Germanie to Słowianie - A nie mówiłem? (39)

 

Fragment artykułu mojego autorstwa pt.:

Żuława cz. 2 (Mława, Dąbrówno, Szczecin, Elbląg, Sewilla, Hel)

Polecam zapoznać się z całym cyklem moich postów traktujących o "żuławie".

Poniższy wątek zapisałem dnia 3 kwietnia 2026:

Skoro "widocznie Germanie to Słowianie..." - no to od razu sprawdźmy to.

Germanoí -  gr. Γερμανοί, łac. Germani,

de.wiki

Pochodzenie terminu Germanoí ( gr. Γερμανοί), łac. Germani, pozostaje niezadowalająco wyjaśnione. Jego językowe i etymologiczne pochodzenie, a także dokładny wiek, również pozostają niejasne. Badania historyczne omawiały korzenie językowe w językach łacińskich, celtyckich i germańskich . Czasami sugerowane powiązanie z germańskim *gaizaz , oznaczającym „ ger” , oszczep, jest obecnie uważane za obalone. Pochodzenie od łacińskiego germānus , oznaczającego „cielesny, prawdziwy, prawdziwy”, które zaproponował Strabon, jest również uważane za mało prawdopodobne ze względów fonetycznych.  Etymologia celtycka jest zatem najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem. Rozważane są również rdzenie ze staroirlandzkiego gair , oznaczającego „sąsiad” lub gairm , oznaczającego „krzyk”, z których wynikają motywy nazewnicze „sąsiedzi” i „płaczący”. 

Klasyczne niemieckie kłamstwa...

германи

w łacince i cyrylicy:

germani = zерuuани = zеriuаni

германи = zерuuани = zеriuаni = zeriuani = rzuani (bo rzuawa - z zanikłym "ł") = żułani tj. żuławianie lub zułavi

Ha! A nie mówiłem!!?

Germanie to Słowianie, bo Zeriuani to Słowianie!

Jakie to proste!!

wikipedia dla Polaków

Zeriuani – nazwa plemienia wymieniona przez Geografa Bawarskiego w połowie IX w. Według niego, od tego ludu miały wywodzić swój rodowód wszystkie inne plemiona słowiańskie. Lokalizacja plemienia niejasna.

i nic więcej... 

Nie, że plemię słowiańskie, tylko że od nich wywodziły się plemiona słowiańskie... rozumiesz?

engl.wiki

Zeriuani lub Zeruiani byli nieznanym słowiańskim plemieniem wspomnianym przez bawarskiego geografa (BG) z IX wieku. Stwierdza on, że Zeruiani "jest tak wielkim królestwem, że z niego, jak głosi ich tradycja, wywodzią się wszystkie plemiona Słowian i wywodzą się z nich". Było to pierwsze łacińskie źródło, które twierdziło, że wszyscy Słowianie pochodzą z tej samej ojczyzny.

"Zeruiani, które jest tak wielką krainą, że zgodnie z ich tradycją wywodzą się z niej wszystkie plemiona Słowian i wywodzą swoje pochodzenie"

U Anglików jednoznacznie i jeszcze poniżej podane możliwe etymologie.

germani - zeriuani - zeruiani

германи - герiuани - герuiани

iu = ui = м  (m)

Na pewno Germanie to Zeriuanie, gdzie niepewne w odczycie "iu" przeczytano jako "m".

Upewnijmy się tylko, jak do tego doszło i poszukajmy genezy dla "żuławy".

Dla cyrylicy stosuję czcionkę Great Vibes, Marck Script i Comforter

П = П = П=П

dźwięk	znak cyrylicki	znak łaciński
„pe”	П	P
„er”	P	R

germani - zeriuani - zeruiani

pomyłka pisarska? albo fałszerstwo... гuПwа

zupa żur = гup(a) po cyrylicku = zupa? soup po angielsku

p - r - znaki "p" i "r" - czcionka Meddon - przykład, że można "r" przeczytać jak "p" 

szukamy Zeriuani:

W tym przykładzie zmianę pokażę po jednej literze, ale to oczywiście nie znaczy, że było to dokładnie tak, mogły się zmieniać np. dwie litery, albo w innej kolejności, chodzi o pokazanie krok po kroku, jak to mogło wyglądać.

