Fragment artykułu mojego autorstwa pt.:
Żuława cz. 2 (Mława, Dąbrówno, Szczecin, Elbląg, Sewilla, Hel)
Polecam zapoznać się z całym cyklem moich postów traktujących o "żuławie".
Poniższy wątek zapisałem dnia 3 kwietnia 2026:
Skoro "widocznie Germanie to Słowianie..." - no to od razu sprawdźmy to.
Germanoí - gr. Γερμανοί, łac. Germani,
de.wiki
Pochodzenie terminu Germanoí ( gr. Γερμανοί), łac. Germani, pozostaje niezadowalająco wyjaśnione. Jego językowe i etymologiczne pochodzenie, a także dokładny wiek, również pozostają niejasne. Badania historyczne omawiały korzenie językowe w językach łacińskich, celtyckich i germańskich . Czasami sugerowane powiązanie z germańskim *gaizaz , oznaczającym „ ger” , oszczep, jest obecnie uważane za obalone. Pochodzenie od łacińskiego germānus , oznaczającego „cielesny, prawdziwy, prawdziwy”, które zaproponował Strabon, jest również uważane za mało prawdopodobne ze względów fonetycznych. Etymologia celtycka jest zatem najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem. Rozważane są również rdzenie ze staroirlandzkiego gair , oznaczającego „sąsiad” lub gairm , oznaczającego „krzyk”, z których wynikają motywy nazewnicze „sąsiedzi” i „płaczący”.
Klasyczne niemieckie kłamstwa...
германи
w łacince i cyrylicy:
germani = zерuuани = zеriuаni
германи = zерuuани = zеriuаni = zeriuani = rzuani (bo rzuawa - z zanikłym "ł") = żułani tj. żuławianie lub zułavi
Ha! A nie mówiłem!!?
Germanie to Słowianie, bo Zeriuani to Słowianie!
Jakie to proste!!
wikipedia dla Polaków
Zeriuani –
nazwa plemienia wymieniona przez Geografa Bawarskiego w połowie IX w. Według niego, od tego ludu miały wywodzić swój rodowód wszystkie inne plemiona słowiańskie. Lokalizacja plemienia niejasna.
i nic więcej... Nie, że plemię słowiańskie, tylko że od nich wywodziły się plemiona słowiańskie... rozumiesz?
engl.wiki
Zeriuani lub Zeruiani byli nieznanym słowiańskim plemieniem wspomnianym przez bawarskiego geografa (BG) z IX wieku. Stwierdza on, że Zeruiani "jest tak wielkim królestwem, że z niego, jak głosi ich tradycja, wywodzią się wszystkie plemiona Słowian i wywodzą się z nich". Było to pierwsze łacińskie źródło, które twierdziło, że
wszyscy Słowianie pochodzą z tej samej ojczyzny.
"Zeruiani, które jest tak wielką krainą, że zgodnie z ich tradycją wywodzą się z niej wszystkie plemiona Słowian i wywodzą swoje pochodzenie"
U Anglików jednoznacznie i jeszcze poniżej podane możliwe etymologie.
germani - zeriuani - zeruiani
германи - герiuани - герuiани
iu = ui = м (m)
Na pewno Germanie to Zeriuanie, gdzie niepewne w odczycie "iu" przeczytano jako "m".
Upewnijmy się tylko, jak do tego doszło i poszukajmy genezy dla "żuławy".
Dla cyrylicy stosuję czcionkę Great Vibes, Marck Script i Comforter
П = П = П=П
dźwięk | znak cyrylicki | znak łaciński |
„pe” | П | P |
„er” | P | R |
germani - zeriuani - zeruiani
pomyłka pisarska? albo fałszerstwo... гuПwа
zupa żur = гup(a) po cyrylicku = zupa? soup po angielsku
p - r - znaki "p" i "r" - czcionka Meddon - przykład, że można "r" przeczytać jak "p"
szukamy Zeriuani:
W tym przykładzie zmianę pokażę po jednej literze, ale to oczywiście nie znaczy, że było to dokładnie tak, mogły się zmieniać np. dwie litery, albo w innej kolejności, chodzi o pokazanie krok po kroku, jak to mogło wyglądać.
