Mielau

Stare Miasto posadowione na wzniesieniu nad rzeczką Seracz - ok. 6 km na płn-zachód od miasta płynie rzeczka Mławka i wieś Iłowo - o znajomym brzmieniu...



Od lewej: Iłowo, Mławka (nad rzeczką Mławka) i Mława


Maria Malec łączy nazwę Mlava z rzeczką Mława i z serbskochorwackim słowem mlava, które ma znaczyć "wolno płynąca rzeka". Opis ze Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego tereny wokół opisuje jako bagniste.



Opis powiatu mławskiego:





Szreńsk - Mława - Żuromin - "liczne bagniste obszary, będące dnami jezior, których wody spłynęły Mławką do Wkry"

Bagna zwane Niemyje -  Grzybowo, Tańsk, Wola Dębska, Dębsk, Sławogóra - "jeziora dziś  już tu znikły spłynąwszy wodami Orzyca, ale zostały po nich bagniste obszary"


Okolice Mławy - bagna obserwowane ok. 140 lat temu pozostałe po nieistniejących jeziorach:
Szreńsk - Mława - Żuromin (jasna zieleń na południowy zachód od Mławy - Żuromin na zachodzie - poza mapą)
Grzybowo, Tańsk, Wola Dębska, Dębsk, Sławogóra (odcienie żółtego na północny zachód od Mławy)
rzędne wysokościowe tam, gdzie czerwone kropki


Ze względu na brak danych i jakby niejednoznaczne umocowanie topograficzne - nie mam pewności, ale nazwa raczej pochodzi od słowa żuława.

Nazwa niemiecka Mielau podobna do Eylau, ale może być zniekształconym Ylavia - Ylava
Sprawdźmy:
Ylava - Mielau - Mlava - zulava - mlava

Ylava - Mielau - Mlava - zulava - mlava

wyraźnie widać, że "zu-" zostało źle odczytane i wtórnie zapisane jako "m-"

zu = m
odręczne ZU posiada 3 pionowe kreseczki, podobnie jak M


Warto jeszcze zauważyć, że etruski znak "M" - 𐌌 przypomina nasze Y, co by też dawało Ylava = Mlava 








Z kolei dla etruskiego "Ś" czyli znaku 𐌑, pomylonego z "S" lub "Z":
zulav - sulav - mulav - mielav - Mielau

zulav - sulav - mulav - mielav = Mielau - Mielau

gdzie:

u = ie
v = u

też pasuje

po etrusku:
𐌑𐌋𐌀𐌅𐌀 = ŚLAVA - wszystko się łączy... żadnych przypadków


lub: Uwaga!!

uzupełnić


tak więc to serbskochorwackie mlava jest też zapewne pochodną zniekształconego żuława

Kilka kilometrów od Mławy jest Iłowo, jeśli Mława pochodzi od żuławy, to Iłowo na pewno też.


Wspomniana jest jeszcze jedna rzeczka Mławka



Zastanawia mnie jeszcze wieś Mławka.

"początki wsi sięgają 1413 r. Od 1578 r. była to wieś królewska, należąca do starostwa Mława"

Czy to aby nie jest tak, że Mławka - leżąca nad rzeczką Mławka - jest to pierwotna lokacja Mławy? Bo obecna lokalizacja miasta właśnie nie bardzo mi pasuje... Wieś Iłowa leżąca bardziej na północ, mogłaby być powiązana z nią ("Osada"?) i z tego powodu posiadać podobną nazwę.


Czerwone punkty wskazują lokalizację Mławki i centrum Mławy

Po przeniesieniu miasta 6 km dalej na południowy wschód, nowe miasto zabrało ze sobą nazwę Mława, a Mława nad rzeką Mławką stała się wsią - Mławką. Nazwa jest zdrobniała, bo jest to osada znacznie mniejsza od miasta. 
Wg ustaleń naukowych, przy lokacji krzyżackiego Wartenberg k. Olsztyna: po spaleniu pierwotnej lokacji miasto zostało przeniesione kilka kilometrów dalej i zabrało ze sobą nazwę - dziś to Barczewo, a wieś powstała na starym miejscu zyskała miano - Alt Wartenberg - dzisiaj to wieś Barczewko.

Jeszcze raz rzucam okiem do wikipedii...

wikipedia dla Polaków:

1426 – 2 lipca trzej książęta mazowieccy: Siemowit V, Trojden II i Władysław I odbywają w Mławie posiedzenie sądu książęcego
1429 – 13 lipca nadanie praw miejskich. Książęta mazowieccy, Siemowit, Kazimierz II, Władysław I, nadają Mławie przywilej lokacyjny na prawie chełmińskim, na tzw. surowym korzeniu

czyli tak mogło być, 

Mławka przy rzece Mławka datowana na 1413 rok w 1426 jeszcze nazywała się "Mława", a trzy lata później miasto zostało przeniesiono w nowe miejsce, dotychczas niezamieszkane - i zabrało ze sobą nazwę, na miejscu "Mławy" pozostała mała osada, którą nazwano Mławka - co by się zgadzało z moją tezą tłumaczącą nazwy tych trzech osad


Ewidentnie Mławka leży w korycie rzeczki - uwagę zwraca wzniesienie o rzędnej 164,4 tuż obok współczesnej lokalizacji domów w Mławce - ciekawe, czy było badane archeologicznie. A może Mławka pierwotnie leżała gdzieś w pobliżu, na którejś z pobliskich górek? Np. tam, gdzie obecnie jest wojenny cmentarz niemiecki - łukowata konstrukcja na zachód od Mławki.


Mławka i wzniesienie o długości ok. 200m


Po bliższej analizie dochodzę do wniosku, że jak najbardziej tak mogło być tj. dzisiejsza Mławka była pierwotną lokalizacją Mławy.

Sprawdźmy jeszcze to:

Iłowo-Osada (daw. Iłowo, niem. Illowo) – wieś w Polsce położona na Wzniesieniach Mławskich. W przekazach historycznych nazwa miejscowości występuje już w XIV w. z pisownią Ilowo, a także Gilowo, Gylowo, Jiłowo. Nazwa pochodzi od wyrazu ił lub od nazwy osobowej „Ił”. Nazwa niemiecka wsi – Illowo lub Illow jest jej fonetyczną adaptacją. Teren dzisiejszego Iłowa zamieszkany był pierwotnie przez pruskie plemię Sasinów. Od 1260 r. ziemia ta należała terytorialnie do zakonu krzyżackiego. Bezpośrednie sąsiedztwo granicy z Mazowszem powodowało jednak silny napływ ludności polskiej. W 1403 r. właścicielem Iłowa był polski rycerz Piotr Bażyński. Według legendy, główną drogą Iłowa (obecnie ul. Jagiellońska) mieli uciekać litewscy dezerterzy spod Grunwaldu.

niemiecka wiki:

Dzisiejsza wieś Iłowo-Osada i bezpośrednie sąsiedztwo Iłowa-Wsi pierwotnie należały razem pod nazwą "Illowo". Wieś po raz pierwszy pojawiła się w XIV wieku pod nazwami Gilowo, Gyłowo i Jiłowo. Pochodzenie jego nazwy pochodzi od pruskich słów "ilas" (bardzo ciemny, ciemny jak smoła) i "gile" (żołądź). 

Jego pochodzenie związane jest z zasiedleniem przez Zakon Krzyżacki w pierwszej połowie XIV wieku niezamieszkałego wcześniej obszaru puszczy Sassenlandu. Po ujawnieniu się granicy z polskim Mazowszem w 1343 roku, Iłowo leżało bezpośrednio przy granicy ziem zakonnych. Wieś była początkowo administrowana przez komturstwo Christburg, a od 1341 roku przez komandorię Osterode. W 1403 roku przeszedł w posiadanie polskiego rycerza Piotra Bażyńskiego. Niedaleko wsi rozegrała się wielka bitwa pod Tannenbergiem w 1410 roku, a według legendy litewscy dezerterzy z wojsk polskich uciekli przez Illowoer Mühlensteig. Rodzina szlachecka, która panowała tu do XVII wieku, również nosiła imię Illowa. Dla roku 1602 zachowały się dowody na obecność Stanisława z Iłłowa. Później w szybkim tempie zmieniali się właściciele.


To sprawdzamy...

Illow - Ilowo - Gilowo - Gylowo - Jiłowo - zulawa
Illow - Ilovo - Gilowo - gylowo - Jilowo - jiłowo - zulawa


albo zapis cyrylicą - czcionka Great Vibes imitująca pismo odręczne:
Гілово - Żuława - Гйлово - Їлово - Mława

Гілово - Żuława - Гйлово - Їлово - Mława 

widać podobieństwo znaków 

Z = T   
Tй = M


Z = Г
Гй = M

w tym wypadku zaszła taka sytuacja:
Żuława została raz odczytana jako Mława - i ta nazwa została przy Mławie i Mławce, a drugi raz "Ż z kreską" w nazwie Żuława została odczytana jak ruskie "G" - czyli w postaci znaku "T", który można pomylić z "Z" - zresztą mała litera "g" ( г ) też przypomina "z"...
z = г

Polskie "u" zostało potraktowane - odczytane, jako ruskie "i"
u = й


I tajemnica rozwiązana...

Nazwy: miasta Mławy oraz wsi Mławka i Iłowa pochodzą od słowa żuława.


Widzimy więc, że "gile" w niemieckiej wiki: "Pochodzenie jego nazwy pochodzi od pruskich słów "ilas" (bardzo ciemny, ciemny jak smoła) i "gile" (żołądź)"
nie ma nic wspólnego z prawdziwą etymologią tej nazwy, źródłem jest pomieszanie zapisów w cyrylicy i łacince, fałszywe odczytanie znaków. A "gile" to po prostu domysły - albo celowe zamazywanie prawdziwej etymologii...

gil, nazwa ptaszka, czes. hýl (ruskie nazwy odnośne może tylko pożyczka z naszych); pierwotne; nazw ptactwa nie pożyczaliśmy od nikogo.


Przy okazji Mławy takie skojarzenie: podobieństwo "rz" i w cyrylicy ж do "m"

zuł ---> rzuł ----> zamiana "rz" na "m" ==> muł

rz rz rz = m M lub zastosowano ruskie "ж":
ж Ж  = m M
rzuł ---> жuł ==> muł


A może właśnie stąd pochodzi ruskie "ж" Od "żuł" zapisanego przez "m" - ktoś się upierał, że to dźwięk "żż"...

albo po prostu, jak wyżej w przypadku Mławy: etruskie "Ś" czyli znak 𐌑, zamiast "Z":

zuł ---> muł 


Byłaby więc to etymologia dla słowa "muł" - to zniekształcone słowo "żuł"



Tй = M ale przypomina również ruskie "pe" tj. П

 Гі  = Гй = П - to ważne na przyszłość, wynikałoby z tego np., że miasta zaczynające się na "P" mogą pochodzić od "żuława". Czy Piła to też Żuława:

Гілa - Żuława - Гйлa - Żula(wa) - nazwa niepewna, może od "żuł" ? Jeszcze to sprawdzę.

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i jest notowana od XIV wieku. Po raz pierwszy w 1449 Pila, 1451 Pylą, 1456 Snyde Mole und Pylą oraz Snyt Molen und Pila, 1522 Pyela, 1523 Piela.