żuława zapisano: гułаvа

(a może po kaszubsku: гełаvа ? mam to w pamięci)

a potem zapisano przez cyrylickie "L": гuЛаvа

a potem odczytano "żupava" = гuПavа  = гuПаvа - jest taka wieś w Polsce: Żupawa (гuПаvа), miasto w Niemczech Żytawa (гuTаvа)

L = Л (Л )=П   (П )     ~ T (T)   i   Z   (Z)

a potem "zupava" odczytano "zepava" = гeПavа = гeПavа  "zuпawa" odczytano "zeпava" (Opawa, Sprewa, Syców, )

гuПavа = гeПavа

u = e

гuПavа = гeПavа 

a potem "zeпava" odczytano po cyrylicku "zeпиva" (zepiva) = гeПuvа = гeПuvа   a=u

a potem "zeпиva" odczytano po cyrylicku "zeпиva" i zapisano po łacińsku "zepiva" = гepivа 

a potem "zepiva" odczytano po cyrylicku "zepиva" (zeriva) i zapisano po cyrylicku = гepuvа 

a potem "zepиva" odczytano po cyrylicku i zapisano po łacińsku "zeriua" = гeriuа 

i tak dostaliśmy: ZERIUA   (zерuuа = zеriuа )

i dalej już jest prosto: lud od "zeriua" to będzie Zeriuani, sądzę jednak, że ze względu na końcówkę "-iani", druga nazwa - Zeruiani - będzie poprawniejsza.

Słowo "żuława" przeszło takie przekształcenia, że trudno wyprowadzić z tego "Żułani" - trzeba ten temat postudiować.

Poszukam jeszcze łacińskiego terminu Germani:

"zeriua" odczytano jako "germa"

 гeriuа = гeriuа => гerма =гermа

г = г (g)

iu = м  (m)

od "germa" poszła nazwa ludu Germanie -  гerма => геrмани 

co potem zapisano w łacinie Germani

Trzeba pamiętać, że w wyrażeniu "гepuvа " - "v" mogło być potraktowane jako drugie "i" (tj. znak u )! To tłumaczy, skąd podwójne znaczenie nazwy ludu Zeriuanie !!!

- raz pierwszy znak  u  znaczy "i", a drugi znak  u  znaczy "u" - Zeriuani

- a raz pierwszy znak  u  znaczy "u", a drugi znak  u  znaczy "i" - Zeruiani 

Dlatego bez wątpienia podana tu przeze mnie etymologia nazwy Zeriuani, Zeruiani jest absolutnie prawdziwa i poprawna, bo tłumaczy skąd dwie wersje nazwy! Trochę jak przy Szczecinie!

Bravo Jan!
Bravo Ja!

To też pokazuje, że przedstawiony w tym artykule mój tok myślenia i moja metoda znajdywania etymologii nazw miejscowości jest właściwa, poprawna i że efekty jakie uzyskuję - odzwierciedlają prawdę, pokazują rzeczywistą nazwę. W tym poście mamy na to trzy mocne przykłady: etymologie Szczecina, Elbląga i Zeriuani.

Etymologia pokazuje, że ludzkość na określenie swoich osad bezpośrednio używała słowa ŻUŁAWA lub pochodnego od tego słowa! I to w całej Europie!

To zaś oznacza, że miałem rację w swoich kalkulacjach - przed tysiącami lat istniał na świecie tylko jeden język i jedna ludzka rodzina, która nie znała wojen i która wywodziła się terenów dzisiejszej Polski.

Język polski jest prawdopodobnie najstarszym językiem świata, a

Germanie - to Słowianie.

A nie mówiłem?!

Wątek o etymologii słowa Germanie przekopiuję do osobnego dedykowanego posta, w przygotowaniu hasło - Polska - Polacy, może będzie jutro.

W tekście wyraźnie wskazałem, które tezy, idee i informacje pochodzą od innych autorów, a które ode mnie.
Teksty mojego autorstwa z reguły podkreślam - wyszczególniam kolorem.

Potwierdzam, że:
- treści podane w tekście - tezy, idee, pomysły, metody, etymologie, informacje - nieujęte w literaturze przedmiotu, a dotyczące pochodzenia danych słów/ wyrazów, są mojego autorstwa
- idea, że bardzo wiele nazw miejscowości powstało na skutek omyłkowego odczytania/ zapisu oryginalnej nazwy lub/ i celowego zniekształcenia, zafałszowania - jest moim autorskim pomysłem
- odkrycie, że bardzo wiele nazw miejscowości, regionów, ludów pochodzi od słowa "żuława" lub jego pochodnych - jest moim autorskim odkryciem

Potwierdzam, że metoda dochodzenia do etymologii nazw, którą tu nazywam: Metoda optycznego porównywania znaków graficznych (Metoda porównawcza) jest moim własnym autorskim pomysłem.

Autorskie informacje, które podałem w tym artykule są moją prywatną własnością.
Wszystkie prawa zastrzeżone.