żuława zapisano: гułаvа
(a może po kaszubsku: гełаvа ? mam to w pamięci)
a potem zapisano przez cyrylickie "L": гuЛаvа
a potem odczytano "żupava" = гuПavа = гuПаvа - jest taka wieś w Polsce: Żupawa (гuПаvа), miasto w Niemczech Żytawa (гuTаvа)
L = Л (Л )=П (П ) ~ T (T) i Z (Z)
a potem "zupava" odczytano "zepava" = гeПavа = гeПavа "zuпawa" odczytano "zeпava" (Opawa, Sprewa, Syców, )
гuПavа = гeПavа
u = e
гuПavа = гeПavа
a potem "zeпava" odczytano po cyrylicku "zeпиva" (zepiva) = гeПuvа = гeПuvа a=u
a potem "zeпиva" odczytano po cyrylicku "zeпиva" i zapisano po łacińsku "zepiva" = гepivа
a potem "zepiva" odczytano po cyrylicku "zepиva" (zeriva) i zapisano po cyrylicku = гepuvа
a potem "zepиva" odczytano po cyrylicku i zapisano po łacińsku "zeriua" = гeriuа
i tak dostaliśmy: ZERIUA (zерuuа = zеriuа )
i dalej już jest prosto: lud od "zeriua" to będzie Zeriuani, sądzę jednak, że ze względu na końcówkę "-iani", druga nazwa - Zeruiani - będzie poprawniejsza.
Słowo "żuława" przeszło takie przekształcenia, że trudno wyprowadzić z tego "Żułani" - trzeba ten temat postudiować.
Poszukam jeszcze łacińskiego terminu Germani:
"zeriua" odczytano jako "germa"
гeriuа = гeriuа => гerма =гermа
г = г (g)
iu = м (m)
od "germa" poszła nazwa ludu Germanie - гerма => геrмани
co potem zapisano w łacinie Germani
Trzeba pamiętać, że w wyrażeniu "гepuvа " - "v" mogło być potraktowane jako drugie "i" (tj. znak u )! To tłumaczy, skąd podwójne znaczenie nazwy ludu Zeriuanie !!!
- raz pierwszy znak u znaczy "i", a drugi znak u znaczy "u" - Zeriuani
- a raz pierwszy znak u znaczy "u", a drugi znak u znaczy "i" - Zeruiani
Dlatego bez wątpienia podana tu przeze mnie etymologia nazwy Zeriuani, Zeruiani jest absolutnie prawdziwa i poprawna, bo tłumaczy skąd dwie wersje nazwy! Trochę jak przy Szczecinie!
Bravo Jan!
Bravo Ja!
To też pokazuje, że przedstawiony w tym artykule mój tok myślenia i moja metoda znajdywania etymologii nazw miejscowości jest właściwa, poprawna i że efekty jakie uzyskuję - odzwierciedlają prawdę, pokazują rzeczywistą nazwę. W tym poście mamy na to trzy mocne przykłady: etymologie Szczecina, Elbląga i Zeriuani.
Etymologia pokazuje, że ludzkość na określenie swoich osad bezpośrednio używała słowa ŻUŁAWA lub pochodnego od tego słowa! I to w całej Europie!
To zaś oznacza, że miałem rację w swoich kalkulacjach - przed tysiącami lat istniał na świecie tylko jeden język i jedna ludzka rodzina, która nie znała wojen i która wywodziła się terenów dzisiejszej Polski.
Język polski jest prawdopodobnie najstarszym językiem świata, a
Germanie - to Słowianie.
Wątek o etymologii słowa Germanie przekopiuję do osobnego dedykowanego posta, w przygotowaniu hasło - Polska - Polacy, może będzie jutro.
W tekście wyraźnie wskazałem, które tezy, idee i informacje pochodzą od innych autorów, a które ode mnie.
Teksty mojego autorstwa z reguły podkreślam - wyszczególniam kolorem.
Potwierdzam, że:
- treści podane w tekście - tezy, idee, pomysły, metody, etymologie, informacje - nieujęte w literaturze przedmiotu, a dotyczące pochodzenia danych słów/ wyrazów, są mojego autorstwa
- idea, że bardzo wiele nazw miejscowości powstało na skutek omyłkowego odczytania/ zapisu oryginalnej nazwy lub/ i celowego zniekształcenia, zafałszowania - jest moim autorskim pomysłem
- odkrycie, że bardzo wiele nazw miejscowości, regionów, ludów pochodzi od słowa "żuława" lub jego pochodnych - jest moim autorskim odkryciemPotwierdzam, że metoda dochodzenia do etymologii nazw, którą tu nazywam: Metoda optycznego porównywania znaków graficznych (Metoda porównawcza) jest moim własnym autorskim pomysłem.
Autorskie informacje, które podałem w tym artykule są moją prywatną własnością.
Wszystkie prawa zastrzeżone.