 
Maria Malec - Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, PWN, 2003
en.wikipedia.org/wiki/Mława
pl.wikipedia.org/wiki/Iłowo-Osada
pl.wikipedia.org/wiki/Mławka_(województwo_warmińsko-mazurskie)
de.wikipedia.org/wiki/Iłowo-Osada
pl.wikisource.org/wiki/Słownik_etymologiczny_języka_polskiego/gil



Skoro Mątawa to Mława - patrz wyżej tekst na skanie, to

- rzeka Mątawa (Montau) płynąca w dawnym korycie Wisły
- rzeka Motława płynąca przez Żuławy Gdańskie
- miejscowości - Mątawy, Mątowy Wlk.,  Mątowy Małe - leżące na namułach Wisły
- może Bałdowo k. Tczewa 

też będą związane z nazwą żuława





Dąbrówno

Temat poruszałem w poście "Dąbrówno i zaginione średniowieczne miasto" - pominąłem tam jednak tłumaczenie dla nazwy Gilgenburg, by zrobić to najpierw tutaj.


niemiecka wiki
Dąbrówno (niem. Gilgenburg)wieś w gminie Dąbrówno, w województwie warmińsko-mazurskim.

Wieś położona jest w historycznym regionie Prus Wschodnich, na przesmyku pomiędzy Jeziorem Dąbrowa Wielka (Jezioro Dąbrowe Wielka, zwane także Jeziorem Porannym) na wschodzie a Dąbrową Małą (Jezioro Małe, zwane także Jeziorem Wieczornym) na zachodzie, ok 50 km od Olsztyna. 
Na północy oba jeziora łączy mała rzeka Wel. Okolica należy do południowej części Krajobrazowego Obszaru Chronionego Krajobrazowego Wzgórz Dylewskich, którego najwyższym punktem jest 312-metrowa Góra Dylewska (Kernsdorfer Höhe), około 15 kilometrów na północny zachód od wsi.
Obszar dwóch bitew pod Tannenbergiem w latach 1410 i 1914 znajduje się osiem kilometrów na północ od wsi.

Na przesmyku, który otoczony jest wodą i dlatego strategicznie położony, Zakon Krzyżacki zbudował zamek na początku XIV wieku. W tym samym miejscu już wcześniej znajdowały się dwie reduty fortyfikacyjne Prusaków. W dokumencie komanderii Christburg z 1316 roku rycerz Beringer jest wymieniony w raportach jako strażnik zakonu "Domu Ilienburgów".

Dąbrówno na mapie z 1933 roku - od północy osadę przecina rzeczka Wel

Na terenie zamku zakon osiedlał niemieckich imigrantów. Osada najwyraźniej rozwijała się korzystnie, ponieważ już w 1326 roku dowódca Christburga, Luter Brunszwik, według relacji kronikarza zakonu Petera von Dusburga, otrzymała prawa miejskie. Przez "Ilienburg", "Ilgenburg" nazwa Gilgenburg została utrwalona na początku XVI wieku. W 1440 roku Gilgenburg przystąpił do "Ligi Pruskiej", która zbuntowała się przeciwko zakonowi, lecz wkrótce ponownie podporządkowała się zakonowi podczas wojny miejskiej.
W 1475 roku Gilgenburg został również zastawiony na rzecz najemnego przywódcy Georga von Löbena. Był to jednak dopiero początek łańcucha zmian właścicieli; dopiero przejęcie miasta przez kapitana Felixa von Finckensteina 24 kwietnia 1572 roku przywrócono ciągłość. Rodzina Finck von Finckenstein posiadała tę posiadłość aż do XX wieku. 

Nazwa zamku zakonowego, zbudowanego w 1316 roku, "Ilienburg", prawdopodobnie pochodzi od pruskiego słowa "ilga", które oznacza "długi". Prawdopodobnie odnosi się to do wydłużonego zbiornika wodnego, który reprezentuje Kleiner Damerausee, a który być może kiedyś nazywany był nawet "Ilgensee". Zamek na jego skraju był w związku z tym nazywany "Ilgenburg". W ciągu XVI wieku nazwa zmieniła się na "Gilgenburg", co odnosi się do lilii z herbu miasta, gdzie kwiat nazywany jest "Gilge" w staroniemieckim.

Inna interpretacja nazwy odnosi się do pruskiego słowa "gilus, gilin, gillis", które oznacza "głębokość" i może oznaczać, że Zamek Zakonu stał w głębokim miejscu.

Można jeszcze raz dodać: 
gil, nazwa ptaszka, czes. hýl (ruskie nazwy odnośne może tylko pożyczka z naszych); pierwotne; nazw ptactwa nie pożyczaliśmy od nikogo.

Poniżej na ilustracji Jezioro Dąbrowa Wielka i Dąbrowa Mała oraz Dąbrówno na przesmyku pomiędzy nimi.



Mapa hipsometryczna Lidar: wieś Stare Miasto, Zamkowa Góra (pierwotne Stare Miasto) i Dąbrówno

Dąbrowa Wielka - zbiornik o rozwiniętej linii brzegowej, urozmaiconej rzeźbie dna z kilkoma głęboczkami i górkami podwodnymi, brzegach przeważnie wysokich i miejscami stromych, tylko u północnych krańców płaskich z podmokłymi torfowiskami. Główny odpływ znajduje się po zachodniej stronie i odprowadza wodę do Dąbrowy Małej.

Dąbrowa Mała - od strony Dąbrówna dno twarde, kamieniste, w południowej części dno muliste słabo zarośnięte roślinnością zanurzoną. Rynnowy zbiornik o rozwiniętej linii brzegowej, urozmaiconej konfiguracji dna. Brzegi na ogół wysokie i strome, tylko na krańcach płaskie.

Do Jeziora Dąbrowa Wielka wpada rzeczka Wel - przepływa ona przez Jezioro Dąbrowa Wielka do jeziora Dąbrowa Mała i dalej jeszcze przez - jak naliczyłem - siedem jezior i wpada koło Bratiana do Drwęcy. 


wiki:

Wel (niem. Welle) – rzeka, lewy dopływ Drwęcy o długości 107,45 km i średnim spadku 0,91‰.

Za odcinek źródłowy rzeki Wel uznawany jest niewielki ciek o nazwie Wkra Wielka, który wypływa z południowych stoków Wzgórz Dylewskich na wysokości 210 m n.p.m., w rejonie miejscowości Giętlewo, w okolicy Pałacu Klonowo, na płn-zach. Ciek ten wpływa do jeziora Dąbrowa Wielka i dopiero po wypłynięciu z niego nosi nazwę Wel.

We wczesnym średniowieczu Wel była niewielką rzeką, zaś Wkra nazywana w górnym biegu Wkrą Wielką dopływała do Ciborza, gdzie zmieniała bieg na południowy. Na przełomie XIV i XV w. Krzyżacy zlecili wykonanie przekopu kierując wody większej Wkry w koryto rzeki Wel, która stała się rzeką żeglowną.

Elektroniczny słownik hydronimów Polski przywołuje historyczne nazwy tej rzeki: Vela, Vel, Welle, ale też Wkra, Wicker etc.


Poniżej na ilustracji usytuowanie Dąbrówna na przesmyku.

Dąbrówno na mapie hipsometrycznej Lidar:
czerwona linia wskazuje miejsce, gdzie w starożytności zapewne była cieśnina odcinająca żuławę od stałego lądu, żółte linie wrysowałem jako równoległe do siebie

Zwracam uwagę: na mapie Lidar wyraźnie widać, że brzegi przesmyku wokół Dąbrówna są położone niemal idealnie równolegle do siebie.

Równolegle położone brzegi przy przesmyku sugerują wyżłobienie polodowcowe - wygląda na to, że pierwotnie było to jedno jezioro, składające się z dwóch równoległych do siebie rynien o  kierunku mw. północ-południe, połączonych ze sobą bruzdą lodowca na kierunku poprzecznym do rynien. 

A więc przed wiekami była tu cieśnina, zapewne płytka, szeroka na ok. 670 metrów. 

Na tej płyciźnie na skutek przepływu wody z jeziora Dąbrowa Wielka do jeziora Dąbrowa Mała osadzały się namuły, pnie drzew, gałęzie itd. - z czasem doprowadziło to do powstania wyspy. 

Jest to ewidentne - wyspa powstała w wyniku gromadzenia się osadów na płyciźnie, jest to dosłownie: żuława.

Na tej wyspie - na żuławie - założono osadę, dzisiaj znaną jako Dąbrówno.
A więc już z geografii widać, że nazwa Ilien to będzie pochodna od Iława lub wprost od "żuława". 


Hipotetyczny przebieg natarcia lodowca - tu wrysowane linie (4 kierunki) są wzajemnie równoległe na danym kierunku, oczywiście lodowiec nie trzymał się ekierki i liniałka...



Z wikipedii mamy nazwy (pomijam określenie "burg"):
Ilien, Ilgen, Ilgen, Gilgen

Ilien - Ilgen - Ilgen - Gilgen 

zamieniam podobne znaki:
Ilien -> Ilan -> Ilav =  ilav

ie = a
n = v

Z alfabetu etruskiego (tekst o Dąbrównie pisałem w ostatnich dniach - zobacz dalej hasło "Elbląg" - tam poruszam wątek alfabetu etruskiego) wiemy, że Z można zapisać znakiem: 𐌆 , więc pasuje do Ilav, a brakuje tylko "u" w środku do "żuławy"...

Ale do Ilien będzie pasować, bo nie tyle brakuje jednej litery (u), co brakuje jednej pionowej kreseczki, która mogła się zlać z drugą - albo... wiecie... kleks!

Ilien - Zlien - Zliav - Zliav

Ilien - ZlienZliav - Zliav 

i druga opcja - chodzi o
zanikłe "ł" w wymowie i wtedy byłoby słowo: żuav

Zliav = Zuav
 Zliav = Zuav

Pasuje!
Czyli albo omyłka pisarska, albo zanikłe "ł" - co też może wynikać z omyłki pisarskiej!


podobieństwo znaków:
zapis Gilgen w łacince i cyrylicy:

 Gilgen - Гильген - Гилген 

Г=Z

i podobnie jak w przykładach wyżej... 

 Gilgen - Гилген - Гилген -> Zuлген -> Zulген =Zulav = Zulav


widać, że ktoś nazwę "żułav" zapisaną w łacince, przeczytał i przepisał po cyrylicku:

- "z" odczytał jako "г" (tj. potraktował jako "g" - г pisane jako znak г)
- "u" odczytał jako "и" (potraktował jako "i" - znak "и")
- "l" znał i przełożył na "л" - albo to "l" było dość krótkie i z podobieństwa utrafił 
- resztę pomieszał

przeczytał i przepisał po cyrylicku jako Гилген, a potem nazwę odczytano po cyrylicku i ze słuchu zapisano łacinką:  Gilgen

г ---- stąd: pl.wikipedia.org/wiki/Alfabet_rosyjski

inna czcionka, gdzie małe ruskie "г" bardziej przypomina "z"
gilgen---> zulav

gilgen - гилген - гилген -> zuлген -> zulген =zulav   = zulav


Dąbrówno (w czasach niemieckich Gilgenburg) - to ewidentnie, bez cienia wątpliwości - Żuława.



Dlatego hipoteza naukowa odnośnie Zamkowej Góry na północ od Dąbrówna - jest nietrafiona. Grodzisko opisane przez niemców jako Ilgenburg i skojarzona z pruskim słowem ilgis (długi), może i faktycznie ma przebieg liniowy i można by je nazwać "Długi Gród", ale etymologia Dąbrówna (Gilgenberga) jest jednoznaczna - ma umocowanie w topografii terenu, języku (transkrypcji fonetycznej/ transliteracji) oraz historii i tradycji - to nie pierwszy gród na wyspie nazywający się Żuława.