Rozpowszechnianie powyższego tekstu dozwolone pod warunkiem każdorazowego wyraźnego wskazania, że autorem jest Maciej Piotr Synak wraz z podaniem czynnego złącza do powyższego artykułu oraz nie czerpania z tego tytułu korzyści materialnych.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Zeriuani

en.wikipedia.org/wiki/Zeriuani
https://en.wikipedia.org/wiki/Gepids#Name
de.wikipedia.org/wiki/Germanen#Begriff

https://de.wikipedia.org/wiki/Bisagno

https://it.wikipedia.org/wiki/Staglieno

P.S. 28 maja 2026

Oczywiście powinienem to wcześniej dopisać... 

Wedle wikipedii - czyli niewiadomokogo - nazwa Niemcy ma oznaczać ludzi, którzy nie umieli mówić po słowiańsku, jeszcze parę lat temu napisane to było tak z ostrożna, jako domniemanie bez podania źródeł - przed wikipedią ktoś wypisywał takie swoje hipotezy na jakiś forach, dzisiaj wiki traktuje tę informację jakby to był fakt... ale o Łużycach to wiecie... "może ", "podobno", "niektórzy twierdzą" itd...

 

wikipedia dla Polaków: 

Etnonim „Niemiec” pochodzi od psł. *němьcь („niezdolny do mówienia”, „mamroczący”, „mówiący niezrozumiale”) z psł. *němъ („niemy”) i sufiksu -ьcь, co podkreśla barierę językową a wręcz ideologiczną między językami germańskimi („cudzymi”) a słowiańskimi („naszymi”, „słownymi”) od psł. *slověninъ.

Słowo „Niemiec” odnaleźć można we wszystkich językach słowiańskich, a nawet w węgierskim zapożyczeniu német. Termin „Niemcy” występuje na przykład w Żywocie św. Metodego z IX w. oraz w mowie księcia wielkomorawskiego Rościsława do bizantyńskiego cesarza Michała III:

Oto z łaski bożej zdrowi jesteśmy; i przybyli do nas liczni nauczyciele chrześcijańscy z Włoch, i z Grecji, i z Niemiec.

Według starszych nielingwistycznych teorii z lat 1970 Stanisława Rosponda, nazwa ta mogła nawiązywać do plemienia Nemeti wzmiankowanego przez Tacyta i Cezara. 

 

Zauważ, że poniżej Bruckner całe zdanie pisze z ostrożna i dwuznacznie: "a więc niby" - "uraczył"

Słownik etymologiczny języka polskiego:

Niemiec, niemiecki, Niemka (Niemkini), zniemczały; tem uszczypliwem przezwiskiem o ‘niezrozumiałym’, a więc niby niemym człowieku uraczył Słowianin pierwszych Niemców, których napotkał, Bastarnów przed Chr., albo Gotów po Chr., i nazwę tę rozszerzył na wszystkich bliskich im mową czy zbroją; nazwa więc taka sama, jak Słowianie (p.). Już w 15. i 16. wieku, narzeczowo, przez upodobnienie, Miemiec, czego przy samem niemy nie bywa.

 Niemiec i niemy. Historyk czeski wątpił o wywodzie Niemca od niemego, boć jakżeż »niemymi« przezywać ludzi mówiących wiele i głośno? Ależ niemy, to ‘mówiący niezrozumiale, bełkot’; pisze też Nestor: »Jugra jazyk niem« (naród-bełkot). Więc wywodzą niem z *miem, od pnia dla ‘bełkotu’, por. z odmianą samogłoski momot, cerk. mŭmati, rus. mjamlit’, czes. mumlati i mumrati, o ‘mruczeniu’, łot. mēms (jeśli to nie pożyczka ruska ?); jeszcze liczniejsze są odmianki tegoż pnia z a: mamot, mamrać, mamrotać (a z tego rozpodobnione jamrot, jak nazywają Kaszubi szwargocącego Niemca lub żyda; z przestawką: marmot, marmotać) itd. Tę nazwę Niemiec przejął z naszem c cały Bałkan (Albani, Rumuni, Grecy), Węgrzy natomiast mają -t: Nemet. Prusowie Niemców Mikami (‘Michałami’,?) przezwali, Litwini Woketis (‘zdolny’,?).

 

Obstaję przy swoim, o czym kilka razy pisałem na blogu - ekspansja zachodu odbywa się z zastosowaniem technologii pozwalającej "opętywać" lokalnych liderów. Na pewno dawni Słowianie zauważyli to i dlatego napływ z zachodu, czy też od cesarstwa rzymskiego, zwali: "podmieńce" od "podmiany" - a może "mamieńce" od mamienia.... co potem zostało metodami opisanymi na blogu skrócone, zniekształcone do nic nie znaczącego Miemiec - Niemiec , do czego dorobiono historyjkę, że tak niezrozumiale mówili...