Rozpowszechnianie powyższego tekstu dozwolone pod warunkiem każdorazowego wyraźnego wskazania, że autorem jest Maciej Piotr Synak wraz z podaniem czynnego złącza do powyższego artykułu oraz nie czerpania z tego tytułu korzyści materialnych.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
en.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
https://en.wikipedia.org/wiki/Gepids#Name
de.wikipedia.org/wiki/Germanen#Begriff
https://de.wikipedia.org/wiki/Bisagno
https://it.wikipedia.org/wiki/Staglieno
P.S. 28 maja 2026
Oczywiście powinienem to wcześniej dopisać...
Wedle wikipedii - czyli niewiadomokogo - nazwa Niemcy ma oznaczać ludzi, którzy nie umieli mówić po słowiańsku, jeszcze parę lat temu napisane to było tak z ostrożna, jako domniemanie bez podania źródeł - przed wikipedią ktoś wypisywał takie swoje hipotezy na jakiś forach, dzisiaj wiki traktuje tę informację jakby to był fakt... ale o Łużycach to wiecie... "może ", "podobno", "niektórzy twierdzą" itd...
wikipedia dla Polaków:
Etnonim „Niemiec” pochodzi od psł. *němьcь („niezdolny do mówienia”, „mamroczący”, „mówiący niezrozumiale”) z psł. *němъ („niemy”) i sufiksu -ьcь, co podkreśla barierę językową a wręcz ideologiczną między językami germańskimi („cudzymi”) a słowiańskimi („naszymi”, „słownymi”) od psł. *slověninъ.
Słowo „Niemiec” odnaleźć można we wszystkich językach słowiańskich, a nawet w węgierskim zapożyczeniu német. Termin „Niemcy” występuje na przykład w Żywocie św. Metodego z IX w. oraz w mowie księcia wielkomorawskiego Rościsława do bizantyńskiego cesarza Michała III:
Oto z łaski bożej zdrowi jesteśmy; i przybyli do nas liczni nauczyciele chrześcijańscy z Włoch, i z Grecji, i z Niemiec.
Według starszych nielingwistycznych teorii z lat 1970 Stanisława Rosponda, nazwa ta mogła nawiązywać do plemienia Nemeti wzmiankowanego przez Tacyta i Cezara.
Zauważ, że poniżej Bruckner całe zdanie pisze z ostrożna i dwuznacznie: "a więc niby" - "uraczył"
Słownik etymologiczny języka polskiego:
Niemiec, niemiecki, Niemka (Niemkini), zniemczały; tem uszczypliwem przezwiskiem o ‘niezrozumiałym’, a więc niby niemym
człowieku uraczył Słowianin pierwszych Niemców, których napotkał,
Bastarnów przed Chr., albo Gotów po Chr., i nazwę tę rozszerzył na
wszystkich bliskich im mową czy zbroją; nazwa więc taka sama, jak Słowianie (p.). Już w 15. i 16. wieku, narzeczowo, przez upodobnienie, Miemiec, czego przy samem niemy nie bywa.
Niemiec i niemy. Historyk czeski wątpił o wywodzie Niemca od niemego, boć jakżeż »niemymi« przezywać ludzi mówiących wiele i głośno? Ależ niemy, to ‘mówiący niezrozumiale, bełkot’; pisze też Nestor: »Jugra jazyk niem« (naród-bełkot). Więc wywodzą niem z *miem, od pnia dla ‘bełkotu’, por. z odmianą samogłoski momot, cerk. mŭmati, rus. mjamlit’, czes. mumlati i mumrati, o ‘mruczeniu’, łot. mēms (jeśli to nie pożyczka ruska ?); jeszcze liczniejsze są odmianki tegoż pnia z a: mamot, mamrać, mamrotać (a z tego rozpodobnione jamrot, jak nazywają Kaszubi szwargocącego Niemca lub żyda; z przestawką: marmot, marmotać) itd. Tę nazwę Niemiec przejął z naszem c cały Bałkan (Albani, Rumuni, Grecy), Węgrzy natomiast mają -t: Nemet. Prusowie Niemców Mikami (‘Michałami’,?) przezwali, Litwini Woketis (‘zdolny’,?).
Obstaję przy swoim, o czym kilka razy pisałem na blogu - ekspansja zachodu odbywa się z zastosowaniem technologii pozwalającej "opętywać" lokalnych liderów. Na pewno dawni Słowianie zauważyli to i dlatego napływ z zachodu, czy też od cesarstwa rzymskiego, zwali: "podmieńce" od "podmiany" - a może "mamieńce" od mamienia.... co potem zostało metodami opisanymi na blogu skrócone, zniekształcone do nic nie znaczącego Miemiec - Niemiec , do czego dorobiono historyjkę, że tak niezrozumiale mówili...