Hipoteza naukowców oparta jest o fałszywe tropy podsunięte przez niemieckich "badaczy".
"Ilienburg", prawdopodobnie pochodzi od pruskiego słowa "ilga", które oznacza "długi". Prawdopodobnie odnosi się to do wydłużonego zbiornika wodnego, który reprezentuje Kleiner Damerausee, a który być może kiedyś nazywany był nawet "Ilgensee". Zamek na jego skraju był w związku z tym nazywany "Ilgenburg".
Fałszerstwo to "poświadczył" tajemniczy pruski oficer Johann Guise (chyba jako pierwszy inwentaryzował pruskie grodziska), który na szkicu sytuacyjnym oba miejsca Zamkową Górę i Gilgenburg - opatrzył podobną nazwą: "Yellenburg" i "Lilienburg - Ylienburg" - jeśli dobrze odczytałem.... 

Jest to fałsz mający na celu zamaskować fakt, że osada była założona na wyspie (żuławie) i zwana była Żuławą... uzupełnię opis z tamtego posta:

Dąbrówno to na pewno Ylienburg, a Stare Miasto (Altstadt) to - mówiąc po pomorsku - Stary Gard, a więc - Stary Gród - i taka będzie prawdziwa etymologia tej nazwy (czyli pierwotna to Gard).

Na Pomorzu nazwa dość powszechna - za Odrą jest Stargard, jest Stargard (Szczeciński), Starogard (Łobeski), Starogard Gdański, Gardziec, ale także Garczyn, Godziszewo (Gardczan), Garc, na wschód od Wisły - Gardzień, Gardeja, Gardyny, być może Dobre Miasto i wiele innych w całej Polsce. Pomorskie "gard" to polskie "gród", a przymiotnik "stary" oznacza Gard (gród), który już w czasach średniowiecza był znany jako stary, stąd nazwa - i nie ma to związku z przenosinami na nowe miejsce.

Nazwę należy czytać tak, jak nazwę Starogardu Gdańskiego, albo Szczecińskiego - nie w opozycji do nowego miejsca, nowej lokacji, tylko jako: "miejsce bardzo stare, znane od dawna". Nazwa Stare Miasto nie jest - jak w przypadku Barczewka - oznaczeniem, że "tu najpierw było miasto, a teraz jest tam, nad jeziorem". Po spaleniu Altstadt osadę przeniesiono na nowe miejsce 600 metrów dalej, może bliżej pól, zachowując nazwę - jest to obecna lokalizacja wsi Stare Miasto.

Zamkowa Góra to pierwotna lokacja grodu Stare Miasto, Dąbrówno zawsze było tam, gdzie jest obecnie.


...czyli na wyspie (żuławie) pośrodku dwóch jezior - o czym mówi nam stara nazwa...



P.S. 7 kwietnia 2026
https://maciejsynak.blogspot.com/2026/04/zuawa-polacy.html

Podczas pracy nad postem "Żuława - Polacy" wyniknął taki wątek:

lew - wel - zul = żuł

lew - wel - zul = żuł

a więc dokładnie pasuje! I jeszcze "wyszła" rzeka Wel!! Ta co płynie przez Dąbrówno - to już kolejny argument co do Gilgenburga!

---

Jeszcze raz wiki:

Za odcinek źródłowy rzeki Wel uznawany jest niewielki ciek o nazwie Wkra Wielka, który wypływa z południowych stoków Wzgórz Dylewskich na wysokości 210 m n.p.m., w rejonie miejscowości Giętlewo, w okolicy Pałacu Klonowo, na płn-zach. Ciek ten wpływa do jeziora Dąbrowa Wielka i dopiero po wypłynięciu z niego nosi nazwę Wel.

Jest to bardzo charakterystyczne -  dopiero po wypłynięciu z niego nosi nazwę Wel, czyli to miejsce determinuje powstanie nazwy!

Jak wyżej ustaliłem, nazwa rzeki Wel pochodzi od słowa "żuł", co ma zapewne związek z tym, że przepływając z jednego jeziora do drugiego, tworzy, a potem mija wyspę - żuławę.
Nazwa może znaczyć: "rzeka płynąca od żuławy", ale pamiętamy, że rzeczki Mławka i np. Mątawa nazwą nawiązują do Mławy, czyli "żuławy".

Raczej będzie tak, że nazwa ma związek z rozlewiskiem.

Najpierw było rozlewisko - na płyciźnie między jeziorami powstało miejsce o charakterze aluwium, podtopione łąki, łachy piasków, namuły, nagromadzone pnie, trzcinowiska, grzęzawiska, grądy - wszystko to mocno podmoknięte, ale płytka woda nie jest stojąca, tylko posiada nieznaczny przepływ. 

I to jest żuł (?).

Woda przepływa przez to miejsce szeroko, gromadząc coraz bardziej namuły, żuława stopniowo "rośnie" - prąd coraz bardziej oddala się na północ. Żuława rośnie, powodując że przepływ z jeziora zaczyna koncentrować się styku z "twardym" lądem na północy i w końcu powstaje w tym miejscu strumień szeroki na 1,5 metra - i to jest rzeczka Wel.

Podobnie musiało być z Mątawką - najpierw było szerokie rozlewisko zwane "żuł", a dopiero potem powstała skoncentrowana struga i wyspy.

Sądzę, że ludzie przechodzili przez płyciznę, którą nazywali "żuł" i mówiąc "żuł" mieli na myśli także płynącą płytką wodę. Potem powstawała "żuława", rozlewisko stawało się coraz węższe, aż zamieniło się w strumień i nazwa przylgnęła do strumienia. Dopiero potem zaszła zmiana językowa - to znaczy "żuł" przeszło w "wel".

Na poniższym rysunku (klik) symulacja jak powstała "żuława" w cieśninie - pomysł własny i ja się nie znam!



Powstawanie "żuławy" pomiędzy jeziorami - symulacja własna: od mielizny do żuławy i ostatecznie przesmyku


Oprócz rzeki Wel k. Dąbrówna jest jeszcze potok Wel pod Opolem na Śląsku. 



Fascynujące!





Skoro tak, to sprawdźmy jeszcze niemiecką nazwę jeziora - Damerau


Łaciński znak "d" zapisany w cyrylicy wygląd jak małe łacińskie "g".
A małe ruskie 
"g" wygląda tak: "г", czyli jak "z".


Źródłem nazwy Damerau będzie słowo:
żuławy z pomieszanymi znakami łacińskimi i cyrylickimi
żuławy - zulawu - зuлаwи - гuлаwи - гaлаwи - gamerau - damerau
żuławy - zulawu - zuлаwи - гuлаwи - гaлаwи - gamerau - damerau

gdzie największy błąd w odczycie odbył się w przestrzeni pomiędzy znakami  dla "i" - "u" oraz "u".

лаw - uległo przemianie w mera
ла = m
аw = era

przemiana "гaлаwи" w "гamerau" - zielony kolor to zanikające "e", czerwony to "a", pomiędzy nimi "r"


Tłumaczenie jest na pewno poprawne - w Holandii jest miasto o podobnej nazwie: Gameren - i leży nad rzeką Waal. Skojarzenie z Damerau i rzeczką Wel na pewno nieprzypadkowe. 

Z nazwą tego miasta związany jest przydomek architekta Tylmana z Gameren - syna Jakuba Janszoona van Gameren, utrechckiego krawca. Tylman Gamerski od 1664 roku pracował w Polsce dla Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, po uzyskaniu serwitoriatu został architektem królewskim Michała Korybuta Wiśniowieckiego.



Gameren nad rzeką Waal


Skoro Damerau to Żuławy, to znaczy, że wszystkie (?) miasteczka i wsie o nazwie typu Dąbrówka, Dąbrowa, Dąbrówno itd. będą pochodzić nie - jak się dotychczas przyjmuje - od dębów tam rosnących, tylko od "żuławy". Widać, że nazwa naszej tu rozpatrywanej wsi Dąbrówno zapewne pochodzi od jeziora Damerau przetłumaczonego jako Dąbrowa, ciekawe, czy były jakieś źródła sugerujące powiązanie nazwy wsi z nazwą jeziora...

Hasło Damerau w niemieckiej wikipedii ma ponad 12 odnośników, już widzę np. Talheim i Thalheim - patrz niżej uwagi odnośnie "morza"... i tak na przykład:
Dąbrówka Polska ( niem. Talheim , do 1904 r . pol. Dombrowken ) wraz ze wsią Dąbrówka Polska (osada) – wieś w województwie warmińsko -mazurskim

lub niemiecka wieś/ gmina Talheim u zbiegu rzek Krähenbach i Röhrenbrunnenbach
ok. 20 km od granicy ze Szwajcarią:
"Talheim został po raz pierwszy udokumentowany w 973 roku jako Talhan" - od razu widać:

Talhan = Zalhan = Zulhav - Zulav

tutaj znowu "Z" zapisano pod postacią znaku Z=S=G tj.  "   г - Г      "  , później zamieniono z cyrylicy na łacińskie T.


I tak mogę uzupełniać tekst w nieskończoność...

de.wikipedia.org/wiki/Damerau
de.wikipedia.org/wiki/D%C4%85br%C3%B3wka_Polska
de.wikipedia.org/wiki/Talheim
de.wikipedia.org/wiki/Talheim_(Landkreis_Heilbronn)
de.wikipedia.org/wiki/Talheim_(Landkreis_Tuttlingen)
de.wikipedia.org/wiki/R%C3%B6hrenbach
de.wikipedia.org/wiki/Kr%C3%A4henbach_(Donau)


Tak więc prawie na pewno nazwa jeziora pochodzi od nazwy Żuławy tj. wyspy na której dzisiaj leży Dąbrówno, w którego przypadku mamy w takim razie osiem ale i więcej językowych argumentów za nazwą "Żuaw/ Żuław/ Żuławy":

- Ilien => Zuav
- Gilgen => Żuław
- rzeczka Wel => Żuł
- jezioro Damearu => Żuławy 
- podobne w nazwie i topografii Gameren nad rzeką Waal
- inne Dąbrowy i Dąbrówna/ Dąbrówki na całym świecie...

no i umocowanie topograficzne - ewidentnie jest to Żuława powstała w procesach aluwialnych na styku jezior..

Jest to kolejny dowód na to, że objęta przeze mnie metoda dochodzenia etymologii jest właściwa. Także teza, że większość nazw miejscowości pochodzi od słowa "żuława" - jest prawdziwa, kwestią czasu jest tylko ujawnienie tego w analizie i na piśmie. 

- St. Gilgen w Austrii - omawiam poniżej








Szukając etymologii można posiłkować się nazwami podobnymi, identycznymi innych miejscowości, np. nazwa Gilgenburg podobna do nazwy wsi St. Gilgen w Austrii, które leży nad brzegiem jeziora Wolfgang (Abersee; lacus Abriani) i nad rzeką Kohlbach oraz Mühlbach:

de.wiki
Św. Gilgen zostało nazwane na cześć św. Egidiusza, który w świecie niemieckojęzycznym nazywany jest także Gilg lub Gilgian. Początkowo miejsce to nazywało się Oberdrum. Nazwa ta wskazywała na położenie geograficzne, a mianowicie w górnej części (Drum, Trum) jeziora, aż do XIX wieku Sankt Ägidi również nazywano tym miejscem.
Obszar ten był zasiedlony już w czasach prehistorycznych. Domy palowe w Scharfling są już udokumentowane z V tysiąclecia p.n.e., a palowe domy w See am Mondsee, patronze kultury Mondsee, należą do najważniejszych osad w regionie alpejskim w późnym neolicie (3800–3300 p.n.e.).