 

Skoro Germanie to Słowianie, to jak mogli mówić niezrozumiale? 

  

Wszyscy Słowianie posługują się językiem bardzo podobnym i mniej więcej dość dobrze się rozumiemy, podobno w Europie tylko u nas zachodzi taka korelacja, inne języki w ramach swojej grupy nie są aż tak podobne. 

 

Słowo "podmieniec" składa się z dwóch słów, co uprawdopodabnia skrócenie słowa: 

 podMieniec --> podMiemiec --> pod Miemiec --> Miemiec/ Niemiec --> Mieniec/ Niemiec

gdzie zmiana zaszła:

n - zamieniono na m lub

n i m zamieniono miejscami tworząc:  Mieniec --> Niemiec

Jak wyżej Bruckner: 

 

"Więc wywodzą niem z *miem" 

"Prusowie Niemców Mikami (‘Michałami’,?) przezwali, Litwini Woketis (‘zdolny’,?)"

Michałami nazywali?
"opowiadać michałki" znaczy bajki, kłamstwa opowiadać... sądzę jednak, że to o co innego chodzi...

 

 

"mamieńce" od mamienia

Bruckner:

mamić, mamidło, przymamić itd., oprócz nas i na Bałkanie i u Czechów znane; od *mam, co przyrostkiem -m urobione od pnia ma-, por. manowiec (p. manić); pień ten co i w mach, majak, itd., szczególniej u Serbów rozgałęziony obficie. 

manić, ‘zwodzić’, u nas rzadkie (na Rusi częste, szczególnie w złożeniu obman, ‘oszustwo', primanka, ‘przyłuda’), ocalało głównie w słowie manowiec (manowie, manowisko), o ‘bezdrożu’; od tegoż pnia co i mamić (p.), z przyrostkiem -n (zestawiają i niem. mein, o ‘fałszu’, np. Meineid, ‘krzywoprzysięstwo’). Litwie brak wszelkich tych słów; niema mowy o bezpośrednim związku z grec. maniā (skąd manja i manjak); całe dalsze pokrewieństwo pnia ma- z słowami dla ‘omamienia’ (ind. mājā-, ‘iluzja, złuda’, grec. mimos, ‘guślarz’, ‘aktor, naśladowca’, itd.) pozostaje wątpliwem.

mamić - mamieńce
manić - manieńce ?


mamieniec --> ma mieniec --> Mieniec --> Miemiec --> Miemiec/ Niemiec

 

lub n i m zamieniono miejscami tworząc:  Mieniec --> Niemiec

 

 

słowo "mieniec" mogło funkcjonować samodzielnie:

 

https://sjp.pwn.pl/przyklady/odmieniec.html

Odmieniec - pisownia i odmiana

od•mieniec -mień•ca; -mień•cy, -mień•ców

(tu chodzi o odmianę "odmieniec", czyli należy czytać: od-mień•cy )

Słownik języka polskiego PWN

odmieniec

 

1. «z dezaprobatą o osobie różniącej się wyglądem lub zachowaniem od innych osób»
2. «w wierzeniach ludowych: dziecko diabła lub boginki podrzucone w miejsce skradzionego niemowlęcia»
3. «płaz o wydłużonym ciele barwy białawej, żyjący w podziemnych wodach Półwyspu Bałkańskiego»


Słownik języka polskiego PWN

mienić się I «nazywać siebie kimś lub uważać się za kogoś»

mienić się II

1. «błyszczeć różnymi barwami»
2. «rumienić się i blednąć na przemian»

«nazywać siebie kimś lub uważać się za kogoś» czyli udawać Słowianina, a w środku być agresorem, napastnikiem, złodziejem, bandytą, mordercą, udawaczem... ostatecznie: 

mieniec --> niemiec

W innych językach Niemcy noszą inne nazwy, co też jest wyjątkowe, np. Allemagne, Saksa, Tedesko itd..

https://pl.wikipedia.org/wiki/Niemcy#Etymologia_i_pole_semantyczne
https://pl.wikisource.org/wiki/S%C5%82ownik_etymologiczny_j%C4%99zyka_polskiego/Niemiec
https://sjp.pwn.pl/slowniki/mamienie.html

https://pl.wikisource.org/wiki/S%C5%82ownik_etymologiczny_j%C4%99zyka_polskiego/mani%C4%87 

https://pl.wiktionary.org/wiki/opowiada%C4%87_micha%C5%82ki

https://sjp.pwn.pl/slowniki/mieni%C4%87%20si%C4%99.html

https://sjp.pwn.pl/sjp/mieni%C4%87-si%C4%99-i;2482934.html 

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=7N_lHVGqNBM