To sprawdźmy "szczeciny"... badamy...
rozpatruję nazwę: Sczecin
literę Z w środku tej nazwy napiszę z wielkiej litery, żeby podkreślić podobieństwo do "l"
zuława - s tetin - zelavie - scZecin
scZecin = se__Z__ec__in = zë_l_a_w --- zëlaw = żuław-a
gdzie:
s = z
c = e
(ë)Z = l
ec = a
in = w
druga próba: gdzie drugie C = l
Sczecin = Sczelin
sc__zeC__i__n = sc__zel__i__n == ze Zel i v? ze Zuiv - z Żuław?
Trochę słabe, pierwsza próba lepsza.
A może "e" powinno być wydłużone - jak "l"?
Trzecia próba, sprawdzamy dalej Sczecin... zamiast "e" wstawię "l", które ma pokazać podobieństwo l-e,
tym razem jednak w kolejności: zulaw zamieniam na sczecin
żuława (zulav) - sulava - sczecin = sulaiv
zulav- sulava- sulaiv = sczecin
zulav- sczlcin => sczecin
zamieniam podobne znaki:
z=s
u=cz
l=e
a=ci
v=n
bardzo ładnie pasuje i wychodzi zulav
Zwracam uwagę na "rozrzut" w literach, sylabach tj. kombinacja jak różnych znaków ma nam dać jedną nazwę...
sczecin stetyn stitin stetina sedinum
litera T ewidentnie wymieniła literę C lub Z (cz) - a więc jest to potwierdzenie mojego spostrzeżenia, że "z" z kreską jest podobne do "t" (patrz dalej Ełk)
Ten przykład - Szczecina - potwierdza, że moja metoda porównawcza (porównywanie znaków) jest to dobra metoda poszukiwania etymologii nazw.
Ta sama nazwa zapisana na 6 różnych sposobów:
w poniższych przykładach (porównuję wyrazy w kolumnach):
1. "Z" zostało zamienione na "T", i "C" na "T"... zaś "i" jest wymienne z "y",
2. "E" zamieniono na "I" , a w trzecim
3. "T" przeszło w "E"(?), "ET" połączono ze sobą tworząc "D" lub zamianie uległa sama litera "T", końcówka "um" to będzie latynizacja
sczecin stetyn stetina
stetyn stitin sedinu-m
Zwracam uwagę: zmiany w zapisie nakładają się na siebie, nowe błędy nakładają się na stare błędy prowadząc do całkowitego zamazania pierwotnej nazwy.
Nazwa Szczecin pochodzi od słowa "żuława" poprzez zniekształcenie do słowa Sczecin, a potem kolejnych. Współczesna nazwa dość wiernie odtwarza pierwotne (pierwsze?) zniekształcenie.
Pochodzenie od "żuławy" potwierdza też druga odmienna nazwa: Burstaborg.
Bez żadnych wątpliwości - nazwa Szczecin pochodzi od słowa "żuława"
Ten przykład potwierdza słuszność obranej przeze mnie metody, która wiernie odtwarza etymologię nazwy z dwóch różnych nazw!
ste - sed - scze
Zwracam jeszcze uwagę:
scZecin - można też przekształcić w Zabł(o)cin, albo Zabcin - Zabno = Żabno, gdzie jest to bardzo popularna w Polsce nazwa wsi - i zapewne też pochodzi od "żuława"
en.wikipedia.org/wiki/Szczecin
en.wiktionary.org/wiki/bursta
en.wiktionary.org/wiki/burst#Old_Norse
en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Germanic/burstiz
Warto zapoznać się z tym filmem: metamorfoza języka osmańsko-tureckiego
youtube.com/watch?v=DfxN8ikOWwg
Elbląg
Elbląg (łac. Elbinga, Elbingum, Elbingus, niem. Elbing)
Nazwa Elbląg pochodzi od rzeki Elbląg, zapisanej w 890 roku przez podróżnika Wulfstana jako
Ilfing. Miasto przejęło nazwę (Elbing) od rzeki w 1237 roku.
Istnieje wersja (na przykład według Hofmanna) o połączeniu nazwy Elbing z plemieniem
Helwekonów (należeli do związku Lugiów). Nazwa polska Elbląg jest możliwa w dwóch częściach:
Elb od Helwekonów i ląg od Lugiów[potrzebny przypis].
Spis geograficzno-topograficzny miejscowości leżących w Prusach z 1835 roku, którego autorem jest J.E. Muller notuje nazwy miejscowości we fragmencie:
„Elbing (Elbinga, poln. Elbiag, auch Elblag)”
Elbląg wywodzi się od wcześniejszego niemieckojęzycznego Elbing, czyli nazwy, pod którą krzyżacy znali zarówno tutejszą rzekę, jak i twierdzę, którą założyli na jej brzegach w 1237 roku.