Nazwa Gilgen taka sama, no i wydaje się, że wieś położona jest na aluwiach rzek wpadających do jeziora, dlatego etymologię wywodzę od "żuławy". Nazwa Oberdrum wydaje się to akcentować - nawiązuje do wyniesienia ponad wodą, porównaj na końcu posta hasło HEL: hel, hyl, stanowiącym dawną pożyczkę germańską o dialektalnych znaczeniach m.in. ‘miejsce wzniesione, odkryte dla wiatrów’ bądź ‘góra nadmorska’.

Nazwa rzeczki Kohlbach wg niemieckiej wikipedii (wiki o dopływie rzeki Helmbachodnosi się do węglarzy (Köhler) wypalających węgiel drzewny w okolicach strumienia (Köhler-bach) - ale może to fałszywa etymologia; węgiel drzewny oznacza coś czarnego, może woda jest "czarna" tj. niesie czarne namuły - co by pasowało do czarnych osadów żuławy - jest trop, ale pozostawiam to nierozstrzygnięte.



"góra nadwodna" - Oberdrum, czyli St. Gilgen nad Jeziorem Wolfgang


Szkic sytuacyjny Dąbrówna i Altstadt wykonany przez prusaka Johanna Guise można zobaczyć np. na stronie fb - Barczewko/Alt Wartenburg - historia ogniem pisana, w poście z 29 marca 2026


Kto opanował Sztukę Widzenia, ten na pewno zauważy tajemną wiadomość na tej ilustracji.




Kartoteka Guisego (1826–1828): zbiór ok. 500 szkiców i opisów topograficznych wykonanych przez porucznika Ferdynanda von Guise. Był on oficerem pruskim, który w latach 20. XIX wieku zinwentaryzował liczne obiekty obronne (grodziska) na terenie Prus Wschodnich.

Na temat Guisego nic nie znalazłem w internecie, a ponoć "wszyscy" go cytują... powinno coś być, nie? Chociażby w wikipedii.



Zwracam uwagę:
лаw - uległo przemianie w mera

To może być etymologia dla słowa "morze": np. po łacinie "mare", niemiecku "meer". Temat ten - *leue- i "lava" już zacząłem w zeszłym roku w innych notatkach nt. Żuławy. I tak mogę uzupełniać tekst w nieskończoność...

A po grecku morze to "thalassa", co się pisze: θάλασσα - ewidentnie żuława!


θάλασσα - Żułavva = Żuława

bez wątpienia to jest to samo słowo! 

Czyli znak theta "θ"to jest "Z", znak "es" to jest "v" - ale to nie zasada...


Stawiam tezę, że język grecki jest to pochodna języka polskiego lub jakiegoś prasłowiańskiego.




de.wikipedia.org/wiki/St._Gilgen#Hauptort_der_Gemeinde
de.wikipedia.org/wiki/Wolfgangsee
de.wikipedia.org/wiki/Kohlbach_(Helmbach)
de.wikipedia.org/wiki/Kohlbach
de.wikipedia.org/wiki/Köhler
pl.wikipedia.org/wiki/Wel_(dopływ_Drwęcy)
fishster.pl/lowiska/jezioro-dabrowa-wielka-483
mojemazury.pl/jezioro/140/Dabrowa-Wielka


radiogdansk.pl/wiadomosci/region/trojmiasto/2026/03/23/archeolodzy-z-gdanska-odkryli-relikty-zaginionego-sredniowiecznego-miasta/
maciejsynak.blogspot.com/2026/03/dabrowno-i-zaginione-sredniowieczne.html
heritage.torun.umk.pl/storage/fm/shares/Inwentaryzacja%20zabytków%20w%20Polsce%202021/Inwentaryzacja_KSIAZKA_-_5-03-2024.pdf
archiv.ub.uni-heidelberg.de/propylaeumdok/922/1/malliaris_03_11.pdf
de.wikipedia.org/wiki/Burgstall_Sonnenberg_(Warmia)
grodziska.eu/books/poczatki_olsztyna.pdf

pl.wikipedia.org/wiki/Transkrypcja_fonetyczna
pl.wikipedia.org/wiki/Transliteracja
spiszeto.pl/blog/transkrypcja-a-transliteracja-czym-to-sie-rozni

W praktyce transkrypcja sprowadza się do odzwierciedlenia wymowy, charakterystycznej dla danego języka. Z tego względu jest ona znacznie przyjemniejsza w odbiorze, niż transliteracja, która jest metodą naukową. Zakłada ona, że każda litera, która występuje w obcym języku, ma swój odpowiednik również w każdym innym. Najprościej rzecz ujmując, transkrypcja stanowi zapisywanie głosek, zaś transliteracja jest zastępowaniem liter poprzez inne litery.
Zarówno zasady transkrypcji, jak i transliteracji zostały w naszym kraju dokładnie uporządkowane. Wytyczne funkcjonują tutaj już niemalże od połowy lat 50. ubiegłego wieku, przynajmniej w przypadku transkrypcji. Jak nietrudno się domyślić, zasady rządzące transliteracją są znacznie bardziej restrykcyjne.

Prasłowian i krzyżaków zasady te nie dotyczą...





Szczecin

Przeglądając fb zauważyłem starą niemiecką mapę fizyczną Szczecina - ewidentnie miasto leży w obniżeniu terenu rzeki Odry.

wikipedia dla Polaków:

Przez miasto przepływają: rzeka Odra, jej ramię boczne Regalica wpadająca do jeziora Dąbie leżącego w całości w granicach miasta, łącząca obie rzeki Parnica oraz wiele mniejszych kanałów, które są częścią Międzyodrza. Na terenie Międzyodrza znajdują się wyspy (Żurawi Ostrów, Mewia Wyspa, Dębina, Czarnołęka, Radolin, Gryfia, Ostrów Grabowski, Wielka Kępa, Ostrów Mieleński, W. Milenia, W. Robienia, Czapli Ostrów, Wyspa Grodzka, Łasztownia, Mieleńska Łąka, Zaleskie Łęgi, Siedlińska Kępa, Klucki Ostrów, Sadlińskie Łąki, Czapli Ostrów, Wyspa Jaskółcza, Kępa Parnicka, Wyspa Zielona, Wyspa Pucka, W. Krainka, Ustowskie Mokradła).


Szczecin ok. 1580 r.



Nazwa Szczecin jest pochodzenia słowiańskiego. Średniowieczne pisane źródła historyczne są stosunkowo nieliczne i trudno z nich wyciągnąć konkretne wnioski. Dawniej panowało przekonanie [chodzi o wiedzę "potoczną"? - MS], że nazwa miasta pochodzi od szczeciny. Inni wywodzili ją od słowa ściek (ponieważ wody odrzańskie w tym rejonie bardzo powoli „ściekają” ku Bałtykowi). Nowsze badania postawiły bardziej prawdopodobną tezę, że Szczecin wziął swą nazwę od słowa „szczyt”, które oznaczało tarczę, i przyrostka „-in” (Szczycin).

Stare kroniki wspominają, iż miasto znajdowało się na trzech wzgórzach. Od tych szczytów powstałaby pierwsza nazwa Szczytno. Marian Gumowski na podstawie badań przeprowadzonych na starych pieczęciach miejskich uważał, iż pierwotna nazwa miasta brzmiała Szczycin.

Wysuwano także inne hipotezy nt. pochodzenia nazwy: „osada nad odnogą rzeki, tamą lub brodem” (szczotka), od szczotki jako bagiennej trawy, od rodzaju ostu, od imienia/przezwiska, od plemienia Sidinów.
Dawniej stosowano także nazwę „Stary Szczecin” (Alten Stettin), dla odróżnienia od Nowego Szczecina, czyli Szczecinka.
Polskim przedwojennym egzonimem była nazwa Szczecin (1890, 1938). Nazwa Szczecin została urzędowo ustalona w 1946.

Przez wieki Szczecin wielokrotnie zmieniał nazwy. Najstarsza wzmianka wymieniająca nazwę Stetin pochodzi z 1133, w 1188 Stetyn, w 1251 Stitin, a także Stitinum, Stitin, Stetina i Stittin.


wikipedia angielska:
Szczecin położony jest nad Odrą, na południe od Zalewu Szczecińskiego i Zatoki Pomorskiej. Miasto położone jest wzdłuż południowo-zachodniego brzegu jeziora Dąbie, po obu stronach Odry oraz na kilku dużych wyspach pomiędzy zachodnią i wschodnią odnogą rzeki.

Inne średniowieczne nazwy miasta to Burstaborg (w sadze Knytlinga) i Burstenburgh (w Rocznikach Waldemara). Nazwy te, oznaczające dosłownie 'zarośla', wywodzą się prawdopodobnie od tłumaczenia słowiańskiej nazwy miasta (zakładając drugie pochodzenie, o którym była mowa powyżej).

Łacińska nazwa miasta to Sedinum lub Stetinum.

niemiecka wiki:

Nazwa miejscowości wywodzi się od słowiańskiej nazwy miejscowości, która związana jest z polskimi słowami szczyt (wzgórze) lub szczeć (rodzaj trawy). Może też odnosić się do imienia i nazwiska Ščeta, np. byłego właściciela lub mieszkańca. Dyskutowane jest również pochodzenie słowa szczecina (niem. Borsten), które pasowałoby do staronordyckiej nazwy Burstaburg. Polska nazwa po raz pierwszy pojawia się w 1273 roku w łacińskim dokumencie jako Sczecin. Kaszubska forma nazwy to Szczecëno. Niemiecka forma nazwy wywodzi się z nazw słowiańskich.

Niemiecka nazwa miejscowości Stetin pojawia się po raz pierwszy w dokumentach z lat 1140 i 1223. Źródła staronordyckie przetłumaczyły ją pod koniec XII wieku jako "Burstaborg" (a Kamień/Cammin jako "Steinsborg"). Począwszy od XV wieku drugie "t" podwoiło się, co wkrótce stało się powszechną praktyką i doprowadziło do Stettin.  Mniej więcej w tym samym czasie miasto zaczęto nazywać Alten-Stettin, aby odróżnić je od Neustettin, które zostało założone w 1310 roku. Do początku XIX wieku pisownia Alt-Stettin, Altstettin i Stettin były używane obok siebie, aż w końcu ponownie przeważyła prostsza Szczecin, która od tamtej pory jest nazwą miejscowości w języku niemieckim. Szczecin to oficjalna nazwa miasta od 19 maja 1946 roku.

Jak widać polska wiki kopiuje z niemieckiej min. o (Alten Stettin), i pomija zapisy o Burstaburg, czy nazwę łacińską. Łotewska wiki w pierwszym zdaniu podaje nazwę łacińską (podobnie litewska):
Ščecina (pol. Szczecin), historycznie także Szczecin lub Stettine (niem. Stettin, łac. Stetinum, Sedinum)

lit. Ščècinas

szczecina po litewsku: Šeriai

rosyjska wiki: "W drugiej połowie X wieku, w wyniku wojny z Luticami o Pomorze, polski książę Mieszko I zajął ziemie, na których znajduje się dzisiejszy Szczecin, ale nie zostały one włączone do państwa polskiego."

Więc co tu mamy:

Stetin, Stetyn, Stitin, Stitinum, Stitin, Stetina, Stittin
Burstaborg - Burstenburgh
Sedinum lub Stetinum
Sczecin


Najpierw sprawdzę to, co się tak odznacza (bez burg): Bursta - Bursten 
(wątek o Burstaborg dopisałem 5 kwietnia 2026)

Bursta - Bursten - ale może Wursta - Wursten (B to cyrylica na W)? Ta nazwa prawie na pewno ma związek z: werder/ werth.

sprawdzenie
wursta - werder - wercler
wursta - werder - wercler

A nie mówiłem?? Zobacz!:

wercler w ordręcznym zapisie wygląda jak werder, ale i jak wursta:
ten zapis:  cl - wygląda jak rozciągnięta litera "d", ale zostało odczytane jako "ct" -  ct
z tym, że znak "c" został potraktowany jak ruskie "s" tj. znak "C"! 

i dalej prosto (wercler udaje mi tu werder):

"werder" - wurcta - wursta
wercler - wurcta - wursta

zamiana znaków: 

e = u
d = ct,  gdzie "c" odczytano jako dźwięk "s"
er = a

Czyli, jak wiemy z poprzedniego posta, "żuława" pisana wspak przeszła w "werder", a potem 

- "werder" przekształcono w "wursta", a końcu zaś 
- "w" zamieniono na "w" ruskie tj. znak "b" i:
-  odczytano jak B....

Widzimy już więc, że nazwa Szczecina ewidentnie będzie pochodzić od żuławy!





To sprawdźmy "szczeciny"... badamy...
rozpatruję nazwę: Sczecin

literę Z w środku tej nazwy napiszę z wielkiej litery, żeby podkreślić podobieństwo do "l"

zuława - s tetin - zelavie - scZecin
scZecin = se__Z__ec__izë_l_a_w --- zëlaw = żuław-a
gdzie:

s = z
c = e (ë)
Z = l
ec = a
in = w


druga próba: gdzie drugie C = l
Sczecin = Sczelin
sc__zeC__i__= sc__zel__i__n == ze Zel i v?   ze Zuiv - z Żuław?

Trochę słabe, pierwsza próba lepsza.
A może "e" powinno być wydłużone - jak "l"?

Trzecia próba, sprawdzamy dalej Sczecin... zamiast "e" wstawię "l", które ma pokazać podobieństwo l-e,
tym razem jednak w kolejności: zulaw zamieniam na sczecin
żuława (zulav) - sulava - sczecin = sulaiv

zulav- sulava- sulaiv = sczecin
zulav- sczlci=> sczecin

zamieniam podobne znaki:

z=s
u=cz
l=e
a=ci
v=n

bardzo ładnie pasuje i wychodzi zulav


Zwracam uwagę na "rozrzut" w literach, sylabach tj. kombinacja jak różnych znaków ma nam dać jedną nazwę...
sczecin stetyn stitin stetina sedinum
litera T ewidentnie wymieniła literę C lub Z (cz) - a więc jest to potwierdzenie mojego spostrzeżenia, że "z" z kreską jest podobne do "t" (patrz dalej Ełk)


Ten przykład - Szczecina - potwierdza, że moja metoda porównawcza (porównywanie znaków) jest to dobra metoda poszukiwania etymologii nazw.


Ta sama nazwa zapisana na 6 różnych sposobów:
w poniższych przykładach (porównuję wyrazy w kolumnach):

1.  "Z" zostało zamienione na "T", i "C" na "T"... zaś "i" jest wymienne z "y", 
2.  "E" zamieniono na "I" , a w trzecim 
3.  "T" przeszło w "E"(?), "ET" połączono ze sobą tworząc "D" lub zamianie uległa sama litera "T", końcówka "um" to będzie latynizacja

sczecin     stetyn   stetina
stetyn     stitin    sedinu-m



Zwracam uwagę: zmiany w zapisie nakładają się na siebie, nowe błędy nakładają się na stare błędy prowadząc do całkowitego zamazania pierwotnej nazwy.
Nazwa Szczecin pochodzi od słowa "żuława" poprzez zniekształcenie do słowa Sczecin, a potem kolejnych. Współczesna nazwa dość wiernie odtwarza pierwotne (pierwsze?) zniekształcenie.

Pochodzenie od "żuławy" potwierdza też druga odmienna nazwa: Burstaborg.


Bez żadnych wątpliwości - nazwa Szczecin pochodzi od słowa "żuława"



Ten przykład potwierdza słuszność obranej przeze mnie metody, która wiernie odtwarza etymologię nazwy z dwóch różnych nazw!




ste - sed - scze

Zwracam jeszcze uwagę:

scZecin - można też przekształcić w Zabł(o)cin, albo Zabcin - Zabno = Żabno, gdzie jest to bardzo popularna w Polsce nazwa wsi - i zapewne też pochodzi od "żuława"


en.wikipedia.org/wiki/Szczecin
en.wiktionary.org/wiki/bursta
en.wiktionary.org/wiki/burst#Old_Norse
en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Germanic/burstiz



Warto zapoznać się z tym filmem: metamorfoza języka osmańsko-tureckiego

youtube.com/watch?v=DfxN8ikOWwg







Elbląg

Elbląg (łac. Elbinga, Elbingum, Elbingus, niem. Elbing)

Nazwa Elbląg pochodzi od rzeki Elbląg, zapisanej w 890 roku przez podróżnika Wulfstana jako Ilfing. Miasto przejęło nazwę (Elbing) od rzeki w 1237 roku.

Istnieje wersja (na przykład według Hofmanna) o połączeniu nazwy Elbing z plemieniem Helwekonów (należeli do związku Lugiów). Nazwa polska Elbląg jest możliwa w dwóch częściach: 
Elb od Helwekonów i ląg od Lugiów[potrzebny przypis].

Spis geograficzno-topograficzny miejscowości leżących w Prusach z 1835 roku, którego autorem jest J.E. Muller notuje nazwy miejscowości we fragmencie:
 „Elbing (Elbinga, poln. Elbiag, auch Elblag)”


Elbląg wywodzi się od wcześniejszego niemieckojęzycznego Elbing, czyli nazwy, pod którą krzyżacy znali zarówno tutejszą rzekę, jak i twierdzę, którą założyli na jej brzegach w 1237 roku. 
Celem cytadeli było zapobieżenie ponownemu zajęciu staropruskiej osady Truso, ponieważ niemieccy krzyżowcy toczyli wojnę z pogańskimi Prusami. Nazwa cytadeli pochodzi od rzeki, której etymologia sama w sobie jest niepewna. 

Jedna z tradycyjnych etymologii łączy je z nazwą Helveconae, germańskiego plemienia wspomnianego w starożytnych źródłach greckich i łacińskich, ale etymologia lub język nazwy plemiennej pozostaje nieznany. Najstarsza znana wzmianka o rzece lub mieście Elblągu występuje w formie Ylfing w relacji żeglarza Wulfstana z końca IX wieku, w Podróżach Ohthere'a i Wulfstana, która została napisana w języku anglosaskim za panowania króla Alfreda.

Etymologia - nazwa rzeki Elbląg

Najnowsze badania sugerują skandynawskie pochodzenie nazwy. Jak podaje elbląskie muzeum, nieuchwytna osada Truso została założona i zamieszkiwana w większości przez Skandynawów. 

Z najnowszych badań wynika, że nazwa Ilfing była anglosaską formą skandynawskiej nazwy, którą można zrekonstruować jako staronordyckie Elfeng, Elfangr lub Elfing od staronordyckiego elf-r - oznaczającego "rzekę" i staronordyckiego eng, enge, engi oznaczającego "łąkę". 

XVI-wieczny niemiecki pastor, historyk i kartograf Caspar Henneberger napisał w swojej książce Erklärung der preußischen größeren Landtafeln oder Mappen ("wyjaśnienie większych map pruskich"):
"Anno 1237. Zog. Herman Balck Landmeister/mit den zwey Schiffen/so ihm der Marggraff Heinrich aus Meissen/hat machen lassen/auf ein Werder in Pogezanien/bey dem Haff gelegen/mit dem Fluss Elbing beflossen/darauff bawet er eine Burg/und hies sie nach dem Fluss Elbing/oder von Oelfang/Eelfang".

automatyczne tłumaczenie:
„W roku 1237 Herman Balck, Landmeister, na dwóch statkach, które zbudował dla niego margrabia Henryk z Miśni, udał się na wyspę w Pogezanii, położoną w pobliżu laguny, po której przepływa rzeka Elbing. Zbudował tam zamek i nazwał go na cześć rzeki Elbing lub Oelfang/Eelfang”.

ein Werder - znamy to pojęcie...

Teorię o starogermańskim pochodzeniu nazwy Elbląg mocno popiera także wybitny polski językoznawca Jan Michał Rozwadowski. Stąd znaczenie nazwy rzeki brzmiałoby "Rzeka płynąca przez podmokłe łąki".

Miasto położone jest na południowo-zachodnim skraju Wzgórz Elbląskich na Nizinie Elbląskiej w pobliżu ujścia rzek Elbląg i Nogatu do Zalewu Wiślanego.

Tak naprawdę Stare Miasto w Elblągu leży ok. 2 km obok Wzgórz Elbląskich, wprost na terenie Żuław. Ok. 4 km od jego centrum leży najniższy punkt w Polsce - w Raczkach Elbląskich.

rzędna rzeki Elbląg pokazuje: 0,3 m 
rzędna przed kościołem na Starym Mieście w Elblągu: 4,3 m


Wydaje mi się, że etymologia jest wyjątkowo czytelna: 

- Ylfing
Ilfing była anglosaską formą skandynawskiej nazwy:
- Elfeng, Elfangr lub Elfing od staronordyckiego elf-r - oznaczającego "rzekę" i staronordyckiego eng, enge, engi oznaczającego "łąkę"
- "Rzeka płynąca przez podmokłe łąki"
eng, enge, engi oznaczającego "łąkę" - a zapewne chodzi o: (ł)engi ==>> łęgi - łąki podmokłe
- wg Caspara Hennebergera Elbląg powstał na wyspie - możemy dopowiedzieć: otoczonej podmokłymi łąkami, czyli też na żuławie

Wszystko co otacza Elbląg to po prostu - Żuławy Wiślane (pod Elblągiem także nazywane: Elbląskie)

Ilfing ewidentnie kojarzy się z "Ilava" i "Ilau"

jak wyżej u Niemców Iława to Eylau - pierwsza litera to "e" - patrz:

Elfangr (Elfing) - Ylfing, czyli autentycznie mamy tu do czynienia z dźwiękiem  >> é << (dźwięk pomiędzy e oraz y), który raz jest zapisany przez "e", a raz przez "y" !? 


a---lluvi-um
zu-lluvi       (żuławy)
Y---lavi-a       (Iława)

Elbiag, Elblag

czcionka Zeyada, imitująca pismo odręczne:


elfing --- elbing --- iława
elfing - elbing - iława
powyżej widać, jak "f" odczytano "b"... ? Czy to było "a"?

skupię się na "f"

elfing - iława

zamienię podobne znaki: 
e = i
l = l
fi = a
n = v
g = a

elfing = ilava
elfing ------ ilavg = ilava


Pasuje. 
Elfing od Iława, gdzie jak wiemy, Iława pochodzi od żuława.




Sprawdzenie dla żuławy

Z poprzednich punktów wiemy, że E to może być zniekształcone Z:

 = E   lub     Э    lub    З Е

stosuję cyrylicę Елбйnг i różne czcionki, szukam źródła: 
elbing - elbing - eubing - eubinv - eubaw - zubaw => zuław

Елбunг  = EЛ бuнг  = Euбuнг  =Euбunv = Euбuw = Zuбa=> Zuław

łacinka została potraktowana jako cyrylica - tak odczytano i zapisano znaki:

z = e
u = л  (ł)
ł = б   (b)
a = na styku йн
w = na styku нv lub нг

A potem zapis z cyrylicy przepisano ze słuchu na Elbing. 