Skoro Germanie to Słowianie, to jak mogli mówić niezrozumiale?
Wszyscy Słowianie posługują się językiem bardzo podobnym i mniej więcej dość dobrze się rozumiemy, podobno w Europie tylko u nas zachodzi taka korelacja, inne języki w ramach swojej grupy nie są aż tak podobne.
Słowo "podmieniec" składa się z dwóch słów, co uprawdopodabnia skrócenie słowa:
podMieniec --> podMiemiec --> pod Miemiec --> Miemiec/ Niemiec --> Mieniec/ Niemiec
gdzie zmiana zaszła:
n - zamieniono na m lub
n i m zamieniono miejscami tworząc: Mieniec --> Niemiec
Jak wyżej Bruckner:
"Więc wywodzą niem z *miem"
"Prusowie Niemców Mikami (‘Michałami’,?) przezwali, Litwini Woketis (‘zdolny’,?)"
Michałami nazywali?
"opowiadać michałki" znaczy bajki, kłamstwa opowiadać... sądzę jednak, że to o co innego chodzi...
"mamieńce" od mamienia
Bruckner:
mamić, mamidło, przymamić itd., oprócz nas i na Bałkanie i u Czechów znane; od *mam, co przyrostkiem -m urobione od pnia ma-, por. manowiec (p. manić); pień ten co i w mach, majak, itd., szczególniej u Serbów rozgałęziony obficie.
manić, ‘zwodzić’, u nas rzadkie (na Rusi częste, szczególnie w złożeniu obman, ‘oszustwo', primanka, ‘przyłuda’), ocalało głównie w słowie manowiec (manowie, manowisko), o ‘bezdrożu’; od tegoż pnia co i mamić (p.), z przyrostkiem -n (zestawiają i niem. mein, o ‘fałszu’, np. Meineid, ‘krzywoprzysięstwo’). Litwie brak wszelkich tych słów; niema mowy o bezpośrednim związku z grec. maniā (skąd manja i manjak); całe dalsze pokrewieństwo pnia ma- z słowami dla ‘omamienia’ (ind. mājā-, ‘iluzja, złuda’, grec. mimos, ‘guślarz’, ‘aktor, naśladowca’, itd.) pozostaje wątpliwem.
mamić -
mamieńcemanić -
manieńce ?mamieniec --> ma mieniec --> Mieniec --> Miemiec --> Miemiec/ Niemiec
lub n i m zamieniono miejscami tworząc: Mieniec --> Niemiec
słowo "mieniec" mogło funkcjonować samodzielnie:
https://sjp.pwn.pl/przyklady/odmieniec.html
Odmieniec - pisownia i odmiana
od•mieniec -mień•ca; -mień•cy, -mień•ców
(tu chodzi o odmianę "odmieniec", czyli należy czytać: od-mień•cy )
Słownik języka polskiego PWN
odmieniec
1. «z dezaprobatą o osobie różniącej się wyglądem lub zachowaniem od innych osób»
2. «w wierzeniach ludowych: dziecko diabła lub boginki podrzucone w miejsce skradzionego niemowlęcia»
3. «płaz o wydłużonym ciele barwy białawej, żyjący w podziemnych wodach Półwyspu Bałkańskiego»
Słownik języka polskiego PWN
mienić się I «nazywać siebie kimś lub uważać się za kogoś»
mienić się II
1. «błyszczeć różnymi barwami»
2. «rumienić się i blednąć na przemian»
«nazywać siebie kimś lub uważać się za kogoś» czyli udawać Słowianina, a w środku być agresorem, napastnikiem, złodziejem, bandytą, mordercą, udawaczem... ostatecznie:
mieniec --> niemiec
W innych językach Niemcy noszą inne nazwy, co też jest wyjątkowe, np. Allemagne, Saksa, Tedesko itd..
https://pl.wikipedia.org/wiki/Niemcy#Etymologia_i_pole_semantyczne
https://pl.wikisource.org/wiki/S%C5%82ownik_etymologiczny_j%C4%99zyka_polskiego/Niemiec
https://sjp.pwn.pl/slowniki/mamienie.html
https://pl.wikisource.org/wiki/S%C5%82ownik_etymologiczny_j%C4%99zyka_polskiego/mani%C4%87
https://pl.wiktionary.org/wiki/opowiada%C4%87_micha%C5%82ki
https://sjp.pwn.pl/slowniki/mieni%C4%87%20si%C4%99.html
https://sjp.pwn.pl/sjp/mieni%C4%87-si%C4%99-i;2482934.html
https://www.youtube.com/watch?v=7N_lHVGqNBM