Celem cytadeli było zapobieżenie ponownemu zajęciu staropruskiej osady Truso, ponieważ niemieccy krzyżowcy toczyli wojnę z pogańskimi Prusami. Nazwa cytadeli pochodzi od rzeki, której etymologia sama w sobie jest niepewna.
Jedna z tradycyjnych etymologii łączy je z nazwą Helveconae, germańskiego plemienia wspomnianego w starożytnych źródłach greckich i łacińskich, ale etymologia lub język nazwy plemiennej pozostaje nieznany. Najstarsza znana wzmianka o rzece lub mieście Elblągu występuje w formie Ylfing w relacji żeglarza Wulfstana z końca IX wieku, w Podróżach Ohthere'a i Wulfstana, która została napisana w języku anglosaskim za panowania króla Alfreda.
Etymologia - nazwa rzeki ElblągNajnowsze badania sugerują skandynawskie pochodzenie nazwy. Jak podaje elbląskie muzeum
, nieuchwytna osada Truso została założona i zamieszkiwana w większości przez Skandynawów.
Z najnowszych badań wynika, że nazwa Ilfing była anglosaską formą skandynawskiej nazwy, którą można zrekonstruować jako staronordyckie Elfeng, Elfangr lub Elfing od staronordyckiego elf-r - oznaczającego "rzekę" i staronordyckiego eng, enge, engi oznaczającego "łąkę".
XVI-wieczny niemiecki pastor, historyk i kartograf Caspar Henneberger napisał w swojej książce Erklärung der preußischen größeren Landtafeln oder Mappen ("wyjaśnienie większych map pruskich"):
"Anno 1237. Zog. Herman Balck Landmeister/mit den zwey Schiffen/so ihm der Marggraff Heinrich aus Meissen/hat machen lassen/auf ein Werder in Pogezanien/bey dem Haff gelegen/mit dem Fluss Elbing beflossen/darauff bawet er eine Burg/und hies sie nach dem Fluss Elbing/oder von Oelfang/Eelfang".
automatyczne tłumaczenie:
„W roku 1237 Herman Balck, Landmeister, na dwóch statkach, które zbudował dla niego margrabia Henryk z Miśni, udał się na wyspę w Pogezanii, położoną w pobliżu laguny, po której przepływa rzeka Elbing. Zbudował tam zamek i nazwał go na cześć rzeki Elbing lub Oelfang/Eelfang”.
ein Werder - znamy to pojęcie...
Teorię o starogermańskim pochodzeniu nazwy Elbląg mocno popiera także wybitny polski językoznawca Jan Michał Rozwadowski. Stąd znaczenie nazwy rzeki brzmiałoby "Rzeka płynąca przez podmokłe łąki".
Miasto położone jest na południowo-zachodnim skraju Wzgórz Elbląskich na Nizinie Elbląskiej w pobliżu ujścia rzek Elbląg i Nogatu do Zalewu Wiślanego.
Tak naprawdę Stare Miasto w Elblągu leży ok. 2 km obok Wzgórz Elbląskich, wprost na terenie Żuław. Ok. 4 km od jego centrum leży najniższy punkt w Polsce - w Raczkach Elbląskich.
rzędna rzeki Elbląg pokazuje: 0,3 m
rzędna przed kościołem na Starym Mieście w Elblągu: 4,3 m
Wydaje mi się, że etymologia jest wyjątkowo czytelna:
- Ylfing
- Ilfing była anglosaską formą skandynawskiej nazwy:
- Elfeng, Elfangr lub Elfing od staronordyckiego elf-r - oznaczającego "rzekę" i staronordyckiego eng, enge, engi oznaczającego "łąkę"
- "Rzeka płynąca przez podmokłe łąki"
- eng, enge, engi oznaczającego "łąkę" - a zapewne chodzi o: (ł)engi ==>> łęgi - łąki podmokłe
- wg Caspara Hennebergera Elbląg powstał na wyspie - możemy dopowiedzieć: otoczonej podmokłymi łąkami, czyli też na żuławie
Wszystko co otacza Elbląg to po prostu - Żuławy Wiślane (pod Elblągiem także nazywane: Elbląskie)
Ilfing ewidentnie kojarzy się z "Ilava" i "Ilau"
jak wyżej u Niemców Iława to Eylau - pierwsza litera to "e" - patrz:
Elfangr (Elfing) - Ylfing, czyli autentycznie mamy tu do czynienia z dźwiękiem >> é << (dźwięk pomiędzy e oraz y), który raz jest zapisany przez "e", a raz przez "y" !?
a---lluvi-um
zu-lluvi (żuławy)
Y---lavi-a (Iława)
Elbiag, Elblag
czcionka Zeyada, imitująca pismo odręczne:
elfing --- elbing --- iława
elfing - elbing - iława
powyżej widać, jak "f" odczytano "b"... ? Czy to było "a"?