Jeszcze raz:

- pierwotna nazwa to Żuława 
- nazwa ta została odczytana przez kogoś na sposób cyrylicki, tj. litery łacińskie (etruskie?) potraktowano jak cyrylicę: źle odczytano znaki (na sposób cyrylicki) i tak źle odczytaną nazwę zapisano cyrylicą w postaci: Эльбинг
- zafałszowany zapis cyrylicą ktoś odczytał wg alfabetu cyrylickiego i dźwięki zapisał w łacince do postaci: Elbing

Nie da się ze słuchu przekręcić słowa ZULAW na ELBING  - można to zrobić tylko poprzez zmieniony zapis z użyciem cyrylicy i łacinki (lub alfabetu etruskiego?).

To kolejny dowód, że przyjęta przeze mnie metoda poszukiwania etymologii jest właściwa.


Teraz nazwa Elbing brzmi w moich uszach nie jak po niemiecku, ale jak po prusku - wnioskuję, że język pruski to zniekształcony język etruski (polski? słowiański?) potraktowany jako cyrylica jak w przykładzie powyżej. 

Stawiam ostrożną HIPOTEZĘ, że język pruski nigdy nie istniał. To albo "przypadkowo" zniekształcony etruski, albo celowo wymyślone fałszerstwo, by zamaskować prawdę - ale ja nie jestem historykiem, ani filologiem - nie posiadam wiedzy w tym zakresie, ja się nie znam.
Ale wiem, że niektóre 

Język pruski to język łaciński lub etruski lub polski odczytany na sposób cyrylicki.
etruski - pruski - ruski - podobieństwo nazwy na pewno nieprzypadkowe...

Mogę to jeszcze raz przepisać - w drugą stronę, żeby zaobserwować proces - od zuław do Елбінг....
Zuław => Zuбa= Euбuw = Euбunv  Euбunг = EЛ бuнг  = Елбu

Ciekawe, da się to też zrobić czytając wspak, jeśli g=z : co prawda efekt jest trochę słaby... może to akurat przypadkowa zbieżność.

elbing - gnible - gnible => zulaw
elbing -> gnible = gnIbl=> zulav



A więc jeśli zamiana była celowa, a w nowej nazwie został ślad po nazwie oryginalnej, to może komuś zależało, by ją zachować w takiej ukrytej zaszyfrowanej formie. Krzyżacy stosowali tajemne pismo, szyfry, zakamuflowane komunikaty - zresztą, nie tylko oni i nie tylko templariusze... a swoją tezę uzasadnię w przyszłych wpisach.





W każdym razie nie wątpię, że nazwa Elbląg pochodzi od słowa: żuław



to teraz:
lud Helveconae


Helveconae, Helvaeonae, Helvecones, Aelvaeones lub Ailouaiones byli germańskim plemieniem wspomnianym przez autorów rzymskich. Być może są powiązane z Hilleviones z Naturalis Historia Pliniusza Starszego. Helveconae jako tacy (wariant rękopisu Helvaeonae) są jednym z plemiennych państw Lugiów wspomnianych przez Tacyta w Germanii.

Zauważ, że wikipedysta używa trudniejszej do rozszyfrowania nazwy  Helveconae zamiast  Helvaeonae.

Helve-conae - pierszy człon, to zapewne żuława, a drugi - sufiks -anie jak na przykład... Mazowszanie, Małopolanie, gdańszczanie, szczecinianie, krakowianie...

h -elveco-nae --- ilawa --- zulawa
h -elveconae ---- ilawa ---- zulawa


Szukam rozwiązania dla słowa helve, które prawdopodobnie znaczy żuława
badam różne opcje:

być może "he" jest zniekształconym dźwiękiem  >> é <<  czyli "ey" jak przy niemieckiej nazwie Iławy, gdzie znak "y" został zniekształcony w "h" i zapisany jako pierwszy ==>  "h" (h) wygląda jak "y".

Sprawdzam podobieństwo dla różnych czcionek min. Mynerve:
(po lewej Y === po prawej H)

y-y === h - odwrócone do góry nogami "y"

Y   y Y y === h H H

en.wikipedia.org/wiki/Greek_alphabet


po namyśle dochodzę do wniosku, że "h" to zniekształcone "z" 
np. greckie "zeta" - ζ albo "h" w greckiej postaci: eta = η - H   lub chi = x  i tak samo: 
greckie i ruskie "H" = 𐌢 
etruskie "S" = 𐌔 
etruskie "Ś" = 𐌢

ktoś 
pomylił (?) te znaki i zamiast  𐌔 zastosował  𐌢 co potem wtórnie przemianowano na H


helve
porównanie znaków - różne czcionki:

zeta -- h -- x -- Z -- X -- H

ζ ---- h  h  h  h ---- x x ---- Z z ----  X X ----  H H 

uważam, że H to zniekształcone Z


poszukiwanie dla  u = e :

e e e e e e e = u u u u u u  
  U U U U  U  U   U U  U U U 

jest pewne podobieństwo, można założyć, że nastąpił tu błąd pisarski - nie można jednak wykluczyć, że zaszła tutaj taka pomyłka:


ZULAVA - zapis etruski:  𐌔𐌖𐌋𐌀𐌅𐌀

Alfabet etruski

znaki
transkrypcjaACEVZHTHIKLMNPŚQRSTUŚPHCHF
W internecie jest wersja znaków etruskich odwróconych w lewo, AI podał mi wersje edytowalne w postaci - zwrócone w prawo, jak znaki łacinki.

ACEVZHTHIKLMNPŚ(sz)QRSTUŚPHCHF
𐌀𐌂 
𐌄 𐌅 𐌆𐌇  𐌈 𐌉𐌊 𐌋 𐌌 𐌍𐌐  𐌑 𐌒 𐌓 𐌔 𐌕𐌖 𐌢 𐌘 𐌙 
𐌚

Na dźwięk "S" jest kilka znaków: en.wikipedia.org/wiki/Etruscan_alphabet



Napis ZVLAVA w łacince lub języku mieszanym, ktoś zapisał z błędami po etrusku, a potem jeszcze raz łacinką - jako Helava.


ZVLAVA = ZULAV

Zamiast "Z" = znak 𐌔

Błędy:
1- literę U pomylił z V - wtedy powinien wstawić 𐌅 (jako V tj. byłoby= 𐌔𐌅𐌋𐌀V𐌀), a wstawił omyłkowo (lub celowo...) podobny znak:
2 - 𐌄 (czyli E) =  𐌔𐌄𐌋𐌀V𐌀
3 - zamiast 𐌔 wstawił znak 𐌢 𐌢𐌄𐌋𐌀V𐌀, co potem zostało odczytane po cyrylicku i
4 - przepisane z powrotem (?) do łacinki jako H 
5 - a reszta słowa po łacińsku

ZVLAVA = ZULAVA 
ZULAV= 𐌔U𐌋𐌀V𐌀 =  𐌔𐌄𐌋𐌀V𐌀 = 𐌢𐌄𐌋𐌀V𐌀 = H𐌄𐌋𐌀V𐌀 = HELAVA


Tym sposobem mam pierwszy człon słowa Helve-conae - helava - chodzi o lud, więc będzie "helawianie"(?) - mieszkańcy Helu? 

A w istocie: Żuławianie/ Żuławi... a po przestawce "żuł- łuż": Łużyczanie - im dalej od Pomorza i Polski - tym większe zniekształcenia

Zapisy Hel: Hela, Helio, Heliow (nazwę Helu wyjaśniam w kolejnym punkcie)

Helve-conae i Helva-eonae - widać, że to "c" to jest zniekształcone "e"

Helva-eonae = występuje przestawka "v" i "a" =>
Helav-eonae a drugi człon to zniekształcone zmiękczenie i określenie stosowane do ludów: -ianie,
fachowo nazywane sufiksem.

Helav-eonae: zamiana na Helav-ianie

"e" = "i"
"o" = "a"
 i końcówka -nae to będzie na pewno -nie

Helav-eonae => Helav-ianie 

ostatecznie rekonstruuję jako: Helawianie

W tych wersjach nazwy końcówki dobrze pasują:

Ailouaiones: - uaiones = -wianie
Hilleviones: - viones = wianie

Zauważam:
jest to nazwa ludu, a nie miejsca - osady i ma w końcówce -nae, co odpowiada naszemu -anie w nazewnictwie dla plemion, narodów itd.


Czyli Helveci.... to też "nasi" - trzeba będzie sprawdzić...


Bez wątpienia Elbląg założono na wyspie (żuławie) i nazwa miasta pochodzi od zniekształconego - "żuława".

Ten język mieszany, o którym tu wspominam, czyli mieszanina cyrylicy, łacinki, etruskiego, greckiego - mogą to być składowe języka Pierwszego oryginalnego, od którego pochodzą wszystkie języki. Ale to wstępna hipoteza.



𐌔𐌄𐌋𐌀V𐌀 - czyżby ryba SIELAWA? Słowotwórstwo...


3 kwietnia 2026

A z przestawką - Sewilla?

Sewilla w Hiszpanii:
en.wikipedia.org/wiki/Seville#Name

Według Manuela Pellicera Catalána, nazwa "Sevilla" pochodzi od starożytnej nazwy Spal, oznaczającej "nizinę" w języku fenickim (spokrewnione z hebrajskim Shfela שְּׁפֵלָה oraz arabskim Asfal أسفل).  Pochodzi ostatecznie od fenickiego sefela, oznaczającego "równinę, dolinę".  Hisbaal to kolejna stara nazwa Sewilli. Wydaje się, że powstał podczas fenickiej kolonizacji kultury tartesów na południowo-zachodnim Półwyspie Iberyjskim, a według nowej propozycji odnosi się do boga Baala. 
W czasach panowania rzymskiego nazwa została łacinizowana jako Hispal, a później jako Hispalis.

No, nizina, równina - pasuje pod żuławę, tym bardziej, że miasto leży nad rzeką.

Miasto położone jest w żyznej dolinie rzeki Guadalquivir. Średnia wysokość nad poziomem morza wynosi 7 metrów.

cyrylica: 
spal - zpal - zual - zuav
spal  -> сп а л - zп а л - zu а л - zu а v -  żuaw - "żuław" z zanikniętym "ł"


A nie mówiłem??!!
Pasuje!


en.wikipedia.org/wiki/Guadalquivir#Name
Współczesna nazwa Guadalquivir pochodzi od arabskiego al-wādī l-kabīr (اَلْوَادِي الْكَبِيرْ), co oznacza "wielka rzeka". 

wādī - woda!?
Czyli Guadalquivir to Wielka Woda?

W czasach klasycznych i przedklasycznych istniały różne nazwy dla Guadalquivir. Według Tytusa Liwiusza (Liwiusza), Historia Rzymu, księga 28, rdzenni mieszkańcy Tartesów lub Turdetan nazywali rzekę dwoma nazwami: Certis (Kertis) i Rherkēs (Ῥέρκης)
Greccy geografowie czasem nazywali je "rzeką Tartessos", od miasta o tej nazwie. Rzymianie nazywali ją nazwą Baetis (co było podstawą nazwy prowincji Hispania Baetica).

Rherkēs (Ῥέρκης).-  a tu "Rzeka" 😊

en.wikipedia.org/wiki/Wadi

później to sprawdzę szczegółowo, w każdym razie jak na 8 minut klikania mogę uznać, że nazwa hiszpańskiego miasta Sewilla pochodzi od "żuława"




Czyli miasteczko Spała w łódzkiem...?

spala.pl/historia/historia2/

A oto, co o pochodzeniu nazwy Spały mówi legenda opublikowana w 1935 roku przez znanego badacza historii i kultury ludowej okolic Tomaszowa Mazowieckiego i Opoczna Jana Piotra Dekowskiego: Było to w dzień świętego Huberta. Do malowniczej osady Czekaju, leżącej w nad pilicznych borach w sąsiedztwie dzisiejszej Spały, przybyła grupka myśliwych w towarzystwie księżnej, przybranej w myśliwską odzież (...) Pogoda była wymarzona. Księżna pilnie zaczęła obserwować dębinę sterczącą nad strumykiem Gacią. Przestała zwracać uwagę na swoich towarzyszy (...).

Pod wieczór zaczęto ściągać do Czekaju. Nie przybyła tylko na odgłos myśliwskiego rogu sama księżna. Zaniepokoiło to ogromnie ojca. Rozesłał więc po borze szereg gońców. Chwile wlokły się w niepokoju. Książę sam dosiadł swego konia i robił poszukiwania. Już zeszła noc. A księżnej, jak nie było, tak nie było (....) Nagle rozległo się po borze nawoływanie: hop! hop!... Nie upłynęły dwa pacierze, a na Czekaju strwożonemu ojcu meldował goniec: Księżna spała. To znaczyło, że odnaleziono księżnę, gdy pogrążona była we śnie. Wkrótce nadeszła ona sama. Radości nie było końca. Odtąd miejsce to, gdzie znaleziono księżnę, nazywano Spałą.

Tyle legenda, natomiast przekazy historyczne wywodzą nazwę tej miejscowości od nazwiska właścicieli istniejącego w niej młyna nad strumieniem Gać. Jego istnienie odnotowano już około 1511 roku, zaś ów młyn był w posiadaniu rodziny Spałów przez prawie cztery wieki. W końcu XVIII i na początku XIX wieku odnotowano w dokumentach młynarzy: Bartłomieja i Marcina Spałów.

To zdanie należy czytać dosłownie:

"miejsce to, gdzie znaleziono księżnę, nazywano Spałą"

Czyli ruczaj z dębiną to "spała" (żuawa) ! A dokładnie: "żuława"!
Co do nazwiska Spała - na pewno nazwisko pochodzi od miejsca zamieszkania, a nie odwrotnie.

naszinowlodz.pl/historia-spaly/

Istnienie owych Spałów potwierdzają księgi metrykalne parafii inowłodzkiej, w których zapisach na 1796 rok czytamy, iż w kościele inowłodzkim ochrzczono dziecko, którego ojcem jest Marcin Spała, z dopiskiem, że miejscem urodzenia dziecka jest „Młyn-Spała”.

O istnieniu Spałów świadczą również akta procesów w królewskim Sądzie Referendarskim; proces ten wiódł Marcin Spała ze starostą inowłodzkim Moszyńskim o przywileje i nadania. Pewną wątpliwość budzi miejsce, w którym znajdować się miał młyn Spałów. Niektóre źródła podają, iż położony on był nad rzeką Gacią przy ujściu jej do Pilicy.

Spała położona jest nad równiną aluwialną Pilicy przy spiętrzeniu rzeczki Gać. Ok. 20 km na wschód jest druga Spała, koło Brudzewidz, w mniej jednoznacznym otoczeniu, ale w zagłębieniu terenu.


Spała k. Pilicy na mapie hipsometrycznej Lidar


Bez wątpienia nazwy Spała i Sewilla pochodzą od żuławy.



en.wikipedia.org/wiki/Elbląg_(river)
en.wikipedia.org/wiki/Elbląg
atlasmiast.umk.pl/atlasy/elblag/
en.wikipedia.org/wiki/Aleph
en.wikipedia.org/wiki/Mountains_of_Ararat
pl.wikipedia.org/wiki/Szwa
maciejsynak.blogspot.com/2024/12/skad-sie-wziea-nazwa-elblag.html
https://pl.wikipedia.org/wiki/Spa%C5%82a

Sewillę i Spałę dopisałem 3 kwietnia 2026

Na stronie floodmap.net można sprawdzić jak będzie wyglądać okolica Elbląga, gdy podniesiemy poziom morza o 4 metry


Stare Miasto w Elblągu







Hel

pl.wikipedia.org/wiki/Hel_(miasto)

Przypuszcza się, że nazwa osady jest wzmiankowana po raz pierwszy w 1198 roku jako Gellen. Z pewnością do miasta odnoszą się poświadczenia nazwy z XIV wieku, czyli Hela (1378), oraz późniejsze: m.in. Hell (przed 1464), do Helu (1490), Hele (1491), Hela (1506), Hel (1511), do Helia, ku Heliowi (1565), Hoel (1568-73), Chel (1582), Hyl (1583), Hill (1596), do Helia, ku Heliowi (1627), Heyla (1749), z Heli (1858), Hel albo Hela (1882), Hel (Hela) (1925). 

W XV wieku pojawiło się rozróżnienie na Stary Hel (1413) i Nowy Hel (1417), dokumentując proces przenoszenia starego miasta na nowe miejsce.

Zapisy historyczne wskazują, że mianownik występował w wielu wariantach: Hyla, Hyl, Hela, Hel. Nazwa miejscowości została ponowiona z nazwy półwyspu Hel, która zaś związana jest z wyrazem hel, hyl, stanowiącym dawną pożyczkę germańską o dialektalnych znaczeniach m.in. ‘miejsce wzniesione, odkryte dla wiatrów’ bądź ‘góra nadmorska’.


Tak?

A "gil" to też jest "pożyczka" od Niemców, hę??

gil, nazwa ptaszka, czes. hýl (ruskie nazwy odnośne może tylko pożyczka z naszych); pierwotne; nazw ptactwa nie pożyczaliśmy od nikogo.

Hel został po raz pierwszy wzmiankowany w 1198 roku jako kaszubska wieś o nazwie Gellen i ośrodek handlu śledziami. W jednej z duńskich kronik wspomniano, że uszkodzony statek króla Waldemara II Zwycięskiego osiadł na „Wyspie Hel”.

pl.wikipedia.org/wiki/Mierzeja_Helska

Mierzeja jest zbudowana głównie z osadów holoceńskich, których miąższość wynosi do 100 metrów. Osady holoceńskie związane są z akumulacją morską. Są to głównie piaski i mułowce, rzadziej żwiry. W okolicach Juraty zostały znalezione namuły rzeczne, deponowane na pograniczu okresów borealnego i atlantyckiego. Lokalnie występują soczewki torfu lub marglu.

Można się spotkać z tezą, jakoby półwysep powstał w XVII wieku, gdy połączone zostały ostatecznie znajdujące się w tym miejscu wysepki. Jest ona najprawdopodobniej fałszywa; błąd może wynikać z faktu, że na jednej z XVII-wiecznych map – często kopiowanej – oznaczono będące dziełem człowieka fosy.

Aha. 
Czyli, wg kronik "statek króla Waldemara II Zwycięskiego osiadł na „Wyspie Hel”", ale to nie są wyspy?

Mamy więc "wyspę", czyli żuławę, tudzież: ‘miejsce wzniesione, odkryte dla wiatrów’ albo ‘górę nadmorską’ - to po prostu inne określenia na wyspę morską...  i min. nazwy:

Gellen
Hela 
Hyl

Sięgamy do Mławy i Elbląga i mamy takie podobieństwa: Z=T (ruskie G) oraz Z=X (ruskie H)

Z = Г 
z = г - ten znak na Ukrainie czytany jest jako H, a małe "g" to jest znak: "г"

Z z ====  X X X

czcionka imitująca pismo odręczne, gdzie Xyл cyrylo-łacińsko:
Gellen -- Żuław -- Hela -- Hyl -- Xyл

Гellen - Żuław - Hela - Hyl - Xyл
 гellen - zulav - hela - hyl - xyл

czyli żuław zapisano z błędem: 
gellen - zellen - zelen - zulen - zulav
gellen -  гellen  - гelen гulen  - zulav

el = u  ---- lub samo "e", ponieważ podwójne "l" mogło pojawić się w późniejszych czasach
en = av



I wersja moich poszukiwań:
Xyl - tu mamy "żuł" w postaci "xyl", gdzie polskie "z" zniekształcono do "x", zaś "u" zapisano ruskim znakiem "y", a potem odczytano po polsku tj. jako "y".


Ale z moich rozważań nt. ludu Helvecoane wiemy, że H = Z

ZULAV= 𐌔U𐌋𐌀V𐌀 =  𐌔𐌄𐌋𐌀V𐌀 = 𐌢𐌄𐌋𐌀V𐌀 = H𐌄𐌋𐌀V𐌀 = HELAVA

więc analogicznie Hyl to będzie Zyl, gdzie:
- Z zostało odczytane jako "г" (s lub g), potem jako "x" (h) i ostatecznie przyjęto H - być może stąd bierze się różnica "г"- "г" !  -------------- [["г" raz czytane jako "g", a raz jako "h"]]
y - to cyrylickie U

i co ostatecznie daje nam: Hyl = Zyl = > Żuł


Jeżeli naniesione namuły utworzą wyspę, można ją określić słowami jak w wikipedii: ‘miejsce wzniesione, odkryte dla wiatrów’ bądź ‘góra nadmorska’ - jak najbardziej... z tym, że hyl, ta jakoby "pożyczka germańska" pochodzi od naszego żuł.... no cóż, widocznie Germanie to Słowianie...


Ewidentnie nazwa Hel pochodzi od zniekształconego "żuł/ zulav"



Alfabet gocki - niemal identyczny z łacinką
Cyrylica
Alfabet etruski
Furthark - raczej nie pasuje




Poniższy wątek zapisałem dnia 3 kwietnia 2026:




Skoro "widocznie Germanie to Słowianie..." - no to od razu sprawdźmy to.


Germanoí -  gr. Γερμανοί, łac. Germani,

de.wiki
Pochodzenie terminu Germanoí ( gr. Γερμανοί), łac. Germani, pozostaje niezadowalająco wyjaśnione. Jego językowe i etymologiczne pochodzenie, a także dokładny wiek, również pozostają niejasne. Badania historyczne omawiały korzenie językowe w językach łacińskich, celtyckich i germańskich . Czasami sugerowane powiązanie z germańskim *gaizaz , oznaczającym „ ger” , oszczep, jest obecnie uważane za obalone. Pochodzenie od łacińskiego germānus , oznaczającego „cielesny, prawdziwy, prawdziwy”, które zaproponował Strabon, jest również uważane za mało prawdopodobne ze względów fonetycznych.  Etymologia celtycka jest zatem najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem. Rozważane są również rdzenie ze staroirlandzkiego gair , oznaczającego „sąsiad” lub gairm , oznaczającego „krzyk”, z których wynikają motywy nazewnicze „sąsiedzi” i „płaczący”. 

Klasyczne niemieckie kłamstwa...

германи

w łacince i cyrylicy:
germani = zерuuани = zеriuаni

германи = zерuuани = zеriuаni = zeriuani = rzuani (bo rzuawa - z zanikłym "ł") = żułani tj. żuławianie lub zułavi


Ha! A nie mówiłem!!?

Germanie to Słowianie, bo Zeriuani to Słowianie!
Jakie to proste!!



wikipedia dla Polaków

Zeriuani nazwa plemienia wymieniona przez Geografa Bawarskiego w połowie IX w. Według niego, od tego ludu miały wywodzić swój rodowód wszystkie inne plemiona słowiańskie. Lokalizacja plemienia niejasna.

i nic więcej... 
Nie, że plemię słowiańskie, tylko że od nich wywodziły się plemiona słowiańskie... rozumiesz?


engl.wiki
Zeriuani lub Zeruiani byli nieznanym słowiańskim plemieniem wspomnianym przez bawarskiego geografa (BG) z IX wieku. Stwierdza on, że Zeruiani "jest tak wielkim królestwem, że z niego, jak głosi ich tradycja, wywodzią się wszystkie plemiona Słowian i wywodzą się z nich". Było to pierwsze łacińskie źródło, które twierdziło, że wszyscy Słowianie pochodzą z tej samej ojczyzny.

"Zeruiani, które jest tak wielką krainą, że zgodnie z ich tradycją wywodzą się z niej wszystkie plemiona Słowian i wywodzą swoje pochodzenie"

U Anglików jednoznacznie i jeszcze poniżej podane możliwe etymologie.




germani - zeriuani - zeruiani
германи - герiuани - герuiани
iu = ui = м  (m)

Na pewno Germanie to Zeriuanie, gdzie niepewne w odczycie "iu" przeczytano jako "m".



Upewnijmy się tylko, jak do tego doszło i poszukajmy genezy dla "żuławy".

Dla cyrylicy stosuję czcionkę Great Vibes, Marck Script i Comforter
П = П = П=П

dźwięk

znak cyrylicki

znak łaciński

pe”

П

P

er”

P

R


germani - zeriuani - zeruiani

pomyłka pisarska? albo fałszerstwo... гuП
zupa żur = гup(a) po cyrylicku = zupa? soup po angielsku
p - r - znaki "p" i "r" - czcionka Meddon - przykład, że można "r" przeczytać jak "p" 



szukamy Zeriuani:

W tym przykładzie zmianę pokażę po jednej literze, ale to oczywiście nie znaczy, że było to dokładnie tak, mogły się zmieniać np. dwie litery, albo w innej kolejności, chodzi o pokazanie krok po kroku, jak to mogło wyglądać.

żuława zapisano: гułа
(a może po kaszubsku: гełаvа ? mam to w pamięci)
a potem zapisano przez cyrylickie "L": гuЛа
a potem odczytano "żupava" гuПavа  = гuПаvа - jest taka wieś w Polsce: Żupawa, miasto w Niemczech Żytawa
L Л (Л )=П   (П )
a potem "zupava" odczytano "zepava" гeПavа = гeПavа  "zuпawa" odczytano "zeпava" (Opawa, Sprewa, Syców, )

гuПavа = гeПavа
u = e
гuПavа = гeПavа 
a potem "zeпava" odczytano po cyrylicku "zeпиva" (zepiva) гeПuvа = гeПuvа   a=u
a potem "zeпиva" odczytano po cyrylicku "zeпиva" i zapisano po łacińsku "zepiva" гepivа 
a potem "zepiva" odczytano po cyrylicku "zepиva" (zeriva) i zapisano po cyrylicku гepuvа 
a potem "zepиva" odczytano po cyrylicku i zapisano po łacińsku "zeriua" гeriuа 

i tak dostaliśmy: ZERIUA   (zерuuа = zеriuа )

i dalej już jest prosto: lud od "zeriua" to będzie Zeriuani, sądzę jednak, że ze względu na końcówkę "-iani", druga nazwa - Zeruiani - będzie poprawniejsza.



Poszukam jeszcze łacińskiego terminu Germani:

"zeriua" odczytano jako "germa"

 гeriuа = гeri => гerма =гermа


г = г (g)
iu = м  (m)
od "germa" poszła nazwa ludu Germanie -  гerма => геrмани 
co potem zapisano w łacinie Germani




Trzeba pamiętać, że w wyrażeniu "гepuvа " - "v" mogło być potraktowane jako drugie "i" (tj. znak u )! To tłumaczy, skąd podwójne znaczenie nazwy ludu Zeriuanie !!!

- raz pierwszy znak  u  znaczy "i", a drugi znak  u  znaczy "u" - Zeriuani
- a raz pierwszy znak  u  znaczy "u", a drugi znak  u  znaczy "i" - Zeruiani 




Dlatego bez wątpienia podana tu przeze mnie etymologia nazwy Zeriuani, Zeruiani jest absolutnie prawdziwa i poprawna, bo tłumaczy skąd dwie wersje nazwy! Trochę jak przy Szczecinie!

Bravo Ja!

To też pokazuje, że przedstawiony w tym artykule mój tok myślenia i moja metoda znajdywania etymologii nazw miejscowości jest właściwa, poprawna i że efekty jakie uzyskuję - odzwierciedlają prawdę, pokazują rzeczywistą nazwę. W tym poście mamy na to trzy mocne przykłady: etymologie Szczecina, Elbląga i Zeriuani.

Etymologia pokazuje, że ludzkość na określenie swoich osad bezpośrednio używała słowa ŻUŁAWA lub pochodnego od tego słowa! I to w całej Europie!

To zaś oznacza, że miałem rację w swoich kalkulacjach - przed tysiącami lat istniał na świecie tylko jeden język i jedna ludzka rodzina, która nie znała wojen i która wywodziła się terenów dzisiejszej Polski.

Język polski jest prawdopodobnie najstarszym językiem świata, 
Germanie - to Słowianie, 

a moje nazwisko należy złotymi zgłoskami zapisać w annałach światowej nauki - nad Champollionem, Ventrisem, Chadwickiem i wieloma innymi...









A nie mówiłem?!










Koniec części drugiej






powiązane notki:

kopia wątku "Germanie to Słowianie" w dedykowanym poście:

W tekście wyraźnie wskazałem, które tezy, idee i informacje pochodzą od innych autorów, a które ode mnie.

Teksty mojego autorstwa z reguły podkreślam - wyszczególniam kolorem.

Potwierdzam, że:
- treści podane w tekście - tezy, idee, pomysły, metody, etymologie, informacje - nieujęte w literaturze przedmiotu, a dotyczące pochodzenia danych słów/ wyrazów, są mojego autorstwa
- idea, że bardzo wiele nazw miejscowości powstało na skutek omyłkowego odczytania/ zapisu oryginalnej nazwy lub/ i celowego zniekształcenia, zafałszowania - jest moim autorskim pomysłem
- odkrycie, że bardzo wiele nazw miejscowości, regionów, ludów pochodzi od słowa "żuława" lub jego pochodnych - jest moim autorskim odkryciem

Potwierdzam, że metoda dochodzenia do etymologii nazw, którą tu nazywam: Metoda optycznego porównywania znaków graficznych (Metoda porównawcza) jest moim własnym autorskim pomysłem.

Autorskie informacje, które podałem w tym artykule są moją prywatną własnością.
Wszystkie prawa zastrzeżone.

Rozpowszechnianie powyższego tekstu dozwolone pod warunkiem każdorazowego wyraźnego wskazania, że autorem jest Maciej Piotr Synak wraz z podaniem czynnego złącza do powyższego artykułu oraz nie czerpania z tego tytułu korzyści materialnych.






Wątek o etymologii słowa Germanie przekopiuję do osobnego dedykowanego posta, w przygotowaniu hasło - Polska - Polacy, może będzie jutro.



https://pl.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
en.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
https://en.wikipedia.org/wiki/Gepids#Name
de.wikipedia.org/wiki/Germanen#Begriff
https://de.wikipedia.org/wiki/Bisagno
https://it.wikipedia.org/wiki/Staglieno



money.pl/archiwum/wiadomosci_agencyjne/iar/artykul/szprotawa;wzgorze;milosci;to;sredniowieczny;grod;ilavia,46,0,430126.html

pl.wikisource.org/wiki/Słownik_etymologiczny_języka_polskiego/żuł

pl.wikipedia.org/wiki/Równina_aluwialna

pl.wikipedia.org/wiki/Terasa_zalewowa

pl.wikipedia.org/wiki/Iława_(Szprotawa)

/pl.wikipedia.org/wiki/Bagrationowsk

de.wikipedia.org/wiki/Schwarze_Elster

de.wikipedia.org/wiki/Condottiere

pl.wiktionary.org/wiki/prawosławie

pl.wikipedia.org/wiki/Licikaviki

pl.wikipedia.org/wiki/Luckau

pl.wikipedia.org/wiki/Łużyce

etymonline.com/word/leuko-

Prawym Okiem: Metoda niemiecka w Polsce

Prawym Okiem: Suwałki - i Iława

etymonline.com/word/alluvium

el.wikipedia.org/wiki/Αλλούβιες_αποθέσεις

pl.wikipedia.org/wiki/Luty

/upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/a0/Slavs_west_territory_Limes_Sorabicus.jpg

Zjazd w Kwedlinburgu. Skąd Mieszko I wziął wielbłąda?

Prawym Okiem: Kraków trzecim Rzymem

geoportal.pgi.gov.pl/zrozumiec_ziemie/wycieczki/wigierski_1/dzien_I/punkt_1_5

Prawym Okiem: Dąbrówno i zaginione średniowieczne miasto


lesmirabelle.blogspot.com/2014/11/uzyce-na-weekend.html

lausitzerseenland.de/en/gaestebefragung-polnischer-markt.html

chojna.pl/strona/opis-historyczny

99notes.in/upsc-notes/general-studies-1/history/ancient-india/the-deccan-states-of-ancient-india-300-750-ad/

l.wikisource.org/wiki/Słownik_etymologiczny_języka_polskiego/ług

etymonline.com/word/lava

pl.wikipedia.org/wiki/Iława

en.wikipedia.org/wiki/Parisii_(Gaul)

infoilawa.pl/aktualnosci/item/71574-pomysl-na-wakacje-zostan-odkrywca-17-wysp-jezioraka-zobacz-zdjecia-i-wideo

oberlandkanal.info.pl/ilawska-wielka-zulawa---najwieksza-wyspa-na-polskim-srodladziu

Prawym Okiem: Polska pod lodem 3

infoilawa.pl/aktualnosci/item/71574-pomysl-na-wakacje-zostan-odkrywca-17-wysp-jezioraka-zobacz-zdjecia-i-wideo

rcin.org.pl/Content/125082/WA51_157124_r2020-t92-nr1_Przeg-Geogr-Choinski.pdf

Jez. Jeziorak. Mała amplituda średnich rocznych poziomów wahań wód, tj. 42 cm. Do 1976 r. obserwowane było obniżania poziomu wody przy jednoczesnym długim wy stępowaniu średnich stanów rocznych poniżej średniego z wielolecia (901 cm). Od 1976 do 2015 r. notowana jest przewaga stanów powyżej średniej z badanego okresu.

verben.de/substantive/Umwallung.htm

sjp.pwn.pl/doroszewski/zul;5533080.html

/pl.wikisource.org/wiki/Słownik_etymologiczny_języka_polskiego/łęg

/slowianowierstwo.wordpress.com/2016/10/08/luzyce-starozytne-krolestwo-krola-miliducha/

pl.wikipedia.org/wiki/Lębork

en.wiktionary.org/wiki/lēba

uk.wikipedia.org/wiki/Лужанка_(пункт_контролю)

punkt kontrolny na granicy z Węgrami

u.wikipedia.org/wiki/Лужок_(Дергачёвский_район)

ru.wikipedia.org/wiki/Лопань

en.wiktionary.org/wiki/Elster

en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-West_Germanic/agastrijā

en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-West_Germanic/agu

polona.pl/item-view/ae71ddf6-0914-48c2-b295-400fd1a1c5c0?page=32


pl.freepik.com/darmowe-wektory/czcionka-odreczna-czcionka-brush-wielkie-numery-interpunkcja_1292931.htm#fromView=keyword&page=1&position=5&uuid=2908633a-ac0f-4bb6-9b0e-f13472859a1d&query=Recznie+pisane+czcionki

en.wikipedia.org/wiki/Helveconae


de.wikipedia.org/wiki/Etruskische_Schrift
en.wikipedia.org/wiki/Gothic_alphabet
en.wikipedia.org/wiki/Anglo-Saxon_runes
en.wikipedia.org/wiki/Younger_Futhark

en.wikipedia.org/wiki/Thurisaz


maciejsynak.blogspot.com/2021/08/radogoszcz-odnaleziona